GregorijBeatipapeCap. XXVII
ſandū eſt: ꝙ cū hieſus annoꝝ duodecimdicit̉: in medio doctoꝝ ſedens nō docensſed interrogans inuenit̉. Quo exemploſcilicet oſtendit̉ ne infirmus docere quisaudeat: ſi ille puer doceri interrogādo voluit: qui per diuinitatis potentiā verbuꝫſcientie ip̄is ſuis doctoribus miniſtrauit.Hinc vero per Paulū diſcipulo dicitur:Precipe hec ⁊ doce: nemo adoleſcentiātuaꝫ cōtempnat. Sciendū vobis eſt: quiain ſacro eloquio aliquādo adoleſcentia iuuentus vocat̉. Quod citius oſtendit̉: ſiSalomonis ad mediū verba proferant̉:qui ait: Letare iuuenis in adoleſcentiatua. Si enim vtraqꝫ vnū eſſe: non decerneret: quē monebat: in adoleſcentia iuuenem nō vocaret.¶ De diuerſo modo admonendi eos qui in hoc quod temporaliter appetunt proſperant̉: atqꝫeos qui ea que mūdi ſunt: cōcupiſcunt: ſed tamen aduerſitatislabore fatigantur:Capitulum. XXVII.Liter admonendi ſunt: qui inhoc quod temꝑaliter appetūt:proſperant̉: atqꝫ aliter qui ea q̄dem que mundi ſunt concupiYſc̓unt: ſed tamen aduerſitatis labore fatigant̉. Admonendi nāqꝫ ſunt: qui in hocquod temꝑaliter appetunt: proſperant̉:ne cum cūcta ad votum ſuꝑpetunt: dantēquerere negligant: nec in his que danturanimū figant: ne peregrinationē pro patria diligant: ne ſubſidia itineris in obſtacula peruentiōis vertant: ne nocturno lune lumine delectati claritatē ſolis vidererefugiant. Admonēdi nāqꝫ ſunt: vt queqꝫ in hoc mūdo conſequūtur: calamitatisſolatia: non autē premia retributiōis credant: ſed contra fauores mūdi mentē erigant: ne in eis ex tota cordis delectatiōeſuccumbant. Quiſquis enim proſperitatem qua vtitur apud iudiciū cordis me-
lioris vite amore non reprimit: fauorē vite tranſcūtis in mortis perpetue occaſionem vertit. Hinc eſt em̄ ꝙ ſub ydumeoꝝſpecie qui vincēdos ſe proſperitati ſue reliquerant: in huius mūdi ſucceſſibus letantes increꝑant̉ cum dicitur. Dederuntterram meam ſibi inhereditatē cum gaudio: ⁊ toto corde ⁊ ex animo: quibus verbis perpendit̉: ꝙ non ſolum: quia gaudeant: ſed ꝙ toto corde ex animo gaudeantdiſtricta reprehenſione feriant̉. Hinc Salomon ait: Auerſio paruulorū interficieteos ⁊ proſperitas ſtultorum perdet illos.Hinc Paulus admonet dicens: Qui emunt tanꝙͣ non poſſidentes: ⁊ q qui vtūtur hoc mundo tanꝙͣ non vtantur: vt videlicet ſic nobis que ſuꝑpetunt exteriusſeruiant: quatenꝰ a ſuperne dilectiōis ſtudio animū non inflectant: nec luctum nobis interne peregrinatiōis temperent: eaque in exiliū poſitis ſubſidium prebent: ⁊quaſi felices nos in tranſitorijs gradiamur: que ab eternis nos interim miſeroscernimus. Hinc namqꝫ eſt: ꝙ de electoꝝvoce dicit eccleſia. Leua eius ſub capitemeo: ⁊ dextera illius amplexabit̉ me. Siniſtram dei proſperitatem: vide licet vitepreſentis: quaſi ſub capite poſuit quā intentiōe ſummni amoris premit. Dexteravero dei eam amplectit̉: quia ſub eternaeius beatitudine tota deuotiōe continet̉.Hinc rurſus per Salomonē dicit̉: Longitudo dieꝝ in dextera illiꝰ: in ſiniſtra ꝟoillius ꝯiuicie ⁊ gloria. Diuitie itaqꝫ ⁊ gloria qualiter ſint habenda docuit: que poſita in ſiniſtra memorauit. Hinc pſalmiſtaait: Saluū me fac dextera tua. Neqꝫ em̄ait manus: ſed dextera vt vicꝫ cum dexteram diceret: quia eternā ſalutem quereret: indicaret. Hinc rurſum ſcriptum eſt.Dextera manus tua domine cōfregit inimicos. Hoſtes em̄ dei ⁊ ſi in ſiniſtra eiusproficiūt: in dextera frangunt̉: quia plerūqꝫ prauos vita preſens eleuat: ſed aduentus eterne beatitudinis damnat. Admonēdi ſunt qui in hoc mundo proſperant̉:vt ſolerter cōſiderent ꝙ preſentis vite ꝓ-