GregorijpapeCap.BeatiII
ctatur. Uiciū quippe eſt ponderis: cū humor viſcerū ad virilia labit̉: que profectocū moleſtia dedecoris intumeſcūt. Ponderoſus ergo eſt: qui totis cogitatiōibusad laſciuiam defluens pondus turpitudinis geſtat in corde. Et quāuis praua nonexerceāt opere ab his tamen nō euelliturmente: nec ad vſuꝫ boni operis in apertovalet aſſurgere: quia grauat hūc in abditis pondus turpe. Quiſquis ergo quolibet horū vicio ſubijcit̉: panes domino offerre prohibet̉: ne profecto diluere a lienadelicta nō valeat is quē adhuc ꝓpria deuaſtant.Explicit prima pars.¶ Incipit ſecunda pars: docēsqualiter viuere debeat in officiopaſtorali: is qui ad illud digneperuenit.De qualitatibus digni paſtoris collectim enumeratis:Capitulū primū.Uia igit̉ paucis ad paſtorale magiſteriū dignus: qualiter veniat: atqꝫ hoc indignꝰqualiter pertimeſcat oſtedimus: nūc is qui ad illud digne peruenerit in eo qualiter viuere debeat demōſtremus. Tantū debet actionempopuli actio tranſcēdere preſulis: quantūdiſtare ſolet a grege vita paſtorꝭ. Oportꝫnāqꝫ vt metiri ſe ſollicite ſtudeat quāta tenende rectitudinis neceſſitudine cōſtringit̉: ſub cuiꝰ eſtimatiōe populus grex vocat̉. Sic ergo neceſſe eſt cogitatiōe mundus: actiōe precipuus: diſcretus in ſilentio: vtilis in verbo: ſingulis cōpaſſione ꝓximus: pre cūctis contemplatiōe ſuſpenſus: bene agentibus per humilitatē ſocius: cōtra delinquentiū vicia per zelū iuſticie erectus: internoꝝ curā in exterioꝝ occupatiōe non minuens: exteriorū prouidentiā in internoꝝ ſollicitudine nō relin-
do perſtrinximus: paulo latius replicādodiſſeramus.Q rector paſtoralis ſemperdebeat eſſe cogitatiōe mūdus:¶ Capitulum. II.Ector ſemper cogitatiōe ſit mūdus: quatenus nulla hunc immūdicia polluat: qui hoc ſuſcipit officij: vt in alienis quoqꝫcordibus pollutōis maculas tergat: quianeceſſe eſt vt eſſe munda ſtudeat manus:que diluere ſordes curat alienas: ne tacta queqꝫ deterius inquinet: ſi ſordida inſequēs: lutum tenet. Hinc nāqꝫ per prophetā dicitur: Mūdamini qui fertiſ vaſadomini. Dn̄i etenim vaſa ferūt: qui proximoꝝ animas ad interna ſacraria perducēdas in ſue cōuerſationis fide ſuſcipiunt.Apud ſemetip̄os ergo quantuꝫ debeantmūdari conſpiciāt: qui ad eternitatis templū vaſa viuētia in ſinu ꝓprie ſponſionisportant. Hinc nāqꝫ diuina voce precipit̉:vt in aaron pectore ratiōale iudicij victisligantibus imprimat̉: quatenus ſacerdotale cor nequaꝙͣ cogitatiōes fluxe poſſideant: ſed ratio ſola cōſtringat. Nec indiſcretū quid vel inutile cogitet: qui ad exēplū alijs cōſtitutus ex grauitate vite ſemper debet oſtendere: quantā in pectore rationē portet. In quo etiā rationali vigilāter adiungit̉: vt duodecim patriarcharūnomina deſcribant̉. Aſſcriptos etenī patres ſemper in pectore ferre eſt: antiquoꝝvitā ſine intermiſſione cogitare. Naꝫ tūcſacerdos irreprehenſibiliter gradit̉: cumexempla patrū precedentiū indeſinēter intuet̉: cum ſanctoꝝ veſtigia ſine cōceſſionecōſiderat: ⁊ cogitatiōes illicitas deprimitne extra ordinis limitē operis pedem tendat. Quod bene etiam rationale iudicijvocat̉: quia debet rector ſubtili ſemper examine bona malaqꝫ diſcernere: ⁊ que velquibus: quādo vel qualiter cōgruant: ſtudioſe cogitare: nihilqꝫ ꝓpriū querere: ſedſua cōmoda ꝓpinquorū bona deputare.VUnde illic ſcriptū eſt. Pones autē in ra-