Beati GregorijpapeCap.XXII

Liter admonēdi ſunt qui necaliena appetunt nec ſua largiūtur: atqꝫ aliter admonēdi ſuntqui ⁊ ea que habent tribuūt ettamen aliena rapere nō deſiſtunt. Admonendi ſunt nāqꝫ qui nec aliena appetuntnec ſua largiunt̉ vt ſollicite ſciant qd̓ eade qua ſumpti ſunt cunctis hominibꝰ terra cōmunis eſt. ⁊ iccirco alimenta quoqꝫomnibus cōmuniter ꝓfert. Incaſſuꝫ ſe ergo innocētes putant. qui cōmune dei munus ſibi priuatim vendicāt. Qui cum accepta nō tribuunt in proximorū nece graſſantur. qꝛ tot quotidie pene perimunt qͦtmorientiū pauperū apud ſe ſubſidia abſcōdunt. Nā cum quelibet neceſſaria indigētibus miniſtramꝰ. ſua illis reddimus nōnoſtra largimur. ¶ Iuſticie debitū potiusſoluimus. quā miſericordie opera impleamus. vnde ⁊ ipſa veritas cū de miſericordia caute exhibēda loqueret̉ ait. Attendite inquid ne iuſticiā veſſuā faciatis coramhominibus. Cui quoqꝫ ſentētie cōtinenspſalmiſta dicit. Diſperſit dedit pauꝑibuſiuſticia eius manet in ſeculū ſeculi. Cumenim largitatē impēſam pauꝑibus premiſiſſet nō hanc vocare miſericordiā ſed iuſticiā maluit. qꝛ qd̓ a cōmuni dn̄o tribuit̉profecto iuſtū eſt vt quicūqꝫ accipiunt eocōiter vtātur. Hinc etiā Salomon ait.Qui iuſtus eſt tribuit ⁊ nō ceſſauit. Admonendi ſunt quoqꝫ vt ſollicite attendātꝙ ficulnea que fructus nō habuit contrahanc diſtrictꝰ iudex agricola querit̉ ꝙ etiam terrā occupauit. Terrā quippe ficulnea ſine fructu occupat qn̄ mens tenaciuꝫhoc qd̓ prodeſſe multis poterat inutiliterſeruat. Terram ficulnea ſine fructu occupat. qn̄ locū quem exercere alius per ſolēboni operis valuit ſtultus per deſidie vmbram premit. Hi autē nōnunꝙͣ dicere ſolent: conceſſis vtimur aliena nō querimꝰ⁊ ſi digna miẜicordie retributiōe nō agimus nulla tamē peruerſa perpetramꝰ qd̓iccirco ſentiunt quia videli cet aurē corda verbis celeſtibus claudūt Neqꝫ diuesin euangelio qui induebat̉ purpura ⁊ byſ

ſo qui epulabat̉ quotidie ſplēdide alienarapuiſſe ſed infructuoſe ꝓprijs vſus fuiſſe perhibet̉ eūqꝫ poſt hanc vitā vltrix gehenna ſuſcipit. nō qꝛ aliquid illiciti geſſitſed quia īmoderato vſu totū ſe licitis tradidit. Admonendi ſunt tenaces vt nouerint ꝙ hac primā deo̓ iniuriā faciunt quiada̓ti ſibi oīa nullā miẜicordie hoſtiā reddunt. Hinc etenī pſalmiſta ait. Nō dabit̉deo placationē ſuā nec preciū redemptionis anime ſue. preciū nāqꝫ redemptionisdare eſt opus bonū preueniente nos gratia reddere. Hinc Iohānes exclamat: dicens. Iā ſecuris ad radicē poſita eſt Omnis arbor que nō facit fructū bonū excidetur ⁊ in ignem mittet̉. ¶ Qui ergo ſe innoxios qꝛ aliena nō rapiunt eſtimant. ictumſecuriſ vicine preuideāt. ⁊ torporē improuide ſecuritatis amittāt ne cū ferre fructꝰboni operis negligūt a preſenti vita funditus quaſi a viriditate radicis exſecēturAt cōtra admonēdi ſunt qui et ea que habent tribuūt ⁊ aliena rapere nō deſiſtuntne valde munifici videri appetāt. ⁊ de boni ſpecie deteriores fiant. Hi etenī ꝓpriaindiſcrete tribuētes non ſolū vt ſupra diximus ad impaciētie murmurationē ꝓruūtſed cogente ſe inopia vſqꝫ ad auariciā deuoluuntur. Quid vero eorū mente infelitius. quibus de largitate auaricia naſcit̉.⁊ peccatorū ſeges quaſi ex virtute ſeminatur ¶ Prius itaqꝫ admonēdi ſunt vt tenere ſua rationabiliter ſciāt ⁊ tunc demū vtaliena nō ambiant. Si enim radix culpein ipſa effuſione nō exuritur nunꝙͣ ramisexuberans auaricie ſpina ſiccatur. Occaſio ergo rapiendi ſubtrahitur. ſi bene priꝰius poſſidendi diſponat̉ ¶ Tunc vero admoniti audiant quo que habēt miſericorditer tribuāt quādo nimirū didicerunt vtbona miſericordie per interiectam rapinenequiciā non confundāt. Violenter eniꝫexquirunt qui miſericorditer largiantur.Sed aliud eſt pro peccatis miſericordiaꝫfacere. aliud pro miſericordia faciēda peccare. Que iaꝫ nequaꝙͣ miſericordia nuncupari poteſt quia ad dulcem fructū nonE 3