Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
LXIXr
Einzelbild herunterladen
 

Primus De officio ⁊ ptāte iudi. de legati

LXIX

porrecto: qꝛ ſb̓ exp̄ſſis noībꝰ locoꝝ ⁊n̄ ꝑſonaꝝ ꝯmifſio emanauit: ſibi ſociū ī cāe cognitōe ada iūxit. Nos ſnīam illorū. ſicut ēiuſta ratā ⁊ firmā hēmꝰ. I Dē. Si qōnē de iure pn̄tandi papa delegat appellatiōe remota⁊ ſub ea forma vt delegatꝰ adpn̄tationē eiꝰ ad quē viderit ꝑtinere ordinet eccleſiā ꝑ hoc nōhꝫ inſtituere ſꝫ ꝓnūciare ⁊ is adquem ꝑtinet inſtituet. et ſi iuriſuo detrahit̉ licite appellat.Uꝑ eo ꝟo qd̓ ſubiūgere Nvoluiſti: ſi de p̄ſentatōneb p̄ſb̓ri int̓ aliqͦs qōne ſuborta cāꝫꝯtige̓it d̓legari alicui ſb̓ hac forcma: vt ſi ꝯſtiterit ius de qͦ agit̉ad ꝑtē alterutrā ꝑtine̓: ⁊ ad qn̄tationē eiuſdē d̓ ꝑſona idoneaꝰordinet eccleſiā ap. re. an liceatdelegato iudici inſcio dioc. ep̄oarchi. vl̓ archip̄ſb̓ro reclamātepn̄tatū ſibi clericū ī poſſeſſionēf eccl̓ie mitte̓ ⁊ an ſi archip̄ſbyterg vel archidiaconus vel ep̄s: adquē īſtitutio ꝑtinet appellaueriteoꝝ ſit appellationibꝰ deferēdū Hoc tuā volumꝰ diſcretionētenere: qd̓ lꝫ qōꝫ q̄ de pn̄tatiōevertit̉: ap. re. cōmittamꝰ alicuih t̓minandā nō tn̄ ē nr̄e intētiōisdioc. ep̄o vel archip̄ſbr̄o vel archidiacono p̄iudiciū generare.iō pn̄tandꝰ ē illi: qͥ inſtituēdusi fuerit ⁊ tenebit eoꝝ ap. ſi videntes iuri ſuo detrahi duxerīt appellandū qꝛ nō illis ſꝫ ꝑtibꝰ int̓quas cauſa commiſſa eſt ap. re

medium eſt ſublatum. Dem. Si cauſa ſimpl̓r eſt delegataduobus ſnīa vnius non tenet..Auſam mr̄imonij q̄ interI. mulierē ⁊ blanchaciūagitari dinoſcitur foro iulien. ⁊vapice. ep̄is nos meminimꝰ cōmiſiſſe. qͥbꝰ eā viro reſtitui mādantibꝰ vir mulierē cruciatibꝰin ⁊ flagellis adeo affecit: qd̓ inuita ⁊ coacta inter ſe ⁊ viꝝ ſuū cōfeſſa ē parētelā ſicqꝫ factū ē: qd̓ad iudiciū vniꝰ eoꝝ dimiſit eādē: ⁊ īfra. Diſ. v. mādamꝰ qͣtenꝰ ſi īueneritis qd̓ p̄fatꝰ. b. dinctā. I. ad iudiciū ſolūmō alterius p̄dictoꝝ a ſe ſeꝑaſſet qꝛ cumo cā duobꝰ ꝯmittit̉: ſnīa vniꝰ nōtenet ip̄m vt eandē mulierē ſic̄ꝑ vxorē ſuam benigne recipiat ⁊maritali affectōe ꝑtractet monitōe p̄miſſa cogatꝭ ſi qͥ tn̄ apparuerint qͥ poſtqͣꝫ ab eo recepta fuerit mr̄ioniū ip̄oꝝ velint ⁊ legitīepoſſint īpete̓ cāꝫ audiatꝭ. ⁊ finecanonico t̓minetꝭ. Dē exon̄.⁊ vinto. ep̄is ⁊ abbari herf. Delegatus qui eſt dn̄s impetrantis recuſare poteſt.Auſam q̄ int̓. f. ⁊. h. de natiuitate agathe vertit̉ vobis frēs ep̄i. ⁊ london̄. ep̄o commiſimus terminādā. Ueruꝫqm̄ idē .f. p̄fatum london̄. ep̄mq̄ hēbat ſuſpectū ꝓ eo qd̓ dn̄s eſtp̄dicti. h. ip̄m amonendū ⁊ te fili abbas loco ipſius duximusſurrogandū. ¶Dem.

Primus DeIintellexerūt qꝛ nō ꝯͣcordantihic dicere poſſum: de ille ſit iudexcum primo ſunt lr̄e pn̄tate. sͣ. de reſcpͥ. c. capl̓m ſancte crucis.2. jͣ. de appel. vt debitus: ſꝫ ſi eſſet ſil̓ pn̄tatio facta: tunc qui dignior eſt: ſꝫ ſi eſſent eqͣliter digni: ſorte derimat̉. ff. de iudi. Sedcū ambo. ⁊ xxxvj. q. ij. ſors nō eſt. a Sicut ē iuſta. hec verba cū ponunt̉ in confirmationibꝰ ꝯditionaliter intelligunt̉. jͣ.de ꝯfir. vti. vel inuti.examinata. ⁊. jͣ. de cōceſ. p̄ben. qꝛ diuerſitatate. ſecus ſi ponat̉ īp̓uilegio: qꝛ pͥuilegiūeſt lex priuata. iij. diſ.pͥuilegia: ⁊ p̓uilegiuꝫſemꝑ dꝫ aliqͥd pone̓.jͣ. de ver. ſig. abbate. ⁊jͣ. de p̓uil. in his. ⁊ ſicponūt̉ in ſentētijs qͣspapa ex certa ſcīa cōfirmat. vt hic.Uper eo Hec decre.habet caſuꝫ notabilē⁊ multū allegat̉. Cōmunis ē diuiſio. Secunda ibi: hͦ tuā. Ab. Inter aliqͦs: qͥſe dicunt patronos.c Ius .ſ. pn̄tatiōꝫvt. sͣ. dixi. d Ordinet: hec verba ambiguitatē ꝯtinere vidētur: vnde iudex credebat ꝙ ipſe inſtituerepoſſet clericū pn̄tandū qd̓ nō eſt veꝝ: vn̄expone ordinet .i. ꝓnūciet ordinnadā eccleſiā ad pn̄tationeꝫilliꝰ qͥ obtinet iuſpatronatꝰ ad ſe ꝑtineretn̄ ſi ep̄s archidiaconus vel archip̄ſbr̄ cōſentiret delegato: valeret eiꝰ inſtitutio.e Liceat: pͥma qō. An ſi archip̄ſbr̄.ſcd̓a qō. g Archidiaconꝰ. arg. ꝙ archidia. vl̓ etiā archip̄ſbr̄p̄t ꝯmittere curā aīarū: ſꝫ hͦ eſt qn̄ ab ep̄oeis ſpāliter ꝯceſſum.sͣ. de of. archi. cū ſatisvel cū alias hoc obtinēt de ꝯſuetudine. ar. sͣ. de elec. dudū. ij. ⁊sͣ. de off. archi. dilecto. ⁊. jͣ. de exceſ. p̄la. ad hͨ. h Intētiōis.ar. pͥuilegia reſcpͥta ⁊ alia ꝯſil̓ia ad ea tm̄ extēdi: de qͥbus coggitatū ē. ff. de pac. tres frēs. ff. de trāſac. cū aquiliana. ⁊ ita intetio mādātis ꝯſiderāda ē. jͣ. de reſti. ſpo. audita. ⁊. jͣ. de p̄bē. cumcam. ⁊. c. vl. Itē ar. ꝙ iuri nulliꝰ intēdit papa derogare. xxij. q.ij. pͥmū. jͣ. de of. ordi. lꝫ. ⁊. jͣ. de deci. ex multiplici. ⁊ sͣ. de reſcpͥ. adaures. i Tenchit: ⁊ ita dꝫ differri executio ſnīe: ſi ꝑ eā alicui p̄iudiciū generat̉. jͣ. de re iudi. cū ſuꝑ ꝯtrouerſia. ⁊ verū eſtniſi p̄ſumptio ſit in ꝯͣriū ꝙ malicioſe appellet̉ ſicut ꝯtingit inreſtōe. jͣ. de in inte. reſti. ſuſpicata. k Illis .ſ. ep̄o archi. velarchip̄ſbr̄o. l Sꝫ ꝑtibꝰ int̓ qͣs. ⁊ ita lꝫ appellatio ſit remota in lr̄is. nihilominꝰ pn̄t appellare oēs qͦꝝ int̓eſt. ij. q. vj. nō ſoſent. Itē no. ꝙ oēs p̄nt ſe oppone̓: qͦs negociū tangit. lꝫ d̓ illisnō fiat mētio. ⁊ ſūt admittēdi: al̓s nō tene̓t appellatio int̓poſita ꝑ eos. Itē ar. ꝙ iuriſditō extēdit̉ ad eos d̓ qͥbꝰ n̄ ē cogitatūde hͦ dixi. sͣ. e. qꝛ q̄ſitū. itē ar. ꝙ res int̓ alios acta n̄ nocet alijs.jͣ. de re iudi. ꝙͣuis: vbi de hͦ tractat̉: ⁊ ꝯpetētius ibi ponit̉ qͣꝫ h̓

YAuſam matrimonij. In pͥma ꝑte ponit̉ ꝯͣſultatio. In ſcd̓a rn̄ſio ibi. Diſcretōi. mInuita: ⁊ iō talis cōfeſſio p̄iudicare nō dꝫ. xxxj. q. ij. lothariꝰ. ⁊. xv. q. vj. c. j. ⁊ ſi etiāſpōte id ꝯfiteret̉ ꝓpter vniꝰ ꝯfeſſionē vel etiā amboꝝ mr̄imoniū ſeꝑari nō dꝫ qꝛ ſepe ad inuicē colluderēt. jͣ. de eo. qͥ co. conſang. vxo. ſue. ſuꝑ eo.⁊. xxxv. q. vj. §. vl. ſꝫ ſiambo ꝯfiteāt̉ ⁊ famapublica ꝯſentit: tuncpn̄t ſeꝑari. xxxv. q. vjſi duo. qͥdā tn̄ alit̓ intelligūt illū canonē.n Solūmō. ar. ꝙvbi aliqͦꝝ pn̄tia deſiderat̉ qd̓ in eoꝝ abſentia agit̉ nō tenet.⁊. lxiij. di. obeūtibus.⁊ sͣ. de ele. cū in vete.ri. ⁊. C. de teſta. ſi vnꝰ⁊. lxvj. di. porro. lxviijdi. cor ep̄i. ⁊. ff. d̓ trāſac. cū hi. §. ſi p̄tor. etff. de re iudic̄. duo extribus. ⁊. C. de aduo.fiſci. l. vlt. ⁊. ff. de iurefi. ſi fiſcus. ar. ꝯͣ. lxiij.di. c. j. ⁊. ij. ⁊. C. de poſtu. velamēto. ⁊. xv. q.vij. felix. Sol. duobꝰmodis deſiderat̉ pn̄tia alicuiꝰ qͣꝫtū ad neceſſitatē: ⁊ ſic vera eſtpͥma rubrica. vt h̓ etsͣ. de elec. ꝙ ſicut. ⁊. c.venerabilē. itē ꝙͣtumad honeſtatē vel vtilitatē: ⁊ talis abſentianō viciat qd̓ factū ē:vt in ꝯͣrijs. ⁊. xxxij. q.ij. honorant̉.o Uniꝰ. Quid iuris ſit qn̄ iudices ordinarij vl̓ delegati vl̓arbitri ferunt diuerſas ſnīas. dr̄. jͣ. d̓ re iudi. c. vl. ⁊ ibi dicet̉ dehoc. Si ꝟo ſint duoiudices ⁊ alter ſine altero ꝓcedat: nō tenetſnīa: vt hic ſiue etiaꝫplures ⁊ aliqͦ abſenteꝓnūciant. ff. de re iudi. duo ex tribus.p Recipiat. ſic. jͣ.de reſti. ſpo. ex cōqueſtione. ar. ꝯͣ. jͣ. de cog. intelleximꝰ hic. ⁊ in illa ex ꝯqueſtione poſſeſſorio agit̉: ⁊ iō cū cā ſpoliatōis ſit pͥuilegiata illa ſemꝑ pͥmoeſt tractāda: ⁊ ꝯuentus ſuꝑ ſpoliatōe recōuenire ſpoliatū nonp̄t niſi de alia ſpoliatōe. jͣ. de or. cog. ſuꝑ ſpoliatōe. facta ꝟo reſtitutiōe: poſtea cogͦſcat̉ de ꝓprietate .ſ. de cā mr̄imonij. illa intelleximus loquit̉ in petitorio. ſꝫ ſi incōtinēti iſte vellet ꝓbarecōſanguinitatē maxime in gradu indiſpenſabili reſtitutio differt̉ ẜm tenorem illius decre. jͣ. de reſti. ſpo. lr̄as: al̓s ſemꝑ facienda eſt reſtitutio incontinenti.Auſam que. Cōis diuiſio. Scd̓a ibi: veꝝ. Ab. Si.q Dn̄s: ar. ē hic euidēs. ꝙ rōnabilis ē cā ſuſpitiōis ſiiudex ē dn̄s aduerſarij. ar. iij. q. v. accuſatores. ⁊. xj. q. iij. qͣtuor⁊ .jͣ. e. inſinuāte: ⁊ idē eſſet ſi iudex eſſet vaſallus īpetrātis. ar.xxij. q. v. d̓ forma. itē ſi ſit ſuffraganeꝰ īpetrātis. jͣ. vt lit. nō ꝯte.accedens. Itē ſi eſſet ꝯſanguineus vl̓ aduocatus extitit in eadem cā ꝓ ipſo. jͣ. de appel. poſtremo. idē videt̉ ſi hꝫ ꝯſimilemcām. jͣ. de iudi. cām q̄ inter. ar. op. ad hoc. jͣ. de teſta. ꝑſonas. decā ſuſpitōis tractabit̉. jͣ. eo. ſuſpitōis. ⁊. jͣ. de ap. cū

i 5