CePrimusDe officio legati
L7LL
dicibus excōicatū abſoluere vl̓denūciare ſentētiam eſſe nullā.¶ Ad qd̓. t. r. ꝙ cū qͥs cōquerit̉ſe poſt ap. ad nos legitime int̓poſitā excōicatiōe fuiſſe īnodae tū ſemꝑ vtriuſqꝫ ꝑtis ꝓbatiōesſunt admittende: anteqͣꝫ ad decernendū ſuper hoc aliquid ꝓcedatur per quas deniqꝫ apparebit: an abſolutione indigeat cōq̄rens: vel denūciandꝰ ſit potiꝰnō ligatus. ¶ In eo ꝟo caſu: cūexcōicatū quis ſe aſſerit iniuſte:vix vel nunqͣꝫ eſt eius anteqͣꝫ abſolutus fuerit ꝓbatio admittenda niſi tūc tantū cū aſſerit in excōicatōnis ſentētia intolerabilēgerrore fuiſſe patenter exp̄ſſum:ad quod ꝓbandū admittit̉ anteqͣꝫ abſolutōis gratiā cōſequatur. ¶ Uerū ſi proponat ſe ſimpliciter excōmunicatū iniuſte:ac epiſcopꝰ ad ꝓbandū ꝙ iuſteip̄m excōicauit: ſuas poſtulet ꝓbatiōes admitti nō eſt an̄ abſolutionē ip̄ius aliqͣtenꝰ audiēdꝰcū ⁊ ſi ꝓ certo cōſtaret rationabiliter in illū excōicationis ſenhtentiā ꝓmulgatam: nihilominꝰ
eſſet ei abſolutio impendendahūiliter poſtulāti. ⁊ ideo in hoccaſu illū credimus iuxta formāeccleſie ꝓtinus abſoluendū: vti ſic demū probatiōibus vtriuſqꝫpartis admiſſis: vtrū iuſte vl̓ iniuſte ligatus fuerit decernat̉.Nno. iij. maſſan̄. ⁊ regio. archiepiſcopis.¶ Si ſubdelegatꝰ delegati pape iuriſditiōe vti ceperit a delegato remoueri nō poteſt ⁊ ſi faceret cōtra mandatū ſiue exceſſerit formaꝫ reſcripti proceſſuseſt nullus.0CEnerabili. f .n. archiep̄ocuſentin. dedimus in mādatis vt cephaluden̄. epiſcopūreſtitui faceret ad epiſcopatū: ⁊kad alia quibꝰ fuerit ſpoliatus:i quo reſtituto plenarie ⁊ corporalē ac pacificā poſſeſſionē adepto: ſi ep̄us merito eēt de dilapiindatione ſuſpectus virū ꝓuiduꝫn ⁊ honeſtū ꝓuideret coadiuiorēo eidē: ſine cuiꝰ conſilio nihil eoꝝfaceret: que ad admīſtrationeꝫꝑtinent temporalē: q̄aduſqꝫ veritate comꝑta duceremꝰ aliter
anteꝙͣ abſoluet̉. ſecūdo loquit̉ qn̄ excōicator volebat ꝓbare ſeiuſte excōicaſſe anteꝙͣ excōicatus abſolueret̉: licꝫ peteret ſe abſolui. primū mēbrū pͥncipale eſt in ver. ad qd̓. ſecūdū mēbrū eſtin ver. in eo. ⁊ ſecundū mēbrū ſecūdi mēbri eſt in ver. verū Io.de Imo. e ¶ Utriuſqꝫ ꝑtis: ⁊ ſic teſtes ep̄i dicerēt excōicatōeꝫp̄ceſſiſſe appellatiōeꝫteſtes aūt alteriꝰ dicerent appellationē preceſſiſſe: ſententire debet iudex: qd̓ ⁊ an̄ ſententiā ⁊ poſt fuit appellatū. jͣ. de teſt. cumtu. ⁊ ita videt̉ ſuꝑfluūqꝛ ſemꝑ iudicat̉ ꝓ appellāte: qꝛ ſi teſtes ep̄idicerēt: ꝙ tm̄ poſt ſentētiā appellaſſet: illisnō crederet̉: qͥa ꝓbarent negatiuā: qd̓ eſſenō debꝫ. sͣ. de elec. bone memorie. ⁊. jͣ. de cāpoſ. cū eccleſia. Dicoꝙ ꝓbatiōes ep̄i audiri debēt: ſi vult ꝓbareſe illum excōicaſſe anteqͣꝫ vocē appellatōisemitteret: ẜm qd̓ ponit̉ in q̄ſtione. in pͥn.vel etiā ſi vellet ꝓbare appellationē iniuſtā: qꝛ illa nō impediret excōicationē ſeq̄ntem. jͣ. de appel. vt debitus. vbi dicit̉ qd̓ qͥappellat rōnabilē cāꝫdebet ꝓponere. ⁊ ſi ꝓbata fuerit iniuſta appellatio remittet̉ adep̄m. jͣ. de appel. vt debitus. ⁊. c. cū in eccleſia. nec eſt verū qd̓ dr̄qd̓ ſꝑ ꝓnūciabit̉ proappellāte. qͥa pōt eſſeꝙ ep̄us melius ꝓbet ⁊ ꝑ plures ⁊ meliores teſtes qͥbus ſtabit̉jͣ. de ꝓba. licꝫ. jͣ. de teſti. in nr̄a pn̄tia. ⁊ pōt dici ꝙ illa decre. cumtu. loquit̉ cū teſtes vtriuſqꝫ ꝑtis erāt equales: vt ſic fiat interp̄tatio pro vtriſqꝫ ꝑtibus: ne de ꝑiurij reatu notent̉. f ¶ Uixvel nunꝙͣ .ſ. in caſu ſequenti tm̄. ſic. jͣ. de ſenten. excō. per tuasg ¶ Errorē. xij. q. ij. qꝛ diuinis. ix. q. iij. ep̄us de here. ſiquis.h ¶ Nihilominꝰ: no. ꝙ nō debet qͥs admitti ad ꝓbandū illud.qd̓ ꝓbatū nō prodeſt. C. de ꝓba. ad ꝓbationē. ⁊. jͣ. de ſimo. c. ꝑtuas. in fi. ver. qm̄ ⁊ ſi ꝓbata ⁊cͣ. valet ad exceptiōes opponendas: quas quidā admittūt indifferēter: ⁊ in fine ꝓnūciant ẜmillas: ſi de iure valent: al̓s nō ꝓdeſt illa ꝓbatio. illud fieri nō debet prīo cū ꝓponūt̉: dꝫ ꝓuidere iudex an ſint admittēde vl̓ nō.ſi ſūt admittēde tūc demū audiat ꝓbatiōes ſuꝑ ill̓. qͥ alit̓ faciūtnō bn̄ faciūt. qꝛ ſiqͥs bn̄ ꝓbaret exceptiōꝫ ſuā: ⁊ nō admitteret̉:pōt eſſe cā appellādi: qꝛ audiēdo ꝓbatōes ſuꝑ illa: iudex vr̄ eāadmittere cū affectu: ⁊ ideo illud nō eſt faciendū: niſi iudex ſubilla proteſtatione illū ad probandū admittat: vt ſi de iure debeant̓ valere: ꝙ valent: al̓s non. sͣ. de elec. cumana.i ¶ Probationibꝰ: ſed cū iſte iam ſit abſolutus: quare audiūt̉ꝓbationes. ſuꝑ hoc dīco ꝙ duplici de cauſa pōt fieri: qꝛ ſi ꝓbabit ꝙ iniuſte fuit excōicatus: nō iniūgit̉ ei aliqͥd ꝑ iuramentuꝫEt ideo p̄ceptū differt̉ qͦuſqꝫ cōſtet. vtrū iuſte vel iniuſte ſit excōicatus. jͣ. de officio ordi. ad reprimendā. ſi iuſte fuit excōmunicatꝰ tūc p̄cipiet ei ꝑ iuramentū qd̓ ſuꝑ eo pro qͦ fuit excōicatus ſatiſfaciat: vt in dicta decre. ad reprimendā. itē ſi probaretꝙ admonitiōe legitima nō p̄miſſa ipſum excōmunicaſſet excōmunicator ꝑ mēſem erit pͥuatus ingreſſu eccl̓ie. jͣ. de ſen. excō.ſacro. item ſi inuſte excōmunicatus fuerit: excōmunicator tenet̉ illi ad intereſſe: vt dicto. c. ſacro. ⁊ intantū tp̄us abſtineatquātum viſum fuerit ſuperiori. ij. q. j. nemo. ⁊. xxiiij. q. iij. de illi
cita. ⁊ ecōuerſo ſi ſentētia iuſta probata fuerit: excōicatus tenēbit̉ ad intereſſe excōicatori vt ī decre. ſacro. niſi vtrūqꝫ probabilis error excuſet: vt ibi: ⁊ ita patet quare admittant̉ ꝓbatiōespoſt abſolutionem.Enerabili fratri. ¶ Primo ponit formā delegatiōis. ſecūdo ſubdelegatōnisdelegati ibi: porro. tertio reuocat proceſſusſubdelegatorū cauſaꝫexprimentiū: ibi. quorum. Abbas.k ¶ Spoliatus: perFredericū imꝑatorē.l ¶ Plenarie: hͦ ideodicit: quia ſpoliati adoīa iura ſua tam corporalia ꝙͣ incorporalia debēt reſtitui anteꝙͣ aliquid ſibi obijciatur vel quā inquiſitiofiat ꝯͣ ip̄os: vt. ij. q. ij.ꝑ totuꝫ. ⁊. jͣ. c. nullus.vbi dicitur ꝙ oīa iuraſunt reſtituēda. iij. q. j⁊. ij. ꝑ totū. et de reſti.ſpo. in litterꝭ. item cūquis. ⁊. c. ex cōqueſtione. ⁊. c. piſanis. vn̄ dicit plenarie.m ¶ Suſpectus: ſedvidet̉ ꝙ iſti nō ſit dandus coadiutor. exquoerat de dilapidationeſuſpectꝰ: īmo potiusdeberet deſtitui. iij. q.ij. qui ea. C. de ſuſpe.tu. eum quē. ⁊ dolū facere videbat̉ petēdoreſtitutionē: cū deſtitui debeat ꝓpter hoc.ff. de doli. excepti. dolo. Dic ꝙ hoc olim obtinebat ẜm antiqͣ iura: ꝙ accuſatus ſeu denūciatus ſuſpectus de dilapidatione remouebat̉ pendēte lite ab adminiſtratiōe: vt. iij. q. ij. qui ea. vbide hoc. ⁊. C. de ſuſpe. tu. eum quē. hodie ꝟo ſecus: qꝛ nō remouet̉ ab adminiſtratōe niſi primo probet̉ ſuſpectus de dilapidatione male adminiſtrādo. ⁊ hoc ꝓbato p̄ſumit̉ ꝙ de cetero male admīſtrabit. ff. de admini. tu. ſi cui. §. hiſdē. ⁊. ff. de ſuſpe. tu.tutor. §. queri pōt. ⁊. C. de ſuſpe. ⁊ archa. ſi aliquid. li. x. ⁊ ita accuſatus ſiue denūciatus de dilapidatiōe ⁊ ꝓbatus ſuſpectꝰ ẜmiura noſtra remouet̉ ab adminiſtratiōe: vt hic. ⁊. jͣ. de ſymo. licꝫheli. ⁊ etiā iudex ſine accuſatore poteſt aliquē remouere. ſi apertiſſimis argumentꝭ liqueat eum eſſe ſuſpectū. ff. de ſuſpec. tu. l.iij. §. p̄terea. nec admittēdus eſt ſi vellet ſatiſdare: qꝛ ſatiſdationō īmutat maliuolū animū tutoris. inſti. de ſuſpe. tu. §. nouiſſ.me. ⁊. ff. de ſuſpe. tu. qꝛ ſatiſdatio. ⁊ qͥ eccleſiā ſuā ꝓ alienis debitis aggrauat ſiue obligat: ip̄o iure ſuſpēſus eſt ab admīſtratōetemporaliū ⁊ ſpiritualiū. jͣ. de ſol. ſi quorūdam. ad hanc aūt denūciationē quilibet videt̉ admittēdus. in auten. de nō alie. autꝑmutā. §. hic nobis. in fi. col̓. ij. ⁊. C. de ſuſpe. tu. pietatis. ꝓbabilius tn̄ videt̉ ꝙ hi tm̄ admittant̉ quoꝝ intereſt: vt. xxj. q. vij.filijs vel nepotibꝰ. ⁊. ij. q. vij. quapropter. vel ſaltē ſoli clerici admittant̉. xij. q. ij. nō liceat ad denūciandū admittere quēlibꝫ deilla parrochia: quia eorū intereſt: vt eccleſia nō ꝑueniat ad malū ſtatum: argu. xvj. q. j. qm̄ quicquid. ⁊. xij. q. ij. aurum habet.n ¶ Coadiutorē: ⁊ ita hic dat̉ coadiutor ꝓpter ſuſpitiōꝫ dilapidatiōis alibi dat̉ ꝓpter infirmitatē ſeu ſenectutē. vij. q. j. ſcripſit. ⁊. c. ꝙͣuis. ar. ff. de tutel. ſolet. ⁊. jͣ. de cleri. egro. c. vlti. ⁊ pe.o ¶ Conſilio: hic intelligo ⁊ conſenſu: al̓s non valeret multuꝫtalis coadiutor. argu. ad idem. sͣ. de elec. cū in veteri. ⁊. c. ne prodefectu. argu. contra. jͣ. de arbi. cum olim. ſed illud videt̉ dictūpropter formam arbitrij.
k 5