Beati GregorijpapeCap.XXIX

luerunt. ſaltim ſciſſa reſartiant. Quibusnimirū neceſſe eſt vt perpendāt. in taꝫ magno fidelium numero. ꝙͣ multi ⁊ ſe illibatos cuſtodiāt. ⁊ alios ab errore cōuerrantQuid igitur iſti dicturi ſunt ſi alijs in integritate ſtantibus. ipſi nec poſt damnareſcipiſcunt. Quid dicturi ſunt. ſi cū multi⁊ alios ſecum ad regnū celorū deferūt. hiexpectante domino nec ſemetipſos reducunt. Admonēdi ſunt vt preterita amiſſaconſiderent ⁊ īminentia deuitent. Vndeſub iudee ſpecie per prophetā dominꝰ corruptis in hoc mundo mētibus tranſactasculpas ad memoriā reuocat. quatenꝰ poltui in futuris erubeſcāt dicens a Fornicate ſunt in Egypto in adoleſcētia ſua. Ibiſubacta ſunt vbera earū. ⁊ fracte ſunt māme pubertatis earū. ¶ In egypto quippevbera ſubigunt̉. cum turpi huiꝰ mūdi deſiderio. humane mētis voluptatibus ſubſternunt̉. In egypto pubertatis mammefrangunt̉. quādo naͣturales ſenſus adhucin ſemetipſis integri pulſantis concupiſcentie corruptione viciantur. Admonendi ſunt peccati carnis experti. vt vigilanti cura conſpiciāt. poſt delicta nobis ad ſeredeuntibꝰ. deus quāta beniuolētia ſinūſue pietatis expādit. cum ꝑ prophetā dicat. Si dimiſerit vir vxorem ſua ⁊ illa recedens duxerit virū alium. nunqͥd reuertetur ad eam vltra. Nunquid nō polluta⁊ cōtaminata erit mulier illa? Tu autemfornicata es cū amatoribus multis. tamēreuertere ad me dicit dn̄s. Ecce de fornicante ⁊ relicta muliere argumentum iuſticie preponit̉. ⁊ tamē nobis poſt lapſum redeuntibus nō iuſticia ſed pietas adhibet̉vt hinc vtiqꝫ colligamꝰ ſi nobis delinquētibus. tanta pietate parcitur. a nobis necpoſt delictum redeuntibus quāta improbitate peccatur aut que ab illo erit ſuꝑ improbos venia. qui non ceſſat vocare poſtculpas. Que nimirū bene per prophetāpoſt delictū miſericordia vocatiōis exprimitur. cuꝫ auerſo homini dicitur. Et erūtoculi tui videntes preceptorē tuum ⁊ aures tue audientes verbū poſtiergū monē

tis. Humanū quippe genus dominus infaciem admonuit. quādo in paradiſo condito homini atqꝫ in libero arbitrio ſtantiquid facere quid ve nō facere deberet indixit. Sed homo in dei faciē terga dedit.cum ſuperbiens eius iuſſa cōtempſit. nectamen ſuperbienieꝫ deus deſeruit qui adreuocandū homine. legem dedit exhortātes angelos miſit in carne noſtre mortalitatis ipſe apparuit ¶ Ergo poſt tergumſtās nos admonuit: qui ad recuperationēnos gratie etiam contēptus vocauit. Qd̓igit̉ generaliter ſimul potuit dici de cunctis. hoc neceſſe eſt ſpecialiter ſentire deſingulis. Quaſi enim coram deo poſitusquiſqꝫ verba admonitionis eius percipitcum prius ꝙͣ peccata perpetret. voluntatis eius precepta cognoſcit. Adhuc enimante eius faciem ſtare eſt. nec dum eū peccando contēpnere ¶ Cum vero derelictobono innocētie. iniquitatē eligens appetit terga iam in eius faciē mittit. Sed ecce adhuc ⁊ poſt tergum deus ſubſequenſmonet qui etiā poſt culpam ad ſe redire ꝑſuadet. Aduerſum vero reuocat cōmiſſanon reſpicit ſed reuerenti ſinū pietatis expandit. Vocem ergo poſt terguꝫ monētisaudimus. ſi ad inuitantē nos dn̄m ſtatimpoſt peccata reuertimur. Debemus igit̉pietatē vocantis erubeſcere ſi iuſticiā nolumus formidare. qꝛ tanto grauiore in ꝓbitate contēpnitur quāto ⁊ contēptus adhūc vocare nō dedignat̉. At cōtra admonendi ſunt peccata carnis ignorāteſ. vt tāto ſoliicicius precipitem ruinā metuant.quāto altius ſtāt. Admonēdi ſunt. vt nouerint quia quo magis loco preminēti cōſiſtunt. eo crebrioribus ſagittis inſidiatoris impetunt̉. Qui tanto ardentius ſoleterigi quanto ſe robuſtiuſ conſpicit̉ vinci.tantoqꝫ intollerabiliꝰ dedignat̉ vinci. ꝙͣto cōtra ſe videt ꝑ integra infirme carniscaſtra pugnari. Admonēdi ſunt vt inceſſanter p̄mia ſuſpiciāt. ⁊ libēter procul dubio tēptationū quos tolerant labores calcant. Si enī attēdat̉ felicitas que ſine trāſitu accingitur. leue fit ꝙ trāſeundo labo