Liber
cognoſce̓ debeāt. ⁊ vtꝝ ꝑ ſcd̓asſint pͥme lr̄e reuocate. ¶ Ad qd̓T. R. ꝙ niſi poſteriores pͥoribꝰa vel ecōuerſo duxerit deferēduꝫſil̓ vtriqꝫ cogͦſcāt: ⁊ ſi forte neqͥuerint ſil̓ in vnā ſnīaꝫ cōcordab re qͣꝫuis plures ſint ex vna ꝑteqͣꝫ ex altera ꝑ arbitros cōit̓ electos a ꝑtibꝰ hmōi cōcertatio ſopiat̉. ¶ Qm̄ āt ſb̓ hmōi formavidelicet cām quā talis aduerſus talē ⁊ qͦſdā alios ſuꝑ hͦ ⁊ qͥbuſdaꝫ alijs ſe hr̄e ꝓponit. tibiduximꝰ cōmittendā: a nob̓ ml̓totiēs lr̄e īpetrāt̉ ſollicite q̄ſiuiſti. an iudex ex delegatōe hmōiaū ꝑſonaꝝ vl̓ reꝝ exp̄ſſionē ſuꝑꝑſonis vel rebꝰ expͥmēdis hēatptātē: adijciēs vtꝝ ſi an̄qͣꝫ ꝑſōevel res exp̄ſſe fuerīt noīatī ſuꝑnō exp̄ſſis ī cōmiſſiōe pͥori. ẜꝫ general̓r ꝯp̄hēſis ſpāles lr̄e: q̄ depͥori cōmiſſione nullā faciāt mē
tionē ad alios iudices a ſe. ap.emanauerīt: eūdē vigorē debeant obtine̓. ¶ Nos igit̉ ad hecf duo. T. R. ꝙ cū generali ꝑ ſpeciale ꝓculdubio deroget̉ iuriſditio ꝑ generales lr̄as attributa ꝑ ſpāles quātū ad ea q̄ ſpālister expͥmunt̉ penitꝰ eneruaturlicꝫ de pͥoribꝰ nō faciāt mētiōeꝫh vn̄ ſuꝑflua relinqͥt̉ pͥma qō. ⁊ ſimerito dici poſſit ꝙ donec iuriſditio reuocet̉: eā ſuꝑ rerū vel ꝑſonaꝝ articul̓ expͥmēdis obtinꝫdelegatꝰ. ſꝫ anteqͣꝫ expͥmāt̉ ꝑſoi ne vl̓ res delegatꝰ neqͥt iuriſditionē huiuſmodi exerceri.I Dem ſenon̄. archiepiſcopo.¶ Per generalē clauſulā q̄daꝫalij ⁊ res alie multitudo effrenata n̄ īcludit̉ nec ꝑſōe nec reſmaiores exp̄ſſis ſꝫ pares vl̓ mīoresEdes ap. ꝯſueuit exhibe̓k ¶ Mſe petētibus liberalem ſed
immo rōne dubitatiōis neutri debe̓t eē iudices. ſicut qn̄ dubitatur de tutela duoꝝ neuter eſt tutor. ff. de teſta. tu. duo ſunt ti cijꝓpter hͦ gloſauerūt h̓ qͥdā ꝙ d̓ facto pōt dubitari n̄ de iure vt ſiforte ſcd̓e lr̄e nō exhibeant̉. jͣ. de of. dele. ex lr̄is. vel qꝛ dubitat̉an ſit annus elapſus ab impetratiōe lr̄aꝝ pͥorū. jͣ. e. plerūqꝫ. ſꝫ hͨſolutio nō valꝫ: qꝛ adqōeꝫ facti n̄ daret papa rn̄ſionē iuris. ff. deſta. ho. l. idem erit. alijdicūt etiā ꝙ p̄t eē dubitatō iuris ſi data ſiteadem in vtriſqꝫ lr̄isilla decre. vt debitꝰ hͦdet̓minat. jͣ. d̓ fo. ꝯpe.c. pe. ⁊ vl. ⁊. jͣ. e. capl̓mſctē crucis. ſꝫ certe ẜmdictū illorū neutre reuocant̉ al̓s cū neutreſint priores alijs. īmoẜm hoc neutri cognoſcant de tota cā. namambe lr̄e dicunt̉ ſcd̓evel prime. ff. de bono.poſ. ẜm ta. l. j. §. ſi qͥsin duobꝰ. tercij dicūtꝙ ſic dubitare p̄t d̓ reuocatiōe. vt ſi ſcd̓o faciant mētionē priorūſꝫ nō exp̄ſſam. jͣ. de do.⁊ cōtu. ex lr̄is. ⁊ hͦ nōeſt veꝝ ſꝫ ex illa decre.ex lr̄is. jͣ. de do. ⁊ ꝯtu.dici pōt hāc fuiſſe ratione huiꝰ decre. cumdiuerſe ſint lr̄e impetrate iudices citāt ꝑtes: ⁊ cū ꝑs aduerſa corā eis exhibet ſcd̓aslr̄as. ipſi volūt cognoſcere de reuocatōe lr̄aꝝ ẜm hoc qd̓ ꝯtīgitjͣ. de re iudi. int̓ monaſteriū in ꝑte deciſa ab ītegra. itē ſi ſcd̓i iudices citēt ꝑtes ⁊ cū exhibent̉ corā eis prime lr̄e ipſi volūt cognoſcere an pͥme ſint reuocate ſꝫ qꝛ ꝓ eodē negocio ꝑtes n̄ ſunttrahēde ad diuerſos iudices. jͣ. e. ex tenore. ⁊. jͣ. e. c. vl. ſtatuiturhic. vt iudices cōueniāt ad hoc faciēdū: vel vna psͣ deferat aliqꝛ et pͥmi de hoc cogͦſcere pn̄t: cū corā eis obijciat talis exceptōetiā ⁊ ſcd̓i ⁊ expone qn̄ de reuocatiōe ambigit̉ .i. qn̄ in dubiū deducit̉ de reuocatōe lr̄aꝝ. ſꝫ huic ſolutiōi obſtare videt̉. jͣ. e. cuꝫꝯtingat ibi em̄ nō ꝯueniūt ad cogͦſcēdū. ſꝫ executor videt vtraſqꝫ lr̄as. vn̄ pōt adhuc meliꝰ dice̓ ꝙ bn̄ pōt iudex dubitare de reuocatōe lr̄aꝝ: lꝫ ſcd̓e exp̄ſſam faciāt mētiōꝫ pͥoruꝫ .ſ. qn̄ obijcit̉ſcd̓as lr̄as īpetratas eē ꝑ falſi ſuggeſtionē vel veri ſupp̄ſſioneꝫvt. sͣ. c. ceterū: ⁊ meliꝰ. jͣ. de offi. dele. corā. ⁊. jͣ. de re iudi. int̓ monaſteriū in integra. ⁊ hͦ idē dixit io. jͣ. e. ſuꝑ illa decre. cū ꝯtingat⁊ certe iſte ē verior intellectꝰ. ſꝫ hec dubitatio de reuocatōe lr̄aꝝnō hꝫ locū in lr̄is appellatiōis ⁊ pͥncipalis cauſe. qꝛ iudices appellatiōis de hoc cognoſce̓ dn̄t. jͣ. e. dilectꝰ filiꝰ Io. hec dubitatio locū hodie nō hꝫ re integra. jͣ. de ap. vt debitꝰ. b. a ¶ Deferendū: de cōſenſu ꝑtiū. jͣ. de off. dele. ſuꝑ qōnū. §. intētiōis. ⁊. §.nos aūt. cū corā vtriſqꝫ poſſet ꝓponi exceptio: vt dictū eſt in pͥma notula. ⁊ etiā ſine cōſenſu ꝑtiū poſſent ſi vellēt ſꝫ honeſtū ē.ꝙ de cōſenſu ꝑtiū fiat. b ¶ Plures: hic nō ſtat̉ iudicio maioris ꝑtis. jͣ. de iu. patro. qm̄ ſil̓e ē in cā ep̄i. vj. q. iiij. c. j. jͣ. de re iu.nō pōt. ⁊ in iudicibꝰ dele. a pͥncipe. vt videt̉. C. de ap. in offerēdis ibi. ita tn̄ ſi diſſentirēt. ⁊. C. qͥ bo. ce. poſ. l. vl. ⁊ ī re cōi. ff. cōidiu. ſabinꝰ. ⁊ in liberali cā. C. de cōi ſer. manu. l. j. §. j. ⁊ inſti. dere. diu. §. religioſuꝫ. qꝛ ibi fit qd̓ religio vl̓ natura rei reqͥrit. ⁊ dn̄qͥs plus iuris hꝫ in re. vt. C. de bona. ſancimꝰ. §. ne aūt. ſꝫ ꝯtra.lxv. di. c. j. ij. ⁊. iij. ff. de re iudi. duo ex tribꝰ. ſo. veruꝫ eſt generaleꝙ iudicio maioris ꝑtis ſtandū ē. ſꝫ q̄dā ſpālia h̓ ſignata ſūt vbihec regula n̄ obtinet. ſꝫ in caſu iſto nō ſtat̉ iudicio maioris ꝑtisqꝛ forte in pͥmis lr̄is ſunt duo iudices in ſcd̓is tres vel plures.vn̄ cū illi tres eqͣlem hn̄t inriſditionē cū illis duobꝰ. qꝛ iſti tresloco vniꝰ ſunt ⁊ illi duo ſil̓r loco vnius .ſ. dn̄i pape nō preualetſnīa illoꝝ triū. qꝛ nō cenſent̉ plures lꝫ ſecꝰ ſit in creditoribꝰ: qm̄ſi par debitū ſit hincinde: ſtat̉ tn̄ maiori numcro creditoruꝫ: vt
C. q̄ bo. ce. poſ. l. vl. Itē alia rōe. qꝛ ſi iſti tres iudices iudicarētꝓ ſe. ſuſpecti eēt. qꝛ viderēt̉ ingere̓ oꝑas ſuas. ff. de ꝓcu. queoīa. Si aūt iudicarēt ꝯͣ ſe. viderent̉ a ſe abdicare iuriſditionē ⁊velle a ſe remoue̓ qd̓ eſſe nō dꝫ. jͣ. de of. dele. paſtoralis. ⁊ ita dꝫiri ad arbitros. ſꝫ in pͥmis ⁊ ſcd̓is eſſent eqͣles iudices numero.ſatis poſſet dici ꝙ ſtabitur iudicio maiorispartis. quia maior videtur mō iuriſditio ⁊ptās ab yna ꝑte ꝙͣ abalia. c ¶ Sopiaturquid ſi arbitri adiudicent iuriſditioneꝫ eisqͥ nō hn̄t nihilominꝰſnīa illoꝝ iudicū tenebit qꝛ cū arbitri ſentētiauerīt ꝯͣ ius ſcriptūtenꝫ eoꝝ ſnīa niſi fuerit appellatū. vt. ij. q.vj. §. diffinitiua. ⁊ heceſt rō: qꝛ ꝑ vtraſqꝫ litteras data fuit iuriſditio. d ¶ Perſonevel res qui re petit dꝫrē certā petere. de hacmateria dicemꝰ. jͣ. delibel. ob. c. pe. vbi ꝯpetentius ponitur.e ¶ Spāles: īpetrate ab aliqͦ illoꝝ qͥ perclauſulā generalē poterāt cōueniri ꝯͣ pͥmūimpetrantē ſuꝑ eadēcā: ſꝫ qͣliter pōt ille qͥpoſſidet ꝯͣ īpetranteꝫimperrare ſuꝑ eadē re cū interdictū poſſeſſoriū intentare nonpoſſit cū ipſe poſſideat. jͣ. de iudi. examinata. ⁊ p̄terea poſſidētinō dat̉ rei vendicatio. inſti. de ac. §. j. C. de ali. iudi. mu. cā. fa. l.vnica. dic ꝙ pͥmus impetrās īpetrauit vt ageret petitorio ſcd̓simpetrās īpetrauit ne inquietaret̉ ſuꝑ poſſeſſiōe illius rei quāpoſſidet. nā ⁊ alias datur actio poſſidenti ne inquietet̉. ff. ſi ſer.ven. l. ſi quis forte. §. j. ⁊. l. ſicuti. §. ſed q̄rit̉ de hoc no. jͣ. de iudi.examinata. in glo. ſi ita. f ¶ Spāle. hic pꝫ ꝙ ſi vnū reſcriptūeſt generale ⁊ ſcd̓m ſpāle lꝫ nō fiat mētio generalis in ſpāli: preualet ſpāle: vt. sͣ. e. ti. c. j. ⁊. jͣ. do of. leg. ſtuduiſti. ⁊. ff. de re. iur. intoto. Cōtra. sͣ. e. cū ordinē. vbi ſcd̓m ſpāle nō derogat generali.qꝛ nō facit mētionē illiꝰ. rō ibi reddit̉. qꝛ pͥmū ē pͥuilegiū: ſcd̓mreſcriptū fuit ius cōe: ſꝫ ius cōe nō tollit pͥuilegiū niſi mentiōꝫfaciat de illo priuilegio. g ¶ Eneruat̉: facta citatione ꝑ lr̄asſpāles ante ꝙͣ ꝑ generales. h ¶ Suꝑflua: hoc caſu cū generale mandatū reuocatū eſt. ꝙͣtū ad hanc cām ſpālitee cōmiſſam.al̓s bona queſtio eſt. ⁊ eā ſtatim ſoluit ibi donec iuriſditio ⁊c̄.i ¶ Iuriſditionē: hꝫ gͦ iuriſditiōꝫ: lꝫ nō hēat exercitiū: ⁊ ita vr̄ꝙ n̄ poſſit eā alij demādare ē em̄ abſurdū alij deirādare iuriſditionē. an̄qͣ eā ip̄e nāciſcat̉. ff. de of. ꝓcō. obẜuare. §. vlti. ⁊ ſic vr̄ſil̓r ꝙ nō poſſit citare ꝑtes an̄ exp̄ſſionē reꝝ. v. q. ij. c. vl. iō em̄ citant̉ ꝑtes ⁊ dant̉ inducie. vt qͥs deliberet. iij. q. iij. offerat̉ ſed inhoc caſu nō pn̄t deliberare. Ar. ꝯͣ. jͣ. de ap. ſignificātibus. ⁊ inſti.de ac. §. curare. ⁊. jͣ. de reſti. ſpo. cū ad ſedeꝫ. vbi petit̉ hoſpitalecū oībus ꝑtinentijs ſuis. ⁊ pōt cōmitte̓ licꝫ nō habeat exercitiūcōmittet em̄ qd̓ hꝫ. Sꝫ qͣliter pͥores iudices priuant̉ iuriſditōecū papa nō intendat eos pͥuare. Itē nunqͥd eodē mō ꝑ morteꝫdelegantis eſſet reuocata iuriſditio ꝙͣtū ad non expreſſas ꝑſonas. ar. ꝙ non. C. de duo. re. l. vlti. Eſt tamen animaduertēduꝫan reuocetur per mortem an viua voce. ff. de procura. ſi deſuntus. ⁊. l. ſe. ſed verū eſt ꝙ reuocatur per mortē quantū ad ca q̄exp̄ſſa nō ſunt. jͣ. de offi. dele. gratū. ⁊. c. licet. ⁊. jͣ. eo. ſignificauit.Edes apoſto ica ¶ Diuidit̉. nā primo ponit ꝯſtitutionis cauſam. ſecūdo ſubmittit cōſtitutionē ibi. nos igit̉. inqua quatuor facit: nā primo ſtatuit circa ꝑſonas. ſecūdo circamultitudinē ibi: ſed nec: tercio circa res ibi: nec ſuꝑ. qͣrto circafraudulentā expreſſionē ibi: ſi quis vero. Abbas Siculus.k ¶ Liberalē: vtpote q̄ nō claudit gremiū redeūti. C. de ſum.