partis libriPaſtoralisTertiecure

ro in medio ſegor ciuitas que fugientemſaluat infirmū. quia videlicet cuꝫ ſibi perincontinentiā miſcentur ꝯiuges. ⁊ lapſusſcelerū fugiunt ⁊ tamē venia ſaluantur.Quaſi paruam quippe ciuitatē inueniūtin qua ab ignibus defendant̉. quia cōiugalis hec vita non quid ē in virtutibꝰ mira eſt: ſed tamen a ſupplitijs ſecura. Vnde ⁊ iſdem Loth ad angelū dicit. Eſt ciuitas hic iuxta ad quā poſſum fugere parua. ⁊ ſaluabor in ea. Nunquid non modica eſt. ⁊ viuit in ea anima mea. Iuxta igitur ſegor dicitur ⁊ tamen ad ſalutem tutaperhibetur. quia cōiugalis vita nec a mūdo longe diuiſa eſt. nec tamē a gaudio ſalutis aliena: ſed tūc in actione hac vita ſuam cōiuges quaſi in parua ciuitate cuſtodiunt quādo pro ſe aſſiduis deprecationibus intercedūt. Vnde ⁊ fecte per angelūad eundē Loth dicitur. Ecce etiam ī hocſuſcepi preces tuas vt non ſubuertā vrbēpro qua locutus es. Quia videlicet cumdeo deprecatio funditur. nequaquā talisconiugū vita dampnat̉. De qua deprecatione quoqꝫ paulus admonet: dicēs. Nolite fraudari inuicē niſi forte ex conſenſuad tempus vt vacetis orationi. At cōtraadmonēdi ſunt qui ligati cōiugijs nō ſūtvt preceptis celeſtibꝰ eo rectius ſeruiantquo eos ad curas mundi nequaꝙͣ iugumcopule carnalis inclinat. vt quos onus licitum cōiugij non grauat. nequaꝙͣ pondus illicitū terrene ſollicitudinis prematſed tanto eos pauciores dies vltionis ꝙͣto expeditiores inueniat. ne quo elioraagere vacātes poſſunt ſed tamē negligūteo ſupplicia deteriora mereant̉. Audiantcū Paulus quoſdā ad celibatus gratiaꝫinſtrueret non coniugiū ſpreuit: ſed curasmundi naſcētes ex cōiugio repulit dicēs.Hec autē ad vtilitatem veſtrā dico. nō vtlaqueum vobis initiā: ſed ad id qd̓ honeſtum eſt prouoco. ⁊ qd̓ facultateꝫ prebeatſine impedimēto domino obſecrandi. Excōiugijs quippe terrene ſollicitudines ꝓdeunt. ⁊ iccirco magiſter gentiuꝫ. auditores ſuos ad meliora perſuaſit. ne ſollicitu

dine terrena ligarentur. Quē igitur celebem curarū ſeculariū impedimentuꝫ prepedit. ⁊ cōiugio ſe nequaꝙͣ ſubdidit. ⁊ tamen coniugij onera nō euaſit. Admonēdi ſunt celibes ne ſine dampnationis iudicio miſceri ſe feminis vacātibus putēt.Cum enī P aulus fornicationis vitiumtot criminibꝰ execrādis inſeruit. cuius ſitreatus indicauit dicēsꝭ. Neqꝫ fornicatores neqꝫ ydlois ſeruientes. neqꝫ adulterineqꝫ molles neqꝫ maſculorū cōcubitoresneqꝫ fures neqꝫ auari. neqꝫ ebrioſi. neqꝫmaledici. neqꝫ rapaces regnū dei poſſidebunt. Et rurſum fornicatores ⁊ adulteroſiudicabit deus. Admonēdi itaqꝫ ſunt vtſi temptationū procellas cum difficultateſalutis tolerant. cōiugij portum petant.Scriptū quippe eſt. Meliꝰ eſt nubere ꝙͣvri. ſine culpa ſcilicet ad coniugiū veniūtſi tamen nec dū meliora deuorauerūt. Nāquiſquis bonū maius ſubire ꝓpoſuit. bonum minus qd̓ licuit illicitū fecit. Scriptum quippe eſt. Nemo mittēs ſuper aratrum manū ſuā. ⁊ reſpiciēs retro aptus ēregno celorū. Qui ergo fortiori ſtudio intenderit retro conſpicere cōuincitur. ſi relictis bonis amplioribꝰ ad minima retorquetur.¶ De diuerſo modo admonendi cōmixtione carnis expertosatqꝫ ignaros.Capitulum. XXIX.Liter admonēdi ſunt peccatorum carnis conſcij atqꝫ alit̓ ignari. Admonēdi nāqꝫ ſunt peccatorū carnis experti. vt mareſaltim poſt naufragiū metuant ⁊ perditionis ſue diſcrimin a vel cognita per horreſcaut. ne qui pie poſt perpetrata mala ſeruati ſunt. hec improbe repetēdo moriant̉vnde ⁊ peccati anime nunquāqꝫ a peccato deſinēti dicitur. Frons mulieris meretricis facta eſt tibi noluiſti erubeſcere.Admonēdi itaqꝫ ſunt vt ſtudeāt quatenꝰſi accepta nature bona integra ſeruare no