Liber
intereſſe non poſſent: qꝛ id rarovel nunqͣꝫ cōtingeret: ſed ſi nonpoſſet ꝑſonalit̓ intereſſe. ¶ Idēigit̉ cardinalis latam ab eodeꝫa ferrarien̄. ep̄o ſentētiā confirmauit ⁊ aduerſe parti ſuꝑ hoc ꝑpetuū ſilentiū duxit imponendū.¶ Nos ergo qd̓ ab eo factuꝫ eſtautoritate apo. confirmamus.Dem p̄poſito ſancti domini.ſubdiacono noſtro.¶ Locꝰ ad quē reus ſecure accedere non pōt et canouicus incauſa canonici delegatus recuſari poterit.Um. R. canonicus genSuē. cauſam q̄ inter ipſumac. p. ciuē genuē. vertit̉ tibi obtinuerit delegari: et idem ciuisꝓpter multas ⁊ graues inimicicias ciuitatis ſue ī tua nequeatp̄ſentia cōparere. ¶ Mandamꝰqͣtenus ſupͣdicto. R. hmōi optionem relinquas: vt exceptis cacnonicis genuen̄. quos cum ſinteius ſocij merito habet ꝑs aduerſa ſuſpectos: in ciuitate veldioceſi genuē. in qͣ ſunt multi viri ꝓuidi: iudicem eligat coram
quo queſtio terminet̉ cui autoritate noſtra diſtricte p̄cipias:vt eandeꝫ cām iuxta reſcripti ate obtēti tenorē ap. re. fine debito terminare procuret.¶ Dem Rothomagen̄. archiepiſcopo.¶ Si mandat̉ iudici delegatovt illum abſoluat qui dicit ſe iniuſte excōmunicatū ante ꝓbationē illum abſoluere dꝫ. Si aūtdicat excōmunicationē nullamꝓbationem militatis ante pronunciationem admittet.Um contingat interdū ꝙLlaici ⁊ infra. Inſuꝑ reqͥſitiſumꝰ cū qͥs cōquerit̉ in ſe a ſuoep̄o poſt appel. ad nos legitimeinterpoſita vel al̓s iniuſte excōicatiōis ſnīam ꝓmulgatā ⁊ nosiudicibꝰ damus in mādatis: vtſi eſt ita iuxta formā eccleſie abſolutionis bn̄ficiū illi impendātvl̓ eandeꝫ ſnīam denūcient eſſenullā: ac epiſcopus paratus ſitprobare ſe in illum anteqͣꝫ vocē ap. emitteret vel al̓s iuſte huiuſmodi ſentētiā ꝓtuliſſe an ꝓbatōibus nō admiſſis liceat iu-
tere ꝙ alij ip̄m admittere teneant̉: qꝛ ex alieno facto nullꝰ obligat̉. ff. de ver. obli. ſtipulatio iſta. ar. Dicūt qͥdā ꝙ licꝫ ille qͥ nonp̄t intereſſe poſſit cōmittere vices ſuas alij: cū iudices nō tenētur eū admittē niſi velint qꝛ iā extat ꝯditio: ⁊ ſic remāſit iuriſditio penes illos vn̄ ip̄i ꝓcedere pn̄t ſoli: ſi volūt: ⁊ ceſſante impotētia poterit poſtea cūip̄is ꝓcedere. ar. C. decura. furio. cum alijs.vbi curator tꝑe furorꝭadmīſtrat ceſſante furore ceſſatꝰ. ſic delegatus iſte cū int̓eſſe nonpōt nō cōmittit vicesſuas. Sed hoc nō credo: īmo dico ꝙ ille qͥintereſſe nō pōt ꝑ impotentiā facti tꝑalispōt cōmittere vicesſuas ⁊ cōſocij tenent̉admittere illū ſubdelegatū: ⁊ allegatō q̄ h̓ponit̉ nō cōtinet ius.Et circa hmōi ſubdelegatiōes ita diſtīguealiud eſt cuꝫ ab initiodelegant̉ plures iudices cū illa clauſula: ꝙſi nō oēs ⁊cͣ. et nulluspoſtea adiūgit̉. ⁊ alid̓cū ab initio delegatꝰeſt vnus vel plures: ⁊poſtea alius adiūgit̉cum illa clauſula: ꝙ ſiambo: vel ꝙ ſi nō oēs⁊cͣ. in pͥmo caſu delegatus pōt aliū ſubdelegare: ⁊ cōſocij tenentur illū admittere. inſecūdo caſu refert anres ſit integra vel nō.ſi res ſit integra idem.eſt ac ſi ab initio om̄sdati eſſent: et adiūctꝰpōt cōmittere vices ſuas: ⁊ alij tenent̉ ip̄m admittere in cauſecognitiōe. ſi ꝟo res nō eſt integra qꝛ iā ꝓceſſuꝫ erat ad lit. cōte.⁊ horū veritate ſupp̄ſſa aliqͥs ē adiūctꝰ hmōi adiūctꝰ vel ſubdelegatus ip̄ius nō ē admittēdꝰ tāꝙͣ ꝑ veri ſupp̄ſſionē adiunctus ſiue obtentus ſicut cōtingit in pn̄ti negocio ⁊ hoc bn̄ colligit̉ ex hac decre. ⁊ hoc ꝓbat̉ in auten. de exhi. reis. §. illud. vndeſumptū fuit autē. offerat̉ vbi idē dicit̉ col̓. v. vbi dr̄ ꝙ poſt liteꝫcōteſt. alius peritꝰ adiūgi nō pōt: nec pͥmus refutari. ⁊ ideo ſententia ferrarien̄. ep̄i cōfirmata fuit. ⁊ ꝙ dicit hic ꝙ nō intelligit̉vt ſi ꝑ ſe vl̓ ꝑ aliū ⁊cͣ. nō eſt verū: qꝛ clauſula illa: ꝙ ſi nō oēs ⁊cͣ.pōt locū habere in multꝭ caſibus de iure ⁊ de facto. in qͥbus caſibus duo vel alius ꝓcedere poſſunt puta de iure vt ſi eſt excōcatus. jͣ. de re iudi. ad debandū vel ſuſpectꝰ recuſatus. sͣ. eo. cūſuꝑ. ⁊. c. licꝫ. vel infamis: vel ſeruꝰ. vt. sͣ. de reſcrip. ſciſcitatus. defacto intereſſe nō pōt puta ſi mortuꝰ fuit vel al̓s ꝑpetuo impedimēto detētus. puta furioſus: vt in p̄dicta decre. ſciſcitatus. etin talibus caſibus locū habꝫ clauſula illa: ꝙ ſi nō omēs ⁊cͣ. ſedqn̄ impeditꝰ eſt tꝑali impotētia bn̄ pōt cōmittere vices ſuas: ⁊cōſocij tenent̉ admittere ſubdelegatū. ſed in caſu iſtiꝰ decre. admitti nō debuit rōnibꝰ p̄miſſis. Ergo ſic dꝫ intelligi clauſula illa. ꝙ ſi nō om̄s ⁊cͣ. puta ſi non pōt intereſſe de iure vel de factovt dixi. tūc nō pōt cōmittere cuꝫ nullā habeat iuriſditionē: al̓sbn̄ hꝫ iuriſditionē ꝙͣuis impediat̉ ad tp̄us: ⁊ ideo tūc pōt committere ⁊ cū effectu. ⁊ ꝙ dicit impeditꝰ ad tp̄s: nō intelligas ꝙoīno ſit impeditus vt nullo mō tūc poſſit intereſſe. ſed ſi velletoīa alia dimittere bn̄ poſſet intereſſe. ſed ſi nō vult ꝯtēnere ſuatūc ꝓpter cām illā nec tenet̉. ff. de iudi. l. ſi longius. Bern̄.a ¶ Cōfirmauit: ex hac ſecūda ſentētia dat̉ actio in factū q̄ h̓cōfirmat̉: ⁊ nō ex pͥma: vt. ff. de his q̄ no. infa. furti. ar. ff. ad trebel. ſiquis priorē. hac tamē cōfirmata cōfirmat̉ ⁊ pͥma. Lau.
canonicus. ¶ Si reus ad locū iudicꝭ delegatiIm.Cire nō pōt dꝫ remoueri ⁊ dari ſibi iudex ī alio loco. h. d. vxplenius vt in rubro. Et pͥmo ponit ꝓuiſionis ⁊ mandati cāmſecūdo mādatū ibi: mādamꝰ. Ab. b ¶ Cū. R. ſed qūo cōmit.tit papa hic cām ꝯͣ laicū intelligo ꝙ cā ſpectabat ad forū eccleſie: puta cā vſuraꝝ vl̓decimaꝝ vel ip̄e laicꝰnoluit exciꝑe: vel ē cōſuetudo ibi ꝙ laici cōueniant̉ ꝑ litteras pape. et tunc bene compellit̉ vi. jͣ. de appel. ſiduobus.c ¶ Cū ſint eiꝰ ſocij: h̓habes ꝙ canonicꝰ nōpōt eſſe iudex cōcanonici ſui ꝓpter familiaritateꝫ: q̄ ꝟitatē aliqn̄impedire ſolet. iij. q. vaccuſatores teſtis em̄pōt eſſe canonicꝰ procōcanonico: cū etiamfrater ꝓ fratre poſſitteſtificari. jͣ. d̓ p̄ſump.lr̄as. cū edictū de teſtibus ſit ꝓhibitoriū. ff.de teſt. l. j. ea ratiōe. qꝛfacilius habent̉ iudices qͣꝫ teſtes: vn̄ facilius repellit̉ iudex qͣꝫteſtis. iudex em̄ recuſat̉ ꝓ modica cā: vt ſieſſet oriūdus de terraimpetrātis. jͣ. vt lit. nōcōte. accedēs. ij. ⁊. ar. jͣ.de appel. ex inſinuation. iteꝫ ſi iudex ē ſuffraganeꝰ eius. jͣ. vt lit.nō cōte. accedēs. ij. itēꝯſanguinitas. jͣ. de appoſtremo. ſed in teſteſecꝰ. iiij. q. iij. §. lex iulia. qn̄qꝫ tn̄ aliqͥs pōteſſe iudex qͥ nō pōt eſſe teſtis: vt patꝫ in cā filij. iij. q. vij. §. tria.circa fi. ⁊ criminoſi poſſunt eſſe iudices ſed nō teſtes. iij. q. vij.§. vlti. itē iudex recuſat̉ vel alius ei adiungit̉: ſi habet cōſimilēcām. jͣ. de iudi. cām que. ſic ⁊ teſtis repellit̉ qͥ hꝫ cōſimilē cām. jͣ.de teſti. ꝑſonas. ſꝫ ſi canonicus daret̉ iudex ꝯͣ aliū canonicū: qͥddices nō poterit recuſari ex hac cā: qꝛ par affectiōis cauſa oēmſuſpitionē remouet. ff. de ritu nup. nō ſolū. §. de vno. d ¶ Eligat: no. ex hac lr̄a: ꝙ qn̄ reus ad iudicē ire nō pōt ſecure ꝙ actor pō ⁊ dꝫ eligere iudicē in loco nō ſuſpecto: ⁊ nō aduerſariusCōtra habes: qꝛ reus eligit iudices. xj. q. j. iudices. ⁊. xv. q. vj. ſiaūt. ⁊. iij. q. vj. ꝑegrina. ⁊. iiij. q. v. qͥſqͥs. ⁊. ij. q. vj. placuit. idē vicū ordinariꝰ recuſat̉: ꝙ reus eligat. jͣ. de appel. cū ſpāli. ꝯͣriū dicit lex. qd̓ iudex petitꝰ dari nō debet niſi ob reuerētiā petiti iudicis. ff. de iudi obſeruandū. decre. p̄dicta loquunt̉ in cā crimīali: ⁊ p̄terea hodie non ſtat̉ illis: qd̓ dicit h̓: qd̓ iſte eligat. intellizo ſi alte̓a ꝑs cū eo noluerit ꝯcordare: vl̓ cū altera ꝑs ē abſensUel dic qd̓ de ſpāli gr̄a dabat ei papa hāc electione cū de cōſenſu vtriuſqꝫ eſſet eligēdus: vt. sͣ. e. ſuꝑ q̄ſtionū. itē ar. qd̓ ſi iudexnō pō de cā cognoſcere: pōt alij cōmittere vices ſuas. ſed ꝯͣriūeſt verū. jͣ. de appel. ſecūdo reqͥris. §. iij. ⁊ hoc nō loquit̉ de iudice ſuſpecto: ſed qꝛ reus nō pōt ire ad iudicē vnde iudex tenetur locū ꝓuidere ſecurū. jͣ. de appel. ex ꝑte. ⁊. xxxiij. q. ij. ſiue velcōmittere cām in loco nō ſuſpecto: vt h. vel potius ꝓcedet iudex iſte aucͣte illius reſcpͥti. Et h̓ eſt ar. ꝙ iudex incertꝰ dari poſſit. ꝯͣ. sͣ. de reſcrip. ad hec. ſed hoc de gr̄a fuit: vt dictum eſt.Im cōtingat. ¶ Cōis diuiſio. ſcd̓a ibi: ad qd̓ q̄ ſubdilXſtinguit̉ in effectu ī duo mēbra pͥncipalia. pͥmū eſt qn̄ qͦꝫcōquerit̉ ſe excōicatū poſt appellationē legitimā. ſecūdū eſt qn̄qͥs cōquerit̉ ſe iniuſte excōicatū. ⁊ iſtū mēbrū ſubdiuidit̉: quiapͥmo loquit̉ qn̄ excōicatus volebat ꝓbare ſe iniuſte excōicatu.