BeatipapeCap.GregorijXXV
tibus dicit̉: vna vni coniūgitur: ⁊ ne ſpiraculū quideꝫ incendit per eas. Sequacesquippe illiꝰ: quo nulla inter ſe di cordieaduerſitate diuiſi ſunt: eo in bonoꝝ necegrauius glomerant̉. Qui ergo iniquospaci ſociat: iniquitati vires adminiſtrat:qꝛ bonos deterius deprimūt: quos ⁊ vnanimiter perſequūt̉ Vnde predicator egregius graui phariſeoꝝ ſaduceorūqꝫ perſecutiōe apprehenſus inter ſemerip̄os diuidere ſtuduit: quos cōtra ſe vnitos grauiter vidit: cū clamauit dicens: Uiri fratresego phariſeus ſum: filius phariſeorū: deſpe et de reſurrectiōe mortuoꝝ ego iudicor. Dūqꝫ ſaducei ſpecie reſurrectionēqꝫmortuoꝝ eſſe denegarēt: ꝙͣ phariſei luxtaſacriloquij precepta crederet facta imperſecutoꝝ vnanimitate diſſenſio eſt: ⁊ diuiſa turba Paulus illeſus exijt: que huncvnita prius vnanimiter preſſit. Admonēdi itaqꝫ ſunt: qui faciēde pacis ſtudijs occupant̉: vt prauoꝝ ientibus prius amorem debeāt interne pacis infundere: quatenꝰ eis poſtmodū valeat exterior pax ꝓdeſſe: vt dum eoꝝ in illius cogitatiōe ſuſpendit̉: nequaꝙͣ ad nequitiā ex huiꝰ perceptione rapiat̉: dunqꝫ ſupernā prouidētterrenā nullo modo ad vſum ſue deterioratiōis inclinent. Cū vero peruerſi quiqꝫtales ſunt: vt nocere bonos nequeāt: etiāſi concupiſcāt inter has nimirū debet terrena pax cōſtrui: vt prius ꝙͣ ab eis valeatſuperna cognoſci. Vt hi ſcilicet quos cōtra dilectionē dei malicię ſue impietas exaſperat: ſaltim ex proximi amore māſueſcant: ⁊ quaſi e vicino ad melius trāſeantvt ad illā que a ſe longius eſt pacē conditoris aſcendant.¶ De diuerſo modo admonendi eos qui ſacre legis verba nōrecte intelligūt: atqꝫ eos qui hechumiliter non loquūtur:Capitulum. XXVLiter admonēdi ſunt qui ſacrea legis verba non recte intelli-
gunt: atqꝫ aliter qui recte quidem intelligūt: ſed hec humiliter non loquūtur. Admonendi em̄ ſunt: qui ſacre legis verbanon recte intelligūt: vt perpendant: quiaſaluberrimū vini potū inveneni ſibi poculū vertūt: ac per medicinale ferrū vulnere mortali ſe feriūt: dū per hoc ī ſe ſana perimūt: per qd̓ ſalubrit̓ abſcidere ſaucia debuerūt. Admonēdi ſunt vt perpendāt qd̓ſcriptura ſacra in nocte vite p̄ſentis quaſiquedā nobis lucerna ſit poſita: cuiꝰ nimirum verba dū non recte intelligūt: de lumine tenebreſcūt. Quos videlicet ad intellectū prauū intentio peruerſa non raperet: niſi prius ſuperbia inflaret. Dum em̄ſe preceteris ſapiētes arbitrant̉: ſequi alios ad melius intellecta deſpiciūt: atqꝫ vtapud imperiū vulgus ſcientie ſibi nomenextorqueāt: ſtudient ſummopere ab alijsrecta intellecta deſtruere: ⁊ ſua peruerſaroborare: vnde bene per prophetā dicit̉:Secuerūt pregnantes Galaad ad dilatādum terminū ſuū. Galaad nāqꝫ aceruusteſtimonij interpretat̉. Et quia cuncta ſimul cōgregatio eccleſie per confeſſionemſeruit teſtimonio veritatis nō incongrueper Galaad eccleſia exprimit̉: que ore cūctoꝝ fideliū de deo queqꝫ ſunt vera teſtatur. Pregnātes autem Galaad anime vocant̉: que intellectū verbi ex diuino amore concipiūt: ſi ad perfectū tempus veniant perceptam intelligentiā operis oſtenſione pariture. Terminū vero ſuū dilatare eſt opinionis ſue nomē extendere. Secuerūt ergo pregnantes Galaad ad dilatandū terminū ſuum: quia nimirū heretici mentes fideliū que iam aliquid de veritatis intellectu cōceperant: peruerſa predicatiōe perimūt: ⁊ ſcientie ſibi nomē extendūt: parualoꝝ corda iam de verbi conceptiōe grauida erroris gladio ſcindūt: ⁊quaſi doctrine ſibi nomen faciūt. Hos ergo cū conamur inſtruere ne peruerſa ſentiant: admonemus: prius neceſſe eſt ne inanem gloriā querant. Si em̄ radix elationis abſcidit̉: conſequenter rami praue aſF.1ſertiōis arenunt. Admonēdi ſunt etiam