Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
CCLXXXIIv
Einzelbild herunterladen
 

LiberQuartus

S qui fidē dedit. m. mulieri ſuꝑ matrimonio ꝯtrahēdo carnali copula ſubſecuta⁊ ſi in facie eccleſie ducat aliam⁊ cognoſcat. Ad primā redia re tenet̉: qꝛ licet p̄ſumptum primum matrimonium videaturb contra preſumptionem tamenhmōi non eſt ꝓbatio admittenda. Ex quo ſequit̉ quod nec aliquod cenſet̉ matrimonium qd̓de facto eſt poſtmodum ſubſecutum.TDem. Sponſalia de pn̄ti nō ſoluūtur per ſequens matrimoniumetiā carnali copula ꝯſummatūſed ſpōſalia de futuro etiā iurata ſoluunt̉ ꝑ ſequentia de pn̄ti.I inter virum ⁊ muliereꝫlegitimus cōſenſus interueniat̉ de preſenti: ita ꝙ vnꝰ alterū mutuo conſenſu verbis cōſuetis expreſſo recipiat vtroqꝫdicente: ego te in meā accipio:⁊ ego te accipiam in meum veldalia verba conſenſum exprimēetia de preſenti: ſiue ſit iuramentum interpoſitum ſiue nō: nonlicet alteri ad alia vota tranſirequod ſi fecerit ẜm matrimoniūde factū cōtractū: etiā ſi ſit carg nalis copula ſubſecuta ſeꝑaridebet et primū in ſua firmitate

manere. Ueruꝫ ſi inter ipſosacceſſit tantūmodo ꝓmiſſio defuturo: vtroqꝫ dicente alteri:ego te recipiā in meam ⁊ ego tein meum: ſiue verba ſimilia: ſialius mulierē illam per verbade pn̄ti deſpōſauerit: etiaꝫ ſi inter ipſam ⁊ primū iuramentuꝫinteruenerit ſicut diximꝰ de futuro huiuſmodi deſponſatiōisintuitu ſecundū matrimoniumnon poterit ſeꝑari: ſed eis eſt d̓violatione fidei penitentia iniungenda. Dem. Nixus ad copulaꝫ non facitſponſalia de futuro tranſire inmatrimonium.Poleſcens qui deſpōſa tam ſibi ꝑ verba de futuro licet ſepe nixus fuerit carnaliter nō cognoſcēs cū alia poſthmodū ꝑ verba de pn̄ti cōtraxitnō primā. Cū qua nec fuit veꝝmatrimoniū ex forma cōtractꝰnec p̄ſumptū cū conatus nō habuiſſet effectū ſed ſecundam debet habere vxorem.Rubrica. De deſponſatōne impuberum.BOnorius euſebio ep̄o. Pater ꝓ filio impubere ſponlalia cōtrahit pro pubere veronon niſi conſentiat.

arra qd̓ dr̄ de p̓ena: qꝛ eadem eſt rō vtrobiqꝫ ergo eadē debēteſſe ꝓhibitio ⁊ idem ius. sͣ. de confir. cum dilecta. cum alijs cōcor. ibi poſitis. ⁊ sͣ. de tranſla. inter corꝑalia. ſed ſecus eſt ẜmleges. vt dicit. l. p̄dicta. de ſpon. in. C.Squi fidem. Primo ponit thema ex qͦ tacite eliciturqō. ſcd̓o illā ſoluit etrōne ſummi it ibi adprimam. Ab.a Tenet̉ ſic. sͣ. eo.voniēs. ⁊. jͣ. de ꝯdi. appo. de illis. ⁊. c. ꝑ tuasb Cōtra p̄ſumptionē. no. circa hmōi p̄ſumptōes: p̄ſumptoalia eſt iuris ⁊ canonis ſiue legis alia hominis alia nature alia facti. Preſumptōiuris et canonis ſiuelegis ſiue iuris ſiue d̓iure qd̓ idē eſt: nō recipit ꝓbationē ī ꝯͣriūvt lex p̄ſumit mulierē dote ſtipulatā ſibireddi q̄ nō eſt ſtipulata. ⁊ ſiqͥs vellet ꝓbare ꝯͣriū nō audit̉. C.de rei vxo. ac. l. j. §. j.Idē ē in arrogatoēſꝑ intelligit̉ ſtipulatꝰqͣrtā ꝑtē de bonis arrogatoris ſi emācipet̉ff. de ado. ſi arrogator⁊ de tali loquit̉ h̓. Etita p̄ſumptū dr̄ iſtudmr̄imoniuꝫ ſil̓is p̄ſūptio ē. xj. q. j. ſi qͥ clericoꝝ. ⁊. jͣ. qͥ ma. ac. n̄poſ. inſuꝑ. ⁊ sͣ. e. ad idqd̓. ⁊. liiij. di. fraternitatē. ⁊. jͣ. de inde. c. vl.qd̓ loquit̉ in eodē caſu cū. c. fraternitatē. p̄ſumptio hoīs ē cū p̄ſumit̉ ꝯͣ aliquē hoīeꝫꝓpter malā famaꝫ ꝯͣhanc p̄ſumptionē bene admittit̉ ꝓbatioin ꝯͣriū. sͣ. e. cū in tua. ⁊. ij. q. v. p̄ſbr̄. ⁊. c. ſi mala fama. jͣ. de pur.cano. cum. p. ⁊. ff. qd̓ me. cā nō ē veriſimile. Preſumptio nature eſt. vt cū exheredo filiū meū p̄ſumit̉ ꝯtra me ꝙ iniuſte exheredauerim eū ⁊ hͦ ꝓpter naturā ⁊ ideo heredes mei ꝓbare tenent̉ ꝙ iuſte exheredauerim eum. C. de inoffi. teſta. aut̓. nō liceat parēti. Preſumptio facta alia p̄cedētis circa futura vt ſiſemel calūniatus es ꝯͣ me ⁊ iterū velis me accuſare p̄ſumiturmō te velle iterū calūniari. ff. de accu. ſi cui. §. hiſdē. iij. q. x. placuit. ⁊. c. ſi accuſator. ⁊ sͣ. de p̄ſum: mādata. ⁊. c. ſcribā eis. Preſumptio facti ſubſequētis circa p̄terita eſt vt ſi aliqui fuerintaccuſati de crimine adulterij qd̓ depellebāt p̄textu ꝓximitatis ſi poſtea in mr̄imoniū ſe ꝯiunxerint manifeſte p̄ſumit̉ facinus in qͦ accuſati fuerūt. C. de adul. ſi qͥ adulteriū. ff. ad macedo. item ſi filius. al̓s incipit: ſꝫ iulianus. §. interdū. circa fi. ⁊in aut̓. vt nulli iudi. §. ſi qͥs ꝟo. col. ix. Eſt ⁊ alia p̄ſumptio iuris tm̄ vt ſi vir diu cohabitauit vxori p̄ſumitur ab eo cognitaxxxij. di. dixit dn̄s. ⁊ .xxvij. q. j. nec aliqua ⁊ ꝯͣ hanc p̄ſumptiōꝫꝓbatio admittit̉. sͣ. de ꝓba. ꝓpoſuiſti. ⁊. ff. de ꝓba. ſic cirographū. ſꝫ hic nō fuit ſub̓a ⁊ forma cōiugalis ꝯtractus de qua dr̄sͣ. eo. tua. vnde nō eſt mr̄imoniū. Satis d̓r hic fuiſſe ſb̓a ⁊ forma. qꝛ cōſenſus ⁊ forma fuit hec: licet ꝑ verba de futuro q̄ ꝑcarnalē copulā ſubſequentē fiunt de pn̄ti p̄ſumptiue. ſꝫ ꝑ carnalē copulā ſubſequentem p̄ſumit̉ ꝯſenſus ꝑ verba p̄cedenItiā deſignat̉ forma licet illa ab initio fuerūt de futuro.I inter virum. Duo ſunt dicta. ſcd̓m ibi: verū. Ab.

gtiꝘ.c Dicente. gͦ altero loquēte tm̄ nō eſt mr̄imoniū qꝛ nō loquēs ſuū ꝯſenſum nō expͥmit. ar. xxx. q. ij. c. j. Itē ar. ꝙ qͥ tacetnō ꝯſentit qꝛ verba ſunt neceſſaria ꝯſenſū expͥmētia. sͣ. e. tue.ſi. ff. de ꝓcur. filiuſfa. §. inuitū. ⁊ ſi ꝯſenſum expͥmat alter aliqͦſigno vel nutu. lꝫ nihil expͥmat ore ſatis videt̉ idē. Ar. ꝯͣ ꝙ nōſit mr̄imoniuꝫ qꝛ ſtipulatio nō ꝯͣbit̉ niſivtroqꝫ loquēte etiaꝫſi annuat fine ꝟbis.ff. de ver. ob. l. j. in pͥn.⁊. §. ſe. ſiqͥs ita. gͦ idēin mr̄imonio. ar. iſtiꝰlr̄e vtroqꝫ dicēte: muti tn̄ ſine iſta forma ꝯͣhere pn̄t dū tn̄ cōſenſuꝫ expͥmāt ſignis. sͣ.eo. cū apud. ⁊. ff. de iure do. mutꝰ. arg. ff. detute. mu. et illa ſignaeqͥpollēt huic forme⁊ ita nō refert dūmōꝯſenſus exprimaturetiā in loquēte ſubſecuta ſb̓arratōe ꝑ immiſſionē annuli. naꝫmulte ꝓpter verecundiā annuūt potiꝰ qͣꝫloquāt̉ maxīe pn̄tibꝰꝑentibꝰ. xxxij. q. ij. honorāt̉. d Alia ꝟba. sͣ. e. ex ꝑte. et. xxx.q. v. §. ſiquis diuinise Iuramētum. etita iuramentū eſt deſub̓a mr̄imonij.f Ad alia vota. adreligionē tn̄ bn̄ poſſꝫante carnalē copulātranſire. sͣ. de cōuerſ.coniu. ex publico.g Seꝑari. qꝛ fortius vinculū ſuꝑuenit⁊ ſic ſoluunt̉ ſpōſalianō obſtāte iuramētoſic ⁊ votū ſimplex ſoluit̉ ſuꝑueniēte matrimonio. xxvij. di. ſi vir⁊ .xxvij. q. j. nuptiarū⁊ minus punit̉ ꝓpter bonū mr̄imonij ſubſequētis. vt. c. ſi vir.Doleſcens. Ponit dictā cām inſerēs ibi: cū qͣ. Ab.h De pn̄ti ꝯͣxit. ⁊ ſic ſoluta fu erūt pͥora ſpōſalia. sͣ.c. ꝓx. ⁊. jͣ. de ſpon. duo. duobus. ⁊ ſic remanebit cū ſcd̓a ⁊ agetpnīam de fide mētita vt dicit. c. duobus. i Nec p̄ſumptūverū nō fuit qꝛ ibi nō fuit ꝯſenſus de pn̄ti: p̄ſumptū non fuitqꝛ n̄ fuit carnalis copula ſubſecuta. De p̄ſumpto mr̄imoniohabes. sͣ. eo. is qͥ. sͣ. de re iudi. tenor. vbi de hoc. ⁊ xxvij. q. ij. ſiqͥs vxorē. k Conatus. no. ꝙ contaus ſiue volūtas ſine effectu nō nocet vt h̓ pꝫ ⁊ de pe. di. j. §. hͨ aūt verba. ⁊. §. cogitationis penā. ⁊. ff. qͥ. mo. pig. vel hypo. ſol. ſicut. §. ſi volūtate. ⁊xvij. q. iiij. ſiqͥs ſuadēte. ⁊. ff. qd̓ qͥſqꝫ iur. l. j. in fi. ⁊ eū ꝯdēnatūacciꝑe debemꝰ tm̄ q̄ iure ꝯdēnatus eſt ita vt ſnīa teneat. Et ſinulla eſt ſnīa nō dr̄ ꝯdēnatus. ff. de re iudi. ſi ſe. §. ꝯdēnatum.itē ar. ꝙ ꝟba cū effectu ſūt accipiēda. sͣ. de cle. nō reſi. relatu. ⁊ff. ne qͥs eū qͥ in ius vo. vi. exi. l. pe. §. docere. ar. ꝯͣ. ꝙ volūtas ſiue conatꝰ delinquētis puniri debeat ꝙͣuis ſine effectu. sͣ. de biga. nuꝑ. ⁊. c. vlt. ⁊. l. di. ſiquis poſt acceptū. ⁊ de pe. diſ. j. ſiquisnō dicā. ſiquis cū telo. ⁊ quatuor. §. ſe. ⁊. ff. de extraor. cri. l. j. ⁊C. ſi quacūqꝫ p̄di. po. l. j. in prin. sͣ. eo. iuuenis.℟ica. De deſponſatōe impuberū. Supra viſum eſt de ſponſalibus in genere. nūc de eis ſummittit in ſpē .ſ. de illis q̄ ꝯͣhutꝑ impuberes. vel al̓r ⁊ ſic qꝛ ad ſpōſalia ꝯͣhēda certa etas determinata ē a iure. iō ſubijcit̉ iſta rubrica in qua tractat d̓ etate habili ad ſpōſalia iō ⁊cͣ. de materia vide. xxx. q. ij. et facit. xx.