Liber
¶ A ſubdelegato delegati pape qui ſubdelegauit nō in totūnō ad papam ſed ad ip̄m delegatum appellari debet.Um te cōſulente ⁊ infra.¶ Si ſuꝑ cā: q̄ tibi ex nr̄aa delegatōe cōmittit̉ a ꝑſonis eccleſiaſticis vni vel pl̓ibꝰ qͥbꝰ vtparcas laboribꝰ ꝑtiū ⁊ expēſiscognitionē ipſius cauſe ⁊ teſtiūexaminatōe ſnīa tibi reſeruatacōmittis: appellatio fucrit interpoſita hmōī ap. ītuitu cāꝫ ipſāindiffinitiā relinq̄re nō teneris¶ Ucius. iij. cant. archiepiſcopo ⁊ eius ſuffraga.¶ Morte delegantis nō expirat iuriſditio delegati corā quolis erat conteſtata.N Elatum: ⁊ infra. ¶ Nos. E itaqꝫ conſ. vr̄e. r. ꝙ ſi lisb fuit an̄ p̄ .n. obitū cōteſtata mādatū ī mortē mādatoris nullalatenꝰ expirauit. Si ꝟo an̄ litisꝯteſtatōꝫ deceſſit: nō ē a iudicibꝰ qͦs delegauerat: ex d̓legatōehmōi ꝓcedēdū. Urbanus. iij.¶ Si delegatus citauit an̄ mortem d̓elegantis perpetuata eſteius iuriſditio. Et appellatiōirenūciat qui corā iudicē a quoappellauit litem proſequit̉.Ratū gerimus: et infra.☞ ¶ Sane ꝯſuluit nos d̓uo
tio tua: an an̄ obitū delegātꝭ ꝓpoſito citatōis edicto lite veropoſt mortē ꝯte. nihilominus debeat ī cā ꝓcede̓ delegatꝰ: ⁊ vtꝝis intelligat̉ ap. renūciaſſe: quiea int̓poſita ad ꝓducendos teſtes īducias poſtulauit ⁊ demūꝓductioni ⁊ allegationi renūcians atteſtatōes petijt ſolēniterpublicari. ¶ Nos autē inqͥ. t. t.r. ꝙ cū ī caſu pͥori citatiōe factanegociū ſit qͣſi ceptū ⁊ maximeſi delegatꝰ nō ſit certꝰ de obitudelegantis pōt ⁊ dꝫ in cā ꝓceditenebitqꝫ ꝙ iuſticia fuerit p̄uiadiffinitū. ¶ In ſcd̓o ꝟo caſu viedetur ab ap. receſſum: ſi ẜm eaque p̄miſſa ſunt: eū qui appellauerit conſtiterit ꝓceſſiſſe.¶ Eleſti. iij.¶ Si cauſa cōmittit̉ tribꝰ delegatis cū clauſula ꝙ ſi n̄ oēs ⁊cͣ.priuſqͣꝫ appareat de impotētiatercij duo ꝓcedere nō poſſunt.Et ſi ꝓcedunt nihil agunt. h. d̓ad. F adijcimusRudētiā. t. ⁊ īfra. Quinto loco ſupplicas īformari vtrū cū tribus cauſa ꝯmittit̉ita ꝙ ſi omnes intereſſe nequiuerint. duo em̄ nihilominꝰ exequant̉ ſi reus a duobꝰ tm̄ fueritcōuocatus venire neceſſario teneat̉ ⁊ ſi citatus a pluribꝰ corā
Um te. ¶ Si delegatus papē ꝯͣmittit cām nō in totūA⁊ a ſubdelegato appellat̉ ad papā ꝑ hoc nō impedit̉ ꝓceſſus delegati pape. hoc. d. vel dic clarius vt in rubro. Cōis diuiſio. Scd̓a ibi. ſi ſuꝑ. Ab. a ¶ Perſonis eccleſiaſticis .i. abaudiētia ꝑſonaꝝ qͥbus cauſa cōmiſſa eſt. Et eſt ar. ꝙ delegatꝰcam ꝯmiſſam ſibi ſb̓delegare dꝫ ꝑſonis eccleſiaſticis ⁊ nō laiciſcū laici de talibꝰ cauẜeccleſiaſticiſ iudicarenō debeāt. jͣ. de iudi.decernimus. ⁊ decre.iſtam habebis. jͣ. eo.ſuꝑ queſtionuꝫ. circapͥncipiū: ⁊ ibi exponiSed hodie eſt ꝓuiſūin. c. ſtatutuꝫ. in. §. innullo. de re. iur. li. vj.vbi dr̄ ꝙ illis ꝑſonisdꝫ ꝯmittere delegatꝰpape qͥbus cōmittitip̄e papa. et q̄ ſūt illeꝑſone habetur ibi inprin.Elatū. ¶ InQ pͥma ponit̉ deciſa ꝯſultatio. Scd̓aibi. nos itaqꝫ. rn̄ſio.b ¶ Conteſtata: qd̓dicit hic ẜm leges locū hꝫ. ꝙ ſi ante lit. cōte. moriat̉ mandatorexpirat mandatū vthic dr̄: qꝛ lis nō dicit̉cepta niſi ꝑ litis ꝯteſtationē: in autē. de litig. §. oēm. colla. viijff. rē rat̓. ha. ampliusẜm canones nō cōſiderat̉ tm̄ litis ꝯteſtatio. ſꝫ ſufficit ſola citatio an̄ mortē mandatoris ad ꝑpetuādū reſcriptū vn̄ citatiōe p̄miſſa nō finit̉ mādatū ꝑ mortē mādātis.jͣ. c. ꝓxi. et. c. licet. ſꝫ ſicitatio n̄ p̄cedat mortē. ſtatim expirat mādatū. jͣ. de offi. lega. c. vlt. §. j. ⁊. ff. de iu. om. iud. ⁊ qꝛ qͣliter fiatꝯteſtatio litis habet̉. jͣ. de lit. ꝯteſt. c. vno. Itē ſicut ꝑ libelli oblationē ꝑpetuat̉ actio. C. qn̄. li. pͥn. de li. ꝯteſta. facit. l. j. ⁊. ij. q.vj. anterioꝝ: et ſicut res litigioſa efficit̉ ꝑ libelli oblationē: vtin auten. de litig. in prin. ⁊. C. de lit. autē. litigioſa: eodē mō ꝑpetuat̉ iuriſditio delegati ꝑ ſolam citationem vt diciunt iurap̄dicta.Ratum. ¶ Cōis diuiſio. ſcd̓a ibi. nos aūt. Et quelibetpars ſubdiuidit̉ vt pꝫ in tex. Ab. c ¶ Ceptū: ideo dicit qͣſi ceptum: qꝛ quantū ad ꝑpetuandā iuriſditionē ceptū ēnegociū: ſꝫ qͣꝫtū ad lit. ꝯteſt. nō eſt ceptū: vn̄ legitimas exceptiones pōt opponere vn̄ ſucceſſor impetrātis poterit cōuenirereum mortuo impetrāte. ar. sͣ. de reſcrip. ſignificauit: vbi de hͦ⁊ ar. ff. de inoffi. teſt. poſthumus. §. vl. C. de noua. ſi delegatioff. de iur. om. iud. ⁊ qꝛ ibi expone agi ceꝑit ꝑ citationē: ad hͦ vtfaciat ad ꝓpoſitū. ⁊. jͣ. c. licet. ⁊. jͣ. de off. leg. c. vlti.d ¶ Maxime. hic bn̄ dicit: quia idem eſſet ſi eſſet certus premiſſa citatione: quia pōt ꝓcedere etiā ſi eſſet certus de mortedelegantis: ⁊ negociū nō eſſet quaſi ceptū nō ꝓcederet: ⁊ ideopōt ꝓcedere cū nondū ſit certus ⁊ negociū ſit quaſi ceptū. ar.ꝯtra. inſti. mandati. §. recte. ibi innuit̉ ꝙ ſi ignorās poſt mortem citauit: licet poſtea ſciat de morte ꝓcedere pōt. ff. de acqͥren. poſ. fundi. §. j. ⁊. ff. ſi cer. pe. l. eius qͥ in ꝓuineia: ⁊ in eadēl. contrarium dicit̉. e ¶ Receſſum. no. p̄ſumptionē iuris. ꝙ
iuri ſuo renunciare p̄ſumit̉ qui iuri ſuo contrarium facit. ī. pteſt. cū veniſſet: q̄ loquit̉ de hoc eodē negocio. ⁊ eſt eiuſdē vobani. ⁊. jͣ. de ap. ſolicitudinē: ⁊. jͣ. de his q̄ fi. a ma. par. ca. ex orcvbi de hoc multa arg. inuenies. ⁊. jͣ. de vi. ⁊ ho. cler. l. vlt. 2. Cde iure do. impe. l. ij. ⁊. ff. de mino. ſi filius. ff. de inoff. teſta. ſiexheredatus: ⁊. l. ſi ꝓponas. §. j. ⁊. lxiij. di.cum adrianus.Rudentia¶ Diuidituriſtud prin. nā formatduas queſtiones. Secundo ſil̓ illas ſoluitponēdo rōnē decidēdi. Scd̓a ibi: in hͦ caſu. Abbas. Siculus.f ¶ Teneat̉: ad hācqueſtionē non videipapa reſpondere ſedvidet̉ ꝙ nō teneaturvenire .s. e. cauſa matrimonij. et. jͣ. de eo qmit. in poſſ. cauſa reſeruan. cū ſicut. et. ij.q. vj. §. diffinitiua. ꝟ.iteꝫ ſi pl̓es. ⁊. ff. de reiudi. duol ex tribꝰ. ff.de arbi. ſi in tres. ⁊. l.ſequenti. p̄terea ſi veniret. illi duo nō poſſent ꝓcedere: ⁊ iō nōeſſet ꝯtumax ſi nō veniret. vt. ff. de iud. nōvidet̉. ⁊. ff. de pecul.eo tꝑe. ⁊. ff. de arbi. ſicum dies. §. ſi arbit̓.p̄terea nō videt̉ eſſein mora hic ſe poteſttueri ꝑ exceptionem.ff. ſi certū pe. lecta eſtff. de vſur. ſciendum:⁊. jͣ. vt lit. non cōteſt.qm̄ frequenter. §. ſiꝟo aliter. ad fi. ⁊. ff. iudi. ſol. vir bonus. Etcontra videt̉ ꝙ teneatur venire qm̄ quilbet illorū eſt iudex inſolidum: cum ſit res indiuiſibilis. xxiiij. q. j. loquit̉. jͣ. de iurepatro. c. j. ⁊. ff. de bo. lib. ſi libertus. in fi. ⁊. ff. de ſer. vie. ⁊. C. de relig. ſi ſepulcrū: ⁊. ff. de relig. vel quod. ⁊. ff. ad. l. fal. l. j. §. ſi vſufructus item vnus ſolus conſul ꝓcedere poteſt altero abſente. ff. de offi. conſul. l. vna. arg. C. de aut̓. pre. l. vlti. §. ſancimꝰ.⁊. ff. de exercito. l. j. §. ſi plures: tamen ille. §. ꝓvtraqꝫ parte facit. ⁊ eſt arg. bo. ff. de fideicōmiſ. li. ſi delegatorio. §. j. ⁊ quilibꝫtenet̉ ſaltem venire allegaturus priuilegium ſuum. jͣ. de appellatio. cum parati. ff. de iudi. ſi quis ex aliena: ⁊. ff. ſi quis in iusvoca. non ierit. l. ij. j.¶ RReſpon. ad hoc diſtinxit Io. ⁊ bene: vtrūiudices ſint ordinarij vel delegati: ſi iudices ſūt ordinarij vnoabſente reliqui poſſunt ꝓcedere ꝑ iura que ad hoc ſunt inducta: cum quilibet ꝑ ſe inſolidum habeat iuriſditionem in deſegatis vel arbitris ſecus eſt qꝛ vno abſente reliqͥ nihil pn̄t facecere: nec tenet quod fit ab eis. sͣ. e. cām matrimonij: ⁊. jͣ. e. vnodelegatoꝝ. ⁊. jͣ. e. c. ꝓxi. ⁊. ff. de re iudi. duo ex tribꝰ: licet em̄ qͥlibet eoꝝ habeat iuriſditionē inſolidū: eā ꝑ ſe nō pōt exercereqꝛ locus vnius intelligunt̉: ſicut ſi plures furant̉ vnā trabemita ꝙ nullus eā furat̉: ⁊ tn̄ qͥlibet tenet̉. ff. ad. l. aquil. ita vulniratus. in fi. ſi. sͣ. de reſcrip. paſtoralis. in fi. Et ſic ptꝫ ꝙ iſte de qͦquerit̉ ad talē citatione nō tenet̉ venire: ⁊ ſi dicis ꝙ papa nōreſpondet ad queſtionē: īmo bn̄ rn̄det: quia reſpōdet ad ſecudam. que eſt: vtrū duo p̄ſentes abſente tercio: ⁊ ſe nullo modoexcuſante ꝓcedere poſſint: ꝙ nō debēt ꝓcedere: ⁊ ſi ꝓceſterine