Expoſitio beati Gregorij pape ſuper Ezechielem
citius oſtendimus: amittamus. Quia etarbuſta plātata: ſi prius in terra radicatanō fuerint: manu tacta citius areſcūt. Atſi ſemel radicē fixerint: manus tangit ⁊ tamen nil officit: venti impellūt: nec tamenimpellentes ledūt. Et cōſtructi parietesſi impellant̉ eruunt̉: niti a ſuo prius fuerint humore ſiccati. Mens itaqꝫ quouſqꝫab humore prauitatis ſue: perfecte nō fuerit exſiccata: aliene lingue manu tangi nōdebet: ne priuſꝙͣ plene percipiat: perdatſoliditatē ſuam: ne impulſa rilat: ne velutarbuſtū ſine radicibus dū pluſꝙͣ tolerarevalet: concutit̉ areſcat. Ad exemplū ergonō ſunt oſtendēda: niſi que vere firma ſūtPrius etem̄ conualeſcere debet mēs noſtra: atqꝫ ad vtilitatē proximoꝝ poſtmodū demonſtrari: cū iam nec per laudē eleuata corruat: nec per vituperationē ꝑcuſſa cōtabeſcat. Nam ⁊ ſi tymotheo dicit̉.Precipe hec ⁊ doce: nemo adoleſcentiātuā contempnat. 1. Timoth. 4. Sciēdūeſt ꝙ in ſacro eloqͥo nōnunꝙͣ adoleſcētiaiuuētꝰ vocat̉. Un̄ ſcriptū eſt. Letare iuuenis in adoleſcētia tua. Eccl̓s. II. Propheta igit̉ vt oſtendat̉ cuiꝰ auctoritatis ſit inpredicatiōe: etatis ſolide eſſe deſcribitur: quatenus ei cū vita ⁊ ſpiritu oīa quead predicandū congruūt: cōcordare videant̉. Nec contra hec quempiā mouere debet: quod hieremias atqꝫ daniel ꝓphecieſpiritū pueri perceperūt. Hierem̄ .1. Dan̄13. Quoniā miracula in exemplo operatiōis non ſunt trahēda. Om̄ipotens eniꝫdeus ⁊ linguas infantiū fecit diſertas: etex ore infantiū atqꝫ lactentiū perfecit laudem. p̄s. 8. Sed aliud eſt qd̓ nos de doctrine vſu atqꝫ diſciplina dicimus: aliudquod de miraculo ſcimꝰ. Iam vero ſi querit̉: vt in ip̄a quoqꝫ etatis illius expreſſione myſticuꝫ aliquid deſignet̉: abſurdumnon eſt qd̓ propheta dominū quē verbisdenunciat: ip̄o quoqꝫ etatis ſue temporeoſtendat. Anno triceſimo ezechielis prophete celi aperti ſunt: ⁊ vidit viſiones domini iuxta fluuiū chobar. Quia: ⁊ quaſigriceſimo etatis ſue anno: dominꝰ ad flu48 61
uiū iordanis venit. Ibi itaqꝫ aperti ſuntceli: quia ſpiritus in columba deſcendit:vox quoqꝫ de celo ſonuit dicens: Hic eſtfilius meus dilectus: in quo mihi bene cōplacui. Math̓. 17. Sed ⁊ ip̄a verba hebrea multū nobis ad myſteriū interpretādum valēt. Nam chobar interpretat̉ grauitudo vel grauitas. Ezechiel fortitudodei. Buzi deſpectus vel cōtemptus: caldei captiuātes: vel quaſi demones. Uenit ergo Ezechiel iuxta fluuiū chobar: qꝛem̄ chobar grauitudo vel grauitas dicitur: Quid per chobar fluuiū: niſi humanū genus congrue deſignat̉: quod ab ortu defluit ad mortē: ⁊ graue ſibi eſt ex peccatis que ⁊ perpetrat ⁊ portat: quia ſicutſcriptū eſt. Iniquitas in talentū plūbi ſedet. Zacha. 5. Omne em̄ peccatū graueeſt: quia nō permittit animā ad ſublimialeuari. Unde ⁊ per pſalmiſtā dicit̉: Filijhoīm vſquequo graui corde. p̄s. 4. Scriptum vero de domino eſt: quia ip̄e eſt deivirtus ⁊ dei ſapientia. 1. Corinthioꝝ .1.B¶ Uenit ergo ezechiel iuxta fluuiū chobar: quia fortitudo dei per incarnationisſue myſteriū propinquare dignata eſt peccatoꝝ ſuoꝝ pondera portanti generi humano qd̓ ab ortu ſuo quottidie defluit admortē: ſicut de illo ⁊ per pſalmiſtā dicit̉:Et erit tanꝙͣ lignū quod plantatū eſt ſecꝰdecurſus aquarū. p̄s. 1. Iuxta decurſusquippe aquarū plantatus eſt: qꝛ iuxta lapſus incarnatus eſt defluentiū populoꝝ.Ezechielē autē fortitudinē dei. Buzi vero deſpectū interpretari diximꝰ. Sed ezechiel filius eſt buzi: qꝛ ex illo populo vnigenitus dei incarnari dignatus eſt: quemꝓpter culpā perfidie dn̄s deſpexit. Fortitudo ergo dei ex contemptu vel deſpectonaſcit̉: qꝛ redemptor noſter humanitatēaſſumere ex populo perfido ⁊ ꝯtemptu dignatus eſt. Venit ergo in terrā caldeoꝝ.Caldei interpretant̉ vt diximus captiuātes: vel quaſi demones. Iniqui etem̄ qꝛ⁊ ip̄i iniquitates perpetrāt: ⁊ ad iniquitatē alios perſuadēdo trahūt: nimirū captiuātes ſunt: qui recte quoqꝫ ⁊ quaſi demo-