Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis und mit Additiones des Hieronymus Clarius
Seite
Xr
Einzelbild herunterladen
 

Dꝰ reſcriptis

a tēpore app. iā fuiſſet clapſum. Iōqꝫ mādamꝰ qͣtenꝰ ſi ita eēꝯſtiterit: reuocatꝭ ī ſtatū pͥſtinūa oībus: q̄ poſt app. ipſiꝰ. O. inueneritis attētata p̄ſcpͥtā capellāmatrici eccl̓ie reſtitue̓ ꝓcuretisp̄dictū. O. ſi eū appellatiōꝫ ſuān̄ fuiſſe ꝓſecutū ꝯſtiterit memob ratos in expēſis neceſſarijs cōdemnantes. Eleſtinꝰ. iij. Reſcriptū qͥ ſcribit̉ pluribuſcū clauſula ꝙ ſi nō oēs ⁊cͣ. intelligitur tam de impotentia factiqͣꝫ iuris.Ciſcitatus es a nob̓ petid e¶ Ntorio deſtinato de qͣ impotentia illud intelligat̉ qd̓ in lr̄isnr̄is ſepe cōſueuit apponi: vt ſiduo vl̓ tres. qͥbus lr̄e dirigunt̉ē ipſis exequēdis ſil̓ int̓eſſe neqͥuerint: vnus aut plures: qͥbusſcribit̉ nihilominꝰ exequatur. Nos ꝟo ita ſentimus ꝙ tā deiure qͣꝫ de facto illa impotentiaſentiat̉ de iure ſi aliquē illorumſeruū vel īfamē aut alio legitīoh īpedimēto detentū eē cōſtiteritde facto. ſi ꝯſtiterit eū caſu mortis occūbe̓: aut īeuitabil̓ neceſſi

tatis articl̓o īpedire: qͦ minꝰ valeat int̓eſſe. Dūmō is qͥ ꝓ neceſſitate pn̄s eē nō pōt: collegisſuis canonice excuſatiōꝫ ſuā cui ret ſi poterit deſtinare vt alij cōiudices vel executores nihilominꝰ ad ꝯſūmationē iniūcti māidati ꝓcedāt. Nec em̄ ille quitm̄mo n̄ vult int̓eſſe hac īpoſſibilitatꝭ īterp̄tatōe valear aliqͣteinnuſ excuſari niſi forte ſic ī reſcripto hēat̉ exp̄ſſū ſi n̄ oēs int̓fuerit vel ſil̓ neqͥuerīt: aut noluerītintereſſe. Inno. iij. elien̄. ep̄o In qōe reuocatōis reſcpͥtorūrecurrit̉ ad arbitros ſi iudicesin cognitōe ſibi nō deferāt nec īuicē concordāt. h. d. vſqꝫ ad. §.qm̄ vbi ꝑ generalē ctauſulā poſitā ī reſcpͥto d̓legatꝰ an̄ exp̄ſſionē ꝑſonarū vl̓ rerū iuriſditionēhꝫ ī hītu et nō ī actu. ſpāles lrēderogāt lrīs generalibꝰ ſuꝑ nōſpecificatis in eis qͣꝫqͣꝫ de illisnullā faciat mentionē. h. d.¶Aſtoralis officij. et infra. Preterea q̄ſiuiſti: qn̄d̓ reuocatōe lr̄aꝝ ambigit̉: vtꝝiudices priores an poſteriores

ẜIaut ex iuſta cauia infra bienniū rata manet ſnīa ⁊ fingit̉ nō appellaſſe. jͣ. de ap. cū ſit romana: ⁊ iō iſte. o. audire nō debuit pretextu ſue appellatiōis. ſꝫ videt̉ ꝙ rector iſte .ſ. rōe ꝯſil̓i audiri nōdebuit ad ꝓſecutionē appellatiōis. cū actor ⁊ reus circa appellationē eodē iure vtāt̉. jͣ. de mutuis pe. c. vl. ⁊ h̓ d̓r ꝯͣriū .ſ. ꝙ illeꝯͣ quē appellatū ē: auditur poſt bienniū etnō ille qͥ appellauit. qͣliter gͦ hoc ītelligtur.dicas ꝙ iſte rector auditꝰ fuit nō rōe ſue appellatiōis ſꝫ potiꝰ rōeſpoliatiōis ſuꝑ qͣ lr̄asīpetrauit nō obſtanteap. vt no. sͣ. in ꝟbo ꝓſecutꝰ. int̓dicta em̄ ꝑpetua ſunt ꝙͣtū ad reiꝑſecutionē n̄ ꝙͣtū adpenā. ff. de vi et vi ar.l. j. in pͥn. ⁊ ſi de ap. n.hil dixit: nihilominuſaudit̉ petens reſtōeꝫeccl̓ie ⁊ multo fortiuſqꝛ poſt appellatione.ſpoliauit aduerſariūqui debuit deferre ſueappellatiōi p̄terea fauore appellantis dat̉annꝰ aut biēniū ad ꝓſequēdā appellatiōeꝫ⁊ n̄ fauore appellati.vn̄ appellās ſtatī pōtꝓſeqͥ appellationē ſiterminꝰ ei p̄fixus ē. ſꝫap. nō ſtatim .jͣ. de apoblate. a Que pꝰappellationem. et itaqͥcqͥd ſit poſt appellationē a ſe vl̓ ab aduerſario ſuo factā dꝫ irritari. jͣ. de of. dele. ſuꝑqōnū. in fi. ⁊. jͣ. de ap.bone. cū ſuis cōcor. etin hoc illa corrigit iſtā. b In expenſis: qͥ ꝑ appellationemſuā nō ꝓſequit̉. altero ꝓſequēte ꝯdēnari dꝫ in expenſis. vt hic⁊. jͣ. de ap. nicolao. ⁊. c. rep̄henſibilis vel qͥ ꝓſequit̉ ip̄aꝫ an̄ tp̄sſtatutū. jͣ. de ap. ſepe. ſꝫ nō videt̉ ꝙ iſte. o. debuerit in expēſis eōdēnari cū appellatꝰ ap. nō fuerit ꝓſecutꝰ. jͣ. bienniū cū hoc idēius ſeruandū ſit appellāti ⁊ ap. vt d̓r in notula. qͥ em̄ ⁊ nō oportebit ip̄m ꝓſequi appellationē: qꝛ ipſo iure rata manet ſnīa lata ꝯͣ ip̄m. o. ſi qͥ lata fuerit pōt dici ꝙ iō cōdēnat̉: qꝛ p̄textu ap.iudex nō ꝓceſſit. ⁊ ille. o. poſt ap. ſpoliauit ap. ⁊ ſic intererat rectoris vt. o. condēnaret̉ aduerſario in expenſis etiā poſt bieuniū dolum ⁊ maliciam ipſius. o.¶Ciſcitatus. Primo ponit̉ conſultatio. ſcd̓o rn̄ſio ibi.Vnos vero. tercio q̄dā determinatio ibi: dūmō. qͣrto ꝙ tacite qōnis ſolutio ibi. nec em̄ Ab. Sic. e Petitorio .i. nuncio legitime ordinato. vel dic petitorio .i. ꝓcuratore. d Impotētia: aliqͥs d̓r aliqͥd poſſe qͥnqꝫ modis. vn̄ verſus. poſſe qͥdērebus dant ius natura ptās. Officij meritā ſextū diuina volūtas: de potētia iuris hēs. xxij. q. ij. faciat hō. xxvij. q. ij. agathoſain fi. de potētia nature hr̄. jͣ. de de ſpon. īpu. puberes. ⁊. c. a nobiſde ptāte officij hēs. jͣ. d̓ ꝯſan. ⁊ affi. c. j. in fi. ⁊. xxj. di. §. j. ar. ver.fi. vbi d̓r ꝙ petrus p̄ oībus claues regni celoꝝ accepit. de potētia officij legit̉. xxj. di. inferior. ⁊. jͣ. de ma. ⁊ obe. cū īferior. de potētia meriti legit̉. iij. q. vij. §. tria ideꝫ teſtat̉ ibi. cuiꝰ vita ⁊cͣ. depotētia diuine volūtatis hr̄. de pe. diſt. ij. §. charitas. ſꝫ hic potētia ad duo tm̄ facti ⁊ iuris refert̉. e Intereſſe neqͥuerint.ꝙ ſiml̓ intereſte debeāt. hēs. jͣ. de of. dele. prudētiā. f Seruūqꝛ talis iudex eē nō pōt: niſi cōi opinioni ꝓ libero ſe gerat ⁊ habeat̉ qͦ caſu tenet eiꝰ ſnīa etiā ſi poſt eā latā detegat̉ eū tꝑe ſnīefuiſſe ſeruū. iij. q. vj. §. verū. ⁊. ff. de of. p̄to. barbariꝰ. ⁊. C. de teſta. l. j. g Infamē. ſi pendēte iudicio efficiatur infamis vel

Sſuſpectus poſſet repelli. jͣ. de teſti. co. p̄terea. ⁊. jͣ. de of. dele. infinuante: qꝛ q̄ de nouo emergūt indiget auxilio. ff. de int̓ro. ac. deetate. §. ex cā. Itē ſi medio tꝑe excōicet̉: ſꝫ eo abſoluto reſumitiuriſditionē. jͣ. de of. del. prudētiā. §. ſexta. idē credo ſi reſtituat̉pͥſtine fame ꝑ pͥncipē: qꝛ reſumit iuriſditionē. ij. q. iij. §. notādūin fi. ⁊. C. de cura. fur.l. pe. ſecꝰ ſi lata ſnīa detegat̉ iudicē fuiſſe infamē. iij. q. vij. §. tria.ver. verū. ⁊. ff. de offi.p̄to. barbariꝰ. ⁊. C. deteſta. l. j. ſecꝰ in excōicatione. qꝛ ſnīa publice excōicati nulla ē. jͣ.de re iudi. ad ꝓbādū⁊. jͣ. ij excep. exceptiōꝫh Impedimentoputa qꝛ eſt excōicatuſvel illratꝰ nec hꝫ ꝯſuetudinē cāꝝ: qꝛ peritꝰdꝫ eē iudex: nec dꝫ q̄rere ab alijs qͥd eū loqui oporteat in aut̓. d̓indi. in pͥn. col̓. vj. ⁊. jͣ.de ꝯſan. ⁊ affi. ex lr̄is.in fi. tn̄ ſi illr̄atꝰ ſit. ethēat ꝯſaetudinē cārūſiue peritiaꝫ iudicādipōt ei cā cōmitti. C. d̓iudi. l. certi iurꝭ. ar. C.de ep̄i. ⁊ cle. ꝑaholani⁊ q̄dā īpedim̄ta ponūtur. iij. qōe. vij. §. triaItē ſi īpedimētū ſit p̄petuū nō p̄t cogͦſcereqd̓ pōt eē multis modis: vt infirmitas ſurditas ⁊ conſimilia.i Deſtinare. ꝑ lr̄aſvel ꝑ certū nūctū lr̄a.torie deſtinatū. lxiiij.di. c. iij. et pe. ⁊. jͣ. d̓ of.dele. prudētiā. jͣ. rn̄. ff.de rebꝰ eoꝝ q̄ ſub tutel. vel cura. magis. §. illud etiā q̄ri pōt. ethec ē canonica deſtinatio. ſꝫ nūqͥd ilie qͥ int̓eſſe nō p̄t. valꝫ alijsdelegare vices ſuas. de hoc d̓r. jͣ. de of. dele. corā. k Ad conſummationē. vt. jͣ. cū dilecta. Procedāt: qd̓ qͥdē face̓ pn̄tſi in lr̄is cōmiſſionis ſit clauſula illa. ꝙ ſi nō oēs al̓s n̄ pn̄t ꝓcedere. ar. jͣ. de of. dele. cām mr̄imonij ⁊ ē exp̄ſſuꝫ. jͣ. d̓ of. dele. vnodelegatoꝝ. ⁊. e. ti. prudentiā. ⁊. ff. de arbi. itē ſi vnꝰ. §. pe. et. l. ſe.m Excuſari. īmo potius dꝫ puniri. jͣ. de of. dele. prudētiā. §.adijcimꝰ. ⁊ hoc caſu alij pn̄t ꝓcedere ꝙͣuis nō videat̉ īpleta cōditio ꝙ ſi nō oēs ⁊cͣ. vt in. c. p̄dicto prudētiā. §. adijcimꝰ. et hocverū eſt poſtqͣꝫ cōſtiterit ꝙ non vult intereſſe ⁊ in hͦ illa corrigitiſtam. n Intereſſe hodie: etiā ſi addat̉ hoc tn̄ ſi nō vult alijꝓcedāt licet ſit arguēdus qui mandatū apl̓icū exequi ꝯtemitAſtoralis Diuidit̉ ī duas ꝑtes vſqꝫ ad. §. qm̄. Prīoponit̉ ꝯſultatio. ſcd̓o rn̄ſio ibi. ad qd̓. In. §. qm̄ etiā. primo ponit̉ ꝯſultatio. ſcd̓o rn̄ſio ibi. nos igit̉. et ibi rn̄det primoſcd̓e qōni ex cuiꝰ ſolutōe infert ad deciſionē prime qꝛ ſi penituseneruat̉ iuriſditio pͥoꝝ gͦ habebāt iuriſditionē. Abbas Sic.o Ambigit̉. ſꝫ q̄ro qͣliter poſſit dubitari de reuocatiōe lr̄arūaut ſcd̓e faciūt mētione de pͥmis ⁊ tūc valēt ſcd̓e. aut nō faciūt⁊ tūc valent prime. sͣ. e. ceterū. rn̄. neutra ꝑs diſiūctim ꝑpetuaeſt. pͥma tollit̉ ꝑ decre. jͣ. de re iudi. int̓. ⁊ de do. ⁊ ꝯtu. ex lr̄is. etde ꝯfir. vti. bone. ⁊ de ap. ſepe: ⁊. c. oblate. ſcd̓a tollit̉ ꝑ decre. jͣ.e. plerūqꝫ. ī iudicijs nōdū ceptis n̄ hꝫ locū iſta diſtinctio. ille em̄ſole valēt q̄ prīo iudici pn̄tant̉ citatōe facta ꝑ ip̄as. jͣ. d̓ fo. ꝯpe.ꝓpoſuiſti. jͣ. de ap. vt debitꝰ. ⁊. jͣ. e. capl̓m ſctē crucis. itē qͣliter p̄mi iudices pn̄t deferre ſcd̓is: vel ſcd̓i pͥmis. cuꝫ vel pͥmi tm̄ velſcd̓i tm̄ ſint iudices ⁊ ita aut primi aūt ſcd̓i nullā hn̄t iuriſditionē. jͣ. de of. dele. ex lr̄is. in fi. ⁊ sͣ. e. ti. ceteꝝ. Itē qͣliter pn̄t primiices.vel ſcd̓i citare ꝑtes: cū vtriqꝫ dubitēt ⁊ neſciūt an ſ

o 2