Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
LXVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Liber

a ſpāliter interdicto ſupponat. Dem eboracen̄. archiepiſcopo. ⁊ epiſcopo conuentren̄. Si primꝰ impetrauit primādignitatē in eccl̓ia vacaturamſcd̓s īpetrauit certā dignitateꝫipſiꝰ eccl̓ie cū vacaret ⁊ illa poſtmodſi vacat debet̉ pͥmo n̄ ſcd̓oæ ꝑte .n. nob̓ innotuit: ꝙcū ad te frat̓ ꝯuētre. nr̄aslr̄as īpetrau̓it: vt ei archi. quē īeccl̓ia tua pͥmo vacare ꝯtīgeretaſſigͣres .r. aduerſariꝰ eiꝰ aliasad te frat̓ eboracen̄. lr̄as īpetrauit nulla de prioribꝰ habita mētiōe: vt ſi auūculꝰ ſuꝰ archidiaconatū quē hēbat ī eccl̓ia eadēl vellet oīo dimitte̓: ip̄m ei face̓saſſigͣri. Qm̄ igit̉ ſi memoresfuiſſemꝰ nos ꝓ p̄dicto .n. lr̄as direxiſſe ꝓ aduerſario nullatenſcpͥſiſſemꝰ mādamꝰ qͣtenꝰ p̄fato.n. archidiaconatū ipſiꝰ eccl̓ie:dſi vacat nō obſtātibus poſterio

ribus lr̄is: aſſignetis. Dem eboracen̄. archiep̄o. Si ꝯͣria volūtas pape n̄ apparet d̓legatꝰ iuriſ formā ẜuare dꝫ⁊ rōabiles exceptōes admitte̓.XX ꝑte tua ⁊ īfra. Qōnit. t. r. qd̓ ſi qn̄ iudici delegato expediat formā ſibi ſtatuē tā ẜuare dꝫ tn̄ rōabiles exceptiones admitte̓: ⁊ in cā iuxͣ iuriseqͥtatē ꝓcede̓. Niſi expͥmat̉ īt lr̄is nr̄is qd̓ nulle debeant exceptiōes admitti. Qd̓ nec nosg nec anteceſſores nr̄os credimꝰvnqͣꝫ exp̄ſſiſſe. Dē abbati⁊ cōuentui maioris monaſterij Delegatio facta dignitati nōexpreſſo nomine ꝓprio tranſitad ſucceſſorem.Uoniā abbas leiceſtriebꝘqͥ ſuſcepto mādato nr̄oꝑtibꝰ diē ad agēdū p̄fixit abbaktē vīceſtrie d̓ nouo ſb̓ſtitutū iudici p̄mortuo illi mandāto nr̄o

a Specialiter. hoc fit cū ep̄s ſuo noīe cōuenit̉: ⁊ eſt arg. ꝙͣalius ꝓ delicto alterius punit̉. itē ar. ꝓ delicto vnius tota terrā ſupponi interdicto. sͣ. de poſtu. ad hͦ. ⁊. jͣ. de ſpon. nō eſt vob̓arte. Iſta eſt no. deciſio. Et diuidit̉ qꝛ pͥmo ponit̉ ꝑtis cōqueſtio. Scd̓o ꝓuiſio. ibi. qm̄ igit̉. Ab. Si.b Omnino .i. ſinealiqͣ petitōe: conditione: vel modo. Dimittere: videt̉ꝙ talis renūciatio ſymoniaca fuerit: qꝛ qͥremittit dat. viij. q. iijtalia. ⁊. jͣ. de teſti. veniens. et. ff. de calū. qͥnetiā. ⁊. ff. q̄ ī frau. cre.in fraudē. ar. ꝯͣ. ff. q̄ īfrau. cre. ſi pignꝰ. rn̄.hͨ dictō oīno ſoluit ꝯͣ.i. ſine aliqͣ ꝯditōe. itēpone ꝙ ſimpl̓r renūciet: ſꝫ in aīo hꝫ vt eidet̉: al̓s nō renunciaturus videt̉ ꝙ ſymonia ꝯmittat̉. ſola em̄volūtate cōmittit̉ ſicut vſura q̄ ſola volūtate cōmittitur. jͣ. devſur. ꝯſuluit. ⁊. jͣ. q. j.qͥ ſtudet: ſꝫ ſecus in ſymoniacis: qꝛ ꝓhibitaſecꝰ in ꝓhibitis qꝛ ſymoniaca. Prohibitaqꝛ ſymoniaca ſunt ilſa q̄ in veteri teſtamēto nouoqꝫ ſymoniaca erāt in ſui natura:vt vendere ſacr̄a: vtp̄dicto. c. qͥ ſtudet. ⁊. c. ſicut eunuchus. Symoniaca qꝛ ꝓhibitaſunt illa q̄ ꝑ ꝯſtōem eccl̓ie facta ſunt ſymoniaca: qͣle eſt hoc: etetiā paſtū dare poſt receptionē incanonicū: ⁊ in iſtis n̄ ſufficitſola volūtas: nec in alijs. dū tn̄ ſit cōtenta ſuis terminis: qd̓ devſuris dr̄: nō ꝓmouet. qꝛ vſure ī vtroqꝫ teſtamēto ꝓhibite ſūtUin. d Nō obſtātibꝰ. ar. ꝯͣ. sͣ. de reſcrip. c. j. ibi ſpāle derozat generali ſꝫ h̓ pͥme vident̉ generales ⁊ ſcd̓e ſpāles q̄ d̓ vnoſpāli būficio faciūt mētionē. ⁊ tn̄ nō valent h̓ ſcd̓e ſꝫ h̓ veritate inſpecta ſpāles ſunt tā pͥme ꝙͣ ſcd̓e. qꝛ pͥme tm̄ ad vnū bn̄ficiū reſtringunt̉ ſꝫ hodie in lr̄is ꝓ bn̄ficijs obtinēdis ille ſole p̄ualent q̄ primo p̄ſentant̉. sͣ. de reſcrip. c. capl̓m ſancte crucis.⁊ ẜm hoc ꝯcordat cū illa: qꝛ prime primo fuerūt pn̄tate. ⁊ ep̄oloci hͦ mādabat̉. jͣ. de ap. vt debitus. de hac materia dictū fuitsͣ. de reſcrip. c. j. dic vt ibi.te tua. Aliter pōt ſic ſummari. Si ſimpl̓r ſcriAbit̉ delegato certa forma exp̄ſſa dꝫ nihilominꝰ exceptiones rōnabiles admitte̓ ꝙͣꝙͣ de eis nihil dicat̉ in reſcpͥto. h. d.Et diuidit̉. Nā pͥmo ponit̉ deciſa q̄ſtio. Scd̓o ſolutio ibi. q̄ſtioni. Tercio exceptio ibi. niſi. Quarto quedā ꝓteſtatio ibi. qd̓nec. Ab. c Rōnabiles. ar. ꝙ magis ē ꝓcedendū ẜm iurisordinē qͣꝫ ẜm formā reſcpͥti. ſic. sͣ. de reſcpͥ. cām q̄ int̓. ſꝫ ꝯͣ. sͣ. dereſcrip. cū dilecta ſol. ſemꝑ ſequēda ē forma reſcripti: ſi nō ꝯͣdicat iuri. ſi ꝟo ꝯͣdicat ſecus eſt. sͣ. de eta. ⁊ qͣli. eā te. ⁊ hoc veꝝ ēniſi papa ex certa ſcīa ꝯͣriū mandet: tūc em̄ eſt obediendū: et ſidurū ſit mādatū. c. di. ꝯͣ morē. ⁊. xix. di. in memoriā: ⁊ ille qͥ recipit legitimas exceptōes ẜm ius facere intelligit̉: ad qd̓ etiā tenet̉. sͣ. de eta. ⁊ qͣli. accepimꝰ. in fi. itē ar. ꝙ ſi cōpromiſiſti ī aliquē: vt ſtares mādato ſuo: intelligendū eſt de honeſto. jͣ. de iureiu. veniens. ⁊. c. quinta vallis. f Nulle: ſupple ⁊ ꝯſtet intentionē pape talē fuiſſe ⁊ voluntate: al̓s em̄ nō obſtante taligeneralitate: rōnabiles exceptiones recipi debēt. ar. jͣ. de reſti.ſpo. audita. ar. ff. de pigno. obligatōe. C. q̄ res pig. ob. poſſ. l. j.⁊. ff. de pecul. l. qͥ peculij: ſꝫ cū ſpāliter enumerāt̉: ⁊ dicit nō obſtāte tali generalitate vel tali exceptōe: illas nō recipit iudex:ar. ff. ſi qͥs cau. ſꝫ ⁊ ſi. §. queſitū. g Credimꝰ vnꝙͣ. ar. ꝯͣ. ij. q.vij. lator. ⁊. xxj. q. ij. placuit. ꝯtra xxvij. q. j. ſi hō eēs. ſol. in ꝯͣrijs

notū erat pape factū ip̄m. ⁊ qꝛ illa talia ſunt vbi locū nō hꝫ poceptio vel excuſatio. itē ar. ꝯͣ. C. de decur. exemplo. li. x.Ꝙ Scda illud approbat ibi. nos. ⁊ pone caſum ralē vtinbbas. Diuidit̉ qꝛ pͥma ꝑs narrat factumglo. Ab. h Qm̄ abbas. Ca. cā fuit cōmiſſa duobus abbbꝰ .ſ. abbati leiceſtrie⁊ abbati vinceſtrie n̄exp̄ſſis ꝓprijs noību⁊ ambo citauer̄t partes abbate vinceſtrietandē mortuo ⁊ altero ſubſtituto: abbaslaiceſtrie ꝓceſſit poſtea cū abbate vinceſtrie ſubſtituto: ⁊ tulerūt ſnīam. ⁊ dn̄s papa cōfirmauit illamvel pōt poni caſus ꝙabbas leiceſtrie ſolꝰcitauit mortuo cōiudice ſuo: qꝛ ſb̓ illa forma ꝙ ſi ambo nō poteritis ⁊cͣ. ⁊ poſtea altero ſubſtituto cū eoꝓceſſit: ⁊ qd̓ bene potuit. ⁊ hoc potius cōcordat lr̄e: vt patꝫ inprincipio.i Prefixit: ⁊ etiaꝫſolus potuit p̄figerealtero mortuo. ſi continebatur in lr̄is ꝙ ſiambo nō poteritꝭ ⁊cͣ.qꝛ tūc extitit cōditio:nec ꝓpterea expirauitmādatū ꝙͣtū ad illuꝫdefunctū: ſꝫ ſtatim altero ſubſtituto ⁊ ꝯfirmato ambo ꝓcedere debēt. qꝛ tꝑale fuitimpedimētū. C. de cur. fur. l. pe. k Subſtitutū. ecce ꝙ ſucceſſor p̄t cognoſcere vn̄ potuit cogͦſcere p̄deceſſor etiā delegatus. ⁊ hͦ veꝝ ē qn̄ ꝓpriū nomē in lr̄is nō ſit exp̄ſſum qꝛ ꝓ vnaꝑſona intelligunt̉: qꝛ dignitas nō morit̉: ſꝫ ſi ꝓpriū nomē ī lr̄isfuerit exp̄ſſum: qꝛ tūc ꝯmiſſio facta fuit ꝑſone: ſucceſſor nō cognoſcet: ⁊ hͨ eft rō qꝛ vt dixi dignitas nunꝙͣ perit indiuidua ꝟoqͦtidie pereūt. ff. de leg. j. l. iiij. ſi qͥs fundi. Sꝫ videt̉ ꝙ ideꝫſit ⁊ ſi nō expͥmat̉ ꝓpriū nomen: qꝛ hoc nomē abbas talis lociloco ꝓprij noīs ē. ff. de libe. ⁊ poſthu. noīatim. ar. ſꝫ nō ē ꝓpriunomē ſꝫ ſingulare: vt fenix: ⁊ appellatiuū ſil̓r. ⁊ ſi electus ſit loco p̄mortni idē eſt: qꝛ idē dꝫ cognoſcere vt p̄deceſſor. ff. de iud.mortuo indice. ⁊ in aut̓. vt nulli iudi. §. ⁊ hoc iubemus. col. ix. Sed videt̉ ꝙ etiā ſi exp̄ſſū nō ſit nomē dignitatꝭ: ꝙ ſucceſſor adhuc cogͦſce̓ poſſit. ar. ff. de ꝯdi. ⁊ demō. l. filia. §. ticia. ⁊. ff.de lib. ⁊ poſtu. l. placet. ⁊. l. ſe. ⁊ ar. ff. de an. leg. l. annua. §. j. ſꝫ illud teſtator voluit. Sꝫ pone ꝙ plures archidiaconi ſunt inaliqua eccl̓ia ſicut ſunt in eccl̓ia pariſien̄. ⁊ papa mādat archi.pariſien̄. ſine additōe ꝓprij noīs vel cognominis: ita ꝙ nō appareat de qͦ ſenſerit: cū plures ſint archi. qͥs gͦ erit iudex: videt̉ꝙ nullus: qꝛ ſi duo dati ſunt tutores eiuſdē noīs: nec apparetde qͦ ſenſerit teſtator: neuter erit tutor. ff. de teſta. tute. duo ſūtticij: ⁊ ſi teſtator dicat: exherēdo filiū meū: cū plures hēat noīeꝓprio nō exp̄ſſo: nullꝰ ē exheredatꝰ. ff. de libe. ⁊ poſt. l. noīatim⁊ ſi nō apparet qͥs heres inſtitutꝰ ſit: inſtitutio non valet. ff. deher. inſti. l. in tēpus. §. qͦtiens. ⁊. ff. de re. du. ſi fuerit. §. itē ſi pluribus. ⁊. ff. de manu. teſta. cū ex pluribꝰ. ſꝫ videt̉ ꝙ ille ſit iudexquē īpetrator elegerit: ſicut ſi int̓ duos dubitet̉ de eodē legatocui potius dari debeat: heres eligere dꝫ cui ſoluat. ff. de leg. ij. ſiqͣs ſeruū. §. ſi int̓ duos: ⁊ ſi qͥs intentōe ambigua vſus ē qd̓ eivtilius ē dꝫ acciꝑe. ff. de iudi. ſi qͥs intētōe. ⁊. ff. de iudi. ſolemꝰ.⁊. C. de ꝯdi. inde. ſi qͥs ſeruū. hoc vidi de facto Hic ſatis pꝫ ꝙille quē elegerit actor: erit iudex: qꝛ de illo ſenſit cū impetrauit̉lr̄as. ff. de. ver. obli. int̓ ſtipulantē Sed ſi cōi cōſenſu partiumꝑtes cōcordaſſent ⁊ ꝯſenſiſſent nō diſtinguēdo de qͦ. qͥd erit cūmō dicat actor de vno ⁊ reijs de altero: nec pōt cōſtare de quo