Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
LXXVIIv
Einzelbild herunterladen
 

Liber

a ꝓuidendū. interim om̄e alienationis genus eoꝝ vtriqꝫ autoritate nr̄a diſtrictius interdicensPorro idē archiep̄us corporis infirmitate grauatꝰ cōmiſitin hmōi negocio vices ſuas primo abbati ſanctiſpūs de panormo ac demū theſaurario cuſentinen̄. Quoꝝ ꝓceſſus nobisexhibitos de fratrū noſtroꝝ cōbſilio caſſauimꝰ iuſticia exhibētec qꝛ videlicꝫ abbas cōtra mādatinoſtri tenorē ad inqͥrendū vtrūde dilapidatiōe ſuſpectus eſſetep̄us eo non reſtituto ꝓceſſit: ⁊archiep̄us ip̄e cū iā ſuo functuseſſet officio dicto abbati cōmitd tēdo ī integrū vices ſuas hmōinegociū dicto theſaurario none potuit demādare.IRego. ix. s. p̄centori ⁊ magiſtro. N. canonicis ambian̄. Si delegatus ꝓnuncitueritſe iuriſditionē non habere ip̄aꝫetiam conſenſu partium non reaſſumit.Ignificātibus. M. muliere ⁊. I. nato eius nos noueritis accepiſſe: ꝙ cuꝫ nobilismulier iuliana vidua mētiēs ſepauperē ꝯtra eos ſuꝑ terris ⁊ rebus alijs ad iudices nr̄as lr̄asimpetraſſet ijdē corā eis excipiendo ꝓponere curauerūt: ꝙ cūdicte littere ſuggeſto mendacioimpetrate fuiſſent: cū p̄dicta. I.

t q̄ nobilis eſt ⁊ diues pauperemſe dixit in eis coraꝫ ipſis niſi reqfito prius dn̄o ſub cuiꝰ iuſriditione ipſi conſiſtunt ⁊ coram quoparati erant eidē exhibere iuſticie cōplementū: nō debebāt deiure ꝑ tales lr̄as cōueniri: vndedicti iudices interloquēdo pronunciarunt ſe per eaſdem littesras ꝓcedere nō debere: ⁊ infra.Demū fuit a partibus in quoſdā tanqͣꝫ in arbitros taliter cōh promiſſum: ꝙ ſi infra terminuꝫin cōpromiſſo expreſſuꝫ cauſamnō deciderēt partes ad eorūdēiudiciū rediret examē. Uerumarbitris cauſam infra terminuꝫi negligētibꝰ termīare: dicti iudices iuriſditionē per formā compromiſſi huiuſmodi reſumpſerūt a qͥbus ijdē ſe ſentiētes grauari: ꝙ ſuꝑ his ſuper quibꝰ abeis fuerant abſoluti: litigare cōpellebant eoſdē: ad noſtram audientiā appellarunt. Ideoqꝫmādamus quatenꝰ ſi eſt ita reuocetis in irritū ⁊ cetera. Dem. Arbitri electi ad cām recuſati.onis aſſignant partibꝰ terminūad ꝓbandū cām ſuſpitionis etiudex recuſatus compellet arbitros ad cauſam finiendam.Uſpitionis cauſa ꝯͣ iudi-m Icē aſſignata non ip̄e qͥ forſanprouocatus obeſſet: ſed ar-

a Alie̓natiōis: quid cōtineat̉ ꝑ hoc ꝙ dicit: omne genus alienatōis: habes. jͣ. de re. eccle. nō alie. c. nulli. ⁊. C. de rebꝰ alie. nōalie. ſancimꝰ. largiſſime ſumit̉ hic hoc verbū. alienatiōis. alibiſtricte ſumit̉ ꝓ eo tm̄ ꝯtractu qͦ dominiū trāſfert̉ iC. de fun. do.l. j. b Caſſauimꝰ .i. caſſos ⁊ irritos denūciauimꝰ. sͣ. de reſcpͥ.cū dilecta. c Mādati ⁊ merito qꝛ fineſmādati diligēter ſeruādi ſunt. ff. mā. diligenter. ⁊. C. de ꝓcu. ſiꝓcura. ⁊ sͣ. de reſcrip.cū dilecta. vbi qͣſi idēqd̓ hic dicit̉: vbi de hͦ.d Uices ſuas: hicſoluit̉ qd̓ dubitabat̉:an delegatus ſimpliciter cōmittēs vices ſuas poſſit eas reuocare. ⁊ patꝫ ꝙ nō: poſtꝙͣille vti ceperit ſua iuriſditiōe: vt hic patet⁊ vt no. sͣ. eo. ſuꝑ queſtionū. inno. patꝫ ⁊cͣ.qꝛ cōmittēdo vices ſuas ſimplicit̓ oīa cōmiſit que poterat ſuꝑ illo negocio: ſic. sͣ. e. ſuper q̄ſtionū. §. ſi ꝟo.ſic qͥ cām ſimpl̓r committit oīa videt̉ committere q̄ ad cām ꝑtinere noſcunt̉. sͣ. e. preterea. ⁊. jͣ. e. ſuſpitōis.⁊ eſt arg. ꝙ indefinitaequipollet vniuerſali.ff. de ſerui. vrba. p̄di.ſi ſeruitꝰ. ⁊. ff. d̓ tutel.l. iij. §. vlti. ⁊. jͣ. de p̓ui.qꝛ circa. ⁊. jͣ. d̓ iurepa.ex lr̄is. e Demandare: cū abbas iā proceſſiſſet ī negocio: antea ꝟo potuit reuocare. Bern̄.rificātibusX Hic ē caſusſatis notabilis. Prīoappellans narrat factuꝫ. Scd̓o papa datiudices: ibi. 1d̓oqꝫ. ab.f Pauperē ſe dixiſſet. ⁊ ſi pauper eſſet adhuc debet corā ſuo iudice agere et ſequiforū rei: qꝛ cā viduaꝝ nō ſpectat pͥncipalit̓ ad eccleſiā. niſi quoad ꝓtectionē ⁊ defenſionē. jͣ. de ver. ſigni. ſuꝑ quibuſdā. lxxxvij.diſt. c. j. ⁊. ij. īmo ad iudiciū regis ſiue dn̄i illiꝰ loci cā viduarū.pupillorū ⁊ orphanoꝝ ſpectare videt̉. xxiij. q. v. regū. ⁊. q. iij. abimꝑatoribus. ⁊. C. qn̄ imꝑator inter pu. l. vna. ſecūdario ad eccleſiā ſpectat. xxiij. q. v. admīſtratores. vel ſi iudex ſecularis negligens eſſet. jͣ. de fo. cōpe. ex ꝑte. b. ſed ibi in poſſeſſorio: in quocaſu pōt implorare iudiciū eccl̓ie g Procedere nō debere:nō videt̉ ꝙ bn̄ ꝓnunciarēt ꝙͣtū ad ſecūdā exceptionē. ſed ſuꝑſedere debuerūt quouſqꝫ ꝓcederet̉ corā iudice ſeculari: vt ſi ille fuiſſet negligēs ī iuſticia exbibēda: ip̄i poſtea ꝓcedere pn̄t. jͣ.de fo. cōpe. ex trāſmiſſa. ⁊. c. licꝫ. ⁊. c. ex tenore. ⁊ ita ſic pronunciando amiſerūt iuriſditionē: qꝛ iudex ſiue bene ſiue male ꝓnūciando functus eſt officio ſuo. ff. de re iudi. iudex. ſic etiā ip̄o facto ſine ꝓnūciatiōe admittit qͥs iuriſditionē aliū ſibi aſſociādoqui iuriſditionē nō habet. sͣ. e. cū ſuꝑ. ⁊ ſi referat negociū ad ſuperiorē. jͣ. de offi. leg. licꝫ. vel ſi dicat tm̄ ſe referre velle negociū.jͣ. de appel. intimaſti. ⁊. C. de rela. l. j. ⁊ ideo nō poterūt illā poſtmodū reſumere: qꝛ ſiue bn̄ ſiue male functi ſunt officio ſuo. sͣ.eo. in litteris. ff. de re iudi. l. iudex etiā de conſenſu partiū: qͥa exquo expirauit iuriſditio partes nō poterant eis dare iuriſditio

nē: qꝛ conſenſus priuatorū iudicē non facit eū qui nulli preeſtiudicio. C. de iuriſdi. om. iudi. priuatorū. vn̄de vlterius nō poterāt ſe intromittere. vn̄ caſſat̉ quicqͥd fecerūt tanꝙͣ a non ſuoiudice factū: vt dicit in fi. ſed in eo. ꝙ dixit ſe pauperē: cū eēt diues ⁊ nobilis: in fraudē vt citiꝰ hr̄et litteras videt̉ ꝙ bene pronūciaſſet ne de fraudecōmoduꝫ reportaret.ar. sͣ. de reſcrip. ſuꝑ litteris. ⁊. c. ſedes. ſi conſtitit eis ꝙ dolo ſiuefraude dicit ſe pauperē: bene ꝓnūciaret. ſecus ſi ꝑ ſimplicitatē:vt in decre. p̄dicta ſuꝑlr̄is. qꝛ tūc ſiue ſit pauper ſiue diues: debetrequiri pͥus dn̄s ſecularis: vt dixi in pͥn. notule. h Infra terminū: qd̓ fieri pōt. ff.de arbi. ſi cum dies. inprin. ſicut ⁊ iuriſditioad terminū cōmittit̉.sͣ. eo. de cauſis. et etiāinfra terminū poſſetqͥs redire ad iudicē ſivellet. ff. de arbi. ſed ſiin ſeruū. in fi. ſꝫ penacōmitteret̉. i Negligētibus: poterāt cōpelli ad ꝓcedendū exquo erāt negligentesff. d̓ arbi. l. iij. §. j. īmo⁊ ſi partes finito termino vellent iterū ineos cōpromittere cōpellendi ſunt ſuſcipere arbitriū exquo fuerunt in mora. ff. de arbi. ſi cum dies. j. rn̄.k Per formā corpromiſſi: ſi pena fuiſſet appoſita: in iſto cōꝓmiſſo: nūqͥd mulieriſta que noluit rediread iudices poſſet cōuenire ad penā. Credo ꝙ nō. qꝛ ꝑ hmōi cōpromiſſuꝫ ꝑtes nō poterāt eis dare iuriſditionē: cum priuatoricōſenſus eum iudicē nō faciat qui nulli preeſt iuriſditiōi: vt dictū eſt in glo. nō videt̉. ⁊ ideo cū pͥncipale nō teneat nec penaſuꝑ hoc adiecta: vt. jͣ. de p̄ca. c. ij. in glo. que incipit: ꝓmiſſa. ⁊. jͣ.de cenſi. grauis. in glo. que incipit: hec fideiuſſio. ſi aūt iſti iudices eſſent ordinarij alias: ⁊ ex certa ſciētia cōpromiſiſſent ſubijcere ſe eoꝝ iuriſditioni: tūc poſſet peti pēa ſi nollēt ſe ſubijcereipſorum iuriſditioni. Bern̄.Uſpitionis cauſa. Vt ſunt duo dicta: due ſunt ꝑtes.ſecūd ibi: ab ip̄o quoqꝫ. l Suſpitiōis cauſa: que debet eſſe rōnabilis ad recuſandū talis que ſi eſſet ꝓbata deberetlegitima reputari. jͣ. de appel. cū ſpeciali. ſic ⁊ in appellatiōe: vtin decre. cū ſpeciali. ⁊. c. debitus. ⁊ ſi eſt dubia arbitri hoc diffiniant. m Forfan: quia nō debꝫ iudex ꝓpterea moueri: quinō facit ei iniuriā: cū vtatur iure ſuo. sͣ. de elec. cuꝫ eccleſia vulterana. ff. de iureiur. iniuriarū. §. j. ⁊. hoc eſt ei a iure cōceſſum.vt hic. ⁊. jͣ. de ap. ſcd̓o reqͥris. §. j. ⁊. c. cū ſpāli. ſed refert ſe ad idqd̓ cōtingere ſolet: licꝫ nō debeant moueri: tn̄ indignant̉ ꝓ maiori ꝑte. ⁊ iō ꝙ forſan ꝓuocatus eſt ꝯͣ illū nō dꝫ terminū ad hͦcognoſcendū aſſignare ne ſibi obeſſet in artando ip̄m: ⁊ licꝫ ſiꝓuocatus nō tamē ꝓpterea poterāt ip̄m declinare quaſi offetſum cum habeat iuriſditionē ceſſante ꝓbatione ſuſpitōnis. r̄apud eum a quo appellat̉. l. vna.