Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
CLXIIIIv
Einzelbild herunterladen
 

LiherSecundus

mouerit ꝯͣ. I. ip̄m. H. ſtudeatiſinducere vt vniuerſa ꝑ hmōi via olētiā occupata reſtituat ꝯquerenti ⁊ eū a p̄ſtito ſibi iuramētoꝓrſus abſoluēs. Qd̓ ſi acqͥeſce̓noluerit ip̄m ad hͦ ſi p̄miſſa veritate nitunt̉ cogatis ꝑ ſnīam excōicatōis ⁊ t̓rā eiꝰ int̓dicti ſnīeſupponētes. Iuramētum aūtqd̓. I. ſe aſſerit p̄ſtitiſſe ſi de aſbſenſu factū eſt vtriuſqꝫ eū nō ligat qͥ p̄ſtitit dū ille qͥ p̄ſtitū fuerit ſeruare negligit qd̓ ꝓmiſit. Dem in concilio generali. Clerici non habentes tꝑaliaa laicis nō tenent̉ eis p̄ſtare iuramenta fidelitatis.Iinis d̓ iure diuino qͥdālaici vſurpare nitunt̉ cū virosceccl̓iaſticos nihil tꝑale obtinendtes ab eis ad p̄ſtandū ſibi fidelitatꝭ iuram̄ta ꝯpellūt. Quiae ẜm apl̓m ſeruꝰ ſuo dn̄o ſtat autcadit ſacri aucͣte ꝯcilij prohibemus tales clerici ꝑſonis ſecularibus p̄ſtare cogant̉ hmōi iuramenta. HQuo. iij. A. ⁊. C.canonicis anthiocenis. Qui iurat non eſſe ꝯtra aliquē poteſt in cauſis ꝓprijs ⁊ eccleſie ſue eſſe cōtra eum.Etitio veſtra nobīs exhi

bita ꝯtinebat ꝙ eccleſia anthiocena vacāte pͥnceps āthiocenꝰtimēs ꝯſpiratiōes aliqͣs fieri ꝯͣt eū. a vobis iuramētū extorſit ꝙꝯͣ ip̄m nō eētis decetero: ⁊ infrag Interp̄tatōe ꝯgrua declaramvos iuramēto hmōi nō teneriqͥn ꝓ iuribus ⁊ honoribus ipſiꝰh eccl̓ie ac etiā ſpālibꝰ vr̄is legitime defendēdis ꝯͣ ip̄m pͥncipemſtare libere valeatis coercendovos a machinatōe dūtaxat perquā idē pͥnceps deberet leſionēꝑſone vel ſui amiſſionē incurrere principatꝰ. Dem archidia. ⁊ magiſtro. G. ca. tulen̄. Cū agit̉ de vſuris p̄t iudex īq̄libet ꝑte litis ex officio ſuo deficiētibꝰ ꝓbatōibꝰ exigere a ꝑtibꝰ iuram̄tū de veritate dicēdaC. X lr̄is vr̄is accepimus ꝙſuꝑ cā vſuraꝝ vob̓ ꝓ. G.ꝯtra. E. ab ap. ſe. ꝯmiſſa nō potuit ꝑ teſtes ab ipſiꝰ. g. ꝑte ꝓductos de ſortis quātitate liq̄re lꝫde obligatōe pignoris ꝯſtitiſſetvn̄ ſi expedire videtꝭ: ꝙ exigat̉i de dicēda veritate a ꝑtibꝰ iuramētū cū ex fama qͣſi notoriū habeat̉ p̄fatū. E. ex quadaꝫ terraipſiꝰ. G. ſibi titulo pignoris obligata ſortē ⁊ amplius ꝑcepiſſe

a Reſtituat: qꝛ iniuſtū erat bellū. ſꝫ ſi iuſtū fuiſſet bellū ſtatim res ſic occupate eēt ſue. xxiij. q. v. dicat. b Ligat: qͥanō ſeruāti fidē: fides nō ē ſeruāda. ſic. sͣ. e. ꝑuenit: ⁊ quēadmodū: qꝛ illa ꝯditio ſubintelligēda eſt in hͦ iuramēto: vt notat̉ inc. quēadmodū. ar. ꝯͣ. xxxiij. q. v. qd̓ deo: ſꝫ illud non tangit hoc.Imis de iure Primo ponit factū rep̄hēſibilecui ſcd̓o ꝓuidet: ibi.Quia. Ab. c Teporale: ſi tꝑalia poſſiderent̉ a laicis in hisſūt minores illis. sͣ. d̓ma. ⁊ obe. ſolite. xviijdi. ep̄s. B. d Fidelitatis: īmo nec clericis hͦ iuramētū preſtandū eſt. jͣ. de ſymo.ex diligenti. ⁊. jͣ. de re.iur. c. vlt. ⁊ sͣ. e. ti. nullus. niſi ī caſibꝰ notat̉ibi. e Seruꝰ ſuovt. ij. q. j. ml̓ti. ad fi. ſiſeruꝰ ſtat ſuo dn̄o remunerādꝰ ē ab ip̄o ſicadit puniēdꝰ: qͣſi dicat: ſi ſteterit remunerabit̉ ſi ceciderit iudicabit̉ a dn̄o ſuo Etſic ē ar. ꝙ laici nullāhn̄t iuriſditionē ī clericos: nec etiā ꝑ ꝯſenſum clericoꝝ. sͣ. d̓ fo.ꝯpe. ſi diligeti. ⁊. c. ſinificaſti. vbi de hocEtitio veſtra Cōiter ſummat̉ vt in rubro: ⁊ ꝓcedit hͨ ſūmatio ẜmintellectum glo. ſꝫ habito reſpectu ad gloInno. ſūmo ſic. Quitimēti ꝯſpirationē iurat de nō eēndo ꝯͣ eūpōt tali iuramēto nōobſtāte in ꝓprijs ⁊ eccleſie ſue cauſis ſtareꝯtra eū. Sed limita hec duo ſummaria: vt infra dicā: cōis diuiſio. Scd̓a ibi: interp̄tationē. Ab. f Extorſit: iuramentūꝑ dolū ſiue metū extortū cū de hoc cōſtiterit nō eſt ſeruandū.s. eo. cū ꝯtingat. in fi. ⁊ ſic ꝯfeſſio ex metu. xv. q. vj. c. j. ⁊. xxxj.ij. lotharius. ſic ⁊ ꝯſenſus taliter extortus nō valet. jͣ. de p̓uil̓.cū olim. Sed videt̉ ꝙ iuramētū in eo ꝙ nō tangit negocia eccleſie vel etiā ꝓpria ſit ſeruandū: lꝫ ſit extortū cū poſſit ſeruari ſine interitu aīe. sͣ. e. ſi ꝟo. ⁊. c. ad noſtrā. ij. ⁊. c. cū ꝯtingat. etxxij. q. iiij. ſi aliqͥd. ⁊ ita ꝑ tale iuramētū tenet̉ ꝙ nullā ꝯſpirationē vel aliqd̓ aliud qd̓ ſit ꝯͣ ſtatū pͥncipis ꝓcurabūt. ⁊ ad hͦal̓s de honeſtate tenerent̉ etiā ſine iuramēto. ⁊ ita ſeruare tenent̉ iuramētū illud ꝙͣtū ad hanc ꝑtē iuramēti: lꝫ fuiſſꝫ extortū. ⁊ ſic ē ar. ꝙ ꝓ ꝑte tenet iuramētū ⁊ ꝓ ꝑte nō. ⁊ ſic. sͣ. d̓ ma.⁊ obe. dilecti. ⁊. xxij. q. iiij. int̓ cetera. ſic ⁊ factū alicuiꝰ ꝓ ꝑte valet ꝓ pte n̄. jͣ. de p̄bē. dilectꝰ. ſimilē declaratiōꝫ hēs. sͣ. e. quāto.g Declaramꝰ: declaratio iuramēti ſiue int̓p̄tatio cū de ip̄odubitat̉ ꝑtinet ad papā. sͣ. e. quāto. ſic. jͣ. de eccl̓. edi. c. vl. sͣ. deelec. venerabilem. ad fi. Sic ⁊ in om̄i ſacr̄o intelligit̉ exceptaautoritas pape. sͣ. e. veniētes. ⁊ sͣ. de reſcript. ꝯſtitutus. ſil̓r etimꝑatoris. ff. ad munici. imꝑatores. ⁊ in ꝯſti. de feu. §. vl. ⁊ idēcū dubitat̉ vtrū ſit licitū vel illicitū. de elec. venerabilē.h Specialibꝰ vr̄is: ⁊ no. ꝙ lꝫ aliqͥs teneat̉ alicui ꝑ ſacr̄m.tn̄ ꝯͣ ſe nō tenet̉ vel ꝯͣ eccleſiā ſuā: vel etiā ꝯtra cōitate ſuā. vthic pꝫ aꝑte: ar. sͣ. de poſtu. c. vlt. in fi. nā ⁊ in generali ſermoneꝑſona loquēs intelligit̉ excepta: vt h̓. ⁊. ff. de ſena. l. j. §. j. ⁊. ff.loca. l. qͥ inſulam. §. vlti. ⁊. C. de ſolu. inquiſitio. C. de cōſti. pe.

auten. ſꝫ ita. ⁊. ff. de ꝯdi. ⁊ demon. q̇ heredi §. plautius. ⁊ eſt ar.ꝙ ſi ꝓmiſi tibi dare turrē meā vel caſtrū ꝯtra oēm hoīem: nōtn̄ teneor dare ꝯtra me. nam nemo tenet̉ alium plus diligereꝙͣ ſeip̄m: qꝛ ordinata charitas a ſeipſo incipit. xxiij. q. v. ſi nonlicet. ⁊ primo dꝫ facere ſibi elemoſinā deinde ꝓximo: de penidi. iij. ſane cauenduꝫ.ar. ꝯtra. ff. de pact. cūin eo eſſet. ⁊. ff. ſi ẜui.ven. altius. ⁊. ff. de nego. geſ. ſi pupillus. §.vlt. in aut̓. vt diffe. iudi. §. ſi ꝟo refutaueritcol̓. ix. ff. de pigͦ. paulus. §. vlt. ⁊. jͣ. de nat.ex libe. ven. c. vno. ꝯͣ.ria iſta ſpecialia ſuntXlitteris vr̄is7 Si iudex īpͥn. cauſe iuramētū d̓veritate a ꝑtibus nōexigit in ꝓceſſu illiexigere poterit ſic cōmuniter ſummaturSed hoc ſummariūlicet ſit verū in ſe nontn̄ colligit̉ ex lr̄a in qͣnō ponderat̉ ꝙ a pͥncipio non fuerat exactū. Scd̓o mō ẜm alium intellectū ſūmat̉ſic. Cū agit̉ de vſuris⁊ ꝓbatōes deficiūt ſifama eſt ꝓ petēte inſupplemētuꝫ ꝓbationis exigit̉ iuramētū.hec lec. eſt nota. et p̄teſſe vera in ſe. ſed nōꝯgruit huic lr̄e q̄ nōloquit̉ de iuramentolitis deciſiuo: ſꝫ de veritate dicenda q̄ in ſemultū differūt: vt. jͣ.patebit. Ego inherendo verbis lr̄e ſummoſic vt in rubro. Et idēputo eadē rōne in qͣlibet cā in qua imminet pctm̄: vt infra dicā. In pͥma ꝑte ponit̉ ꝯſultatio. In ſcd̓a rn̄ſio mādatū ꝯtinēs: ibi. Ne igit̉. Ab.i Ueritate: iuramentū iſtud de dicēda veritate p̄ſtat̉ ſolūmodo in ſpūalibus cauſis: ſic. sͣ. de elec. dudū. ij. iuramentumem̄ de calumnia in talibus nō p̄ſtat̉. sͣ. de iura. calū. lr̄as reqͥrit̉ etiā a p̄lato eccleſie de cōſuetudine p̄cipue cū de facto ſuoagit̉: al̓s nō videt̉ ꝙ p̄latus ſit interrogādus. de hoc dixi. sͣ. d̓elec. dudū. ij. ⁊ ꝑ iſtud iuramentū reſpondet̉ tm̄ de eo qd̓ ſcit:vn̄ debet ſimpl̓r rn̄dere: ſcio vel neſcio. ſꝫ ꝑ iuramentū de calunia reſpondet̉ de eo qd̓ credit vel exiſtimat. C. de iura. calu. l.ij. hoc inramentū de veritate dicēda p̄ſtat hodie p̄latus in caeccleſie in anima ſuā ⁊ eapl̓i ſui in ſpūalibus cauſis: vt habetur in quadā decre. extra cōpilationē que incipit pn̄tiū ⁊c̄.k Ex fama: ⁊ ita patet ꝙ qualitercūqꝫ aliquid ſit diuulgatum ꝑ famā ſeu quaſi notoriū nō ſufficit ad ꝓbationē. iiij. q.iij. §. item ſepe fit ſꝫ cum alijs adminiculis. ſufficit. sͣ. de teſti.p̄terea. tn̄ ſola fama ſufficit ad matrimoniū impediendū. jͣ. depſan. ⁊ affi. ſuꝑ eo. ⁊. jͣ. de ſpon. cum in tua.l Amplius: om̄e quod percipit̉ de rebus titulo pignoribꝰobligatis: totū debet computari in ſortem: ⁊ quod ſuꝑeſt debꝫreſtitui. jͣ. de pig. cū contra. ⁊. jͣ. de vſu. c. j. ⁊. ij. deductis primoexpenſis: vt ibi dr̄. qꝛ fructus tm̄ intelligunt̉: deductis expenſis. C. de fruc. ⁊ li. expen. l. j. ⁊. ff. ſolu. ma. fructus. qꝛ nullus caſus poteſt interuenire qui hoc genus deductōis impediat. ft.fami. herciſ. fundus qui. īmo fructus ꝑcepti ipſo iure pignuiliberāt. C. de diſtra. pig. l. j. ⁊ quicquicd ꝑcipit̉ ex pignore co-