PrologusCap.

Beati Gregorij pape: in librūPaſtoralis cure ad IohannemRauennatis vrbis EpiſcopumPrologus feliciter incipit.Aſtoralis cure me ponderafugere deliteſcendo voluiſſe: benigna frater chariſſimeatqꝫ humilima intētione deprehendis. Que ne quibuſdam leuia eſſe videant̉: preſentis libri ſtilo exprimo de eorū grauedīe omne qd̓ pēſo. vt ⁊ hec: qui vacat: incaute nō expetat⁊ qui incaute expetijt: adeptum ſe eſſe ꝑtimeſcat. Quadriꝑtita vero diſputatiōeliber iſte diſtinguit̉ vt ad lectoris ſui animum ordinatis allegationibus quaſi quibuſdā paſſibus gradiatur. Nā cum rerūneceſſitas expoſcit: penſanduꝫ valde eſt.ad culmen quiſqꝫ regiminis qualiter veniat: atqꝫ ad hoc rite porueniēs ⁊ qualiterviuat. ⁊ bene viuens: qualiter doceat. etrecte docens: infirmitatem ſuam quotidie: quanta conſideratione cognoſcat:ne aut humilitas acceſſum fugiat: aut peruentioni vita contradicat: aut vitam doctrina deſtituat: aut doctrinā preſumptioꝝextollat. Prius ergo appetitum temꝑet.timor: poſt autem magiſteriū: qd̓ querenceſſe eſt vt paſtoris bonū. qd̓ viuendo on̄ditur: etiam loquēdo propagetur. Ad extremū vero ſupereſt: vt ꝑfecta queqꝫ opera: cōſideratio proprie infirmitatis deprimat. ne hec ante occulti arbitris oculostumor elationis extinguat ¶ Sed qꝛ ſuntpleriqꝫ mihi imperito ſimiles qui dū metiri ſe neſciunt: que nō didicerunt: docereꝯcupiſcūt. qui pōdus magiſterij tāto leuius eſtimāt: ꝙͣto viꝫ magnitudinis illiꝰ ignorāt: ab ipſo libri huiꝰ rep̄hendant̉ exordio: vt qꝛ indocti ac precipites doctrinearcē tenere appetūt: a p̄cipitatiōis ſue auſibꝰ in ipſa locutionis noſtre ianua repellantur.

¶ Explicit prologus.Beati Gregorij pape liber Paſtoralis cure quatuor partibusdiſtinctus: Feliciter incipit.Prima pars: oſtendēs qualiter ad magiſteriū Paſtorale dignus quiſqꝫ venire: atqꝫ hoc indignus qualiter debeat pertimeſcere.¶ Imperiti ne venire ad Paſtorale magiſterium audeant.Capitulum. .I.Ulla ars doceri preſumit̉niſi priꝰ intēta meditatione diſcat̉. Ab imꝑitis ergo paſtorale magiſteriumqua temeritate ſuſcipit̉.Aqn̄ ars ē artiū regimē aīaruꝫ. Quis āt cogitationū vulnera occultiora eſſe neſciat vulneribꝰ viſcerū. Et tn̄ſepe hi qͥ nequaꝙͣ ſpūalia p̄cepta ꝯgnouerūt: cordis ſe medicos ꝓfiteri nō metuūt.dūqꝫ pigmētoꝝ viꝫ neſciūt: videri medicicarniſ nō erubeſcūt. Sꝫ qꝛ auctore deo adte ſuſcipitur: vita cōmendet: ac deinde ne religiōis reuerentiā om̄e iaꝫ pn̄tis ſeculiculmē inclinat̉: ſunt nōnulli qͥ intra ſanctā eccleſiā ꝑ ſpeciē regiminis gloriā affectāt honoris. videri doctores appetūt. trāſcēdere ceteros ꝯcupiſcūt. atqꝫ atteſtanteveritate primas ſalutatiōes in foro. prīosin cenis recubitꝰ. primas in cōuentibꝰ cathedras querūt. Qui ſuſceptū cure paſtoralis officiū mīſtrare digne tāto magꝭ nequeūt: ꝙͣto ad hūilitatꝭ magiſteriū ex ſolaclatiōe ꝑuenerūt. Ipſa qͥppe in magiſterio lingua ꝯfundit̉: qn̄ aliud diſcit̉. ⁊ alid̓docet̉. Cōtra qd̓ dn̄s ꝑ ꝓphetā querit̉: dicēs. Ipſi regnauerūt ⁊ nō ex me. prīcipesextiterūt ⁊ nō ꝯgnoui. Ex ſe nāqꝫ: ⁊ nō exarbitrio ſūmi rectoris regnāt: qui nullisfulti virtutibꝰ: nequaꝙͣ vocati: ſed ſua cuA 3