GregorijCap.BeatipapeXIII

ſterijs illoꝝ mentes radio ſue viſitatiōisillumīat: quos nulla vmbra duplicitatisobſcurat. Eſt autē ſpeciale dupliciū malūquia dū peruerſa ⁊ duplici actiōe ceterosfallūt: quaſi preſtantius ceteris prudētesſe eſſe gloriant̉. Et quia diſtrictionē retributiōis non conſiderāt: damnis ſuis miſeri exultāt. Audiant aūt quā ſuper illosꝓpheta Sophonias vim diuine animaduerſionis intentat dicēs: Ecce dies domini venit magnus ⁊ horibilis: dies ire: dies illa: dies tenebraꝝ ⁊ caliginis: dies nebule ⁊ turbinis: dies tube ⁊ clangoris ſuper om̄es ciuitates munitas: ⁊ ſuper omnes angulos excelſos. Quid em̄ per ciuitates munitas exprimit̉: niſi ſuſpecte mētes ⁊ fallaci ſemper defenſione circūdate:que quotiens earū culpa corripit̉: veritatis ad ſe iacula nō admittunt: ⁊ quid perexcelſos angulos: niſi duplicitas impurementis intelligit̉. Duplax quippe ſemꝑeſt in angulis paries. Quid per angulosparietis niſi impura corda ſignant̉. Quedū veritatis ſimplicitatē fugiūt ad ſemetip̄a quoddāmodo duplicitatis peruerſitate replicant̉: ⁊ quod eſt deterius apud cogitatiōes fuas in faſtū prudentie ex ip̄a ſeculpa impuritatis extollūt. Dies aūt domini vindicte atqꝫ animaduerſiōis plenaſuper ciuitates munitas: ⁊ ſuper excelſosāgulos venit: quia ira extremi iudicij humana corda: ⁊ defenſiōibus cōtra veritatē clauſa deſtruit: ⁊ duplicitatibus inuoluta diſſoluit. Tunc em̄ munite ciuitatescadūt: quia mētes deo impenetrate damnabuntur. Tunc excelſi anguli corruūt:quia corda que ſe per impuritatis prudētiam erigunt: per iuſticie ſententiam proſternuntur.¶ De diuerſo modo admonendi incolumes: atqꝫ egros:¶ Capitulum. XIII.Liter admonēdi ſunt incolumes: atqꝫ aliter egri. Admonēdi nanqꝫ ſunt incolumes vt ſa-

lutem corporis exerceāt ad ſalutem mentis: ne ſi accepte incolumitatis gratiā advſum nequicie inclinant denuo deteriores fiant: ⁊ eo poſtmodū ſupplicia grauiora mereant̉: quo nunc largioribus bonisdei: male vti non metuunt. Admonendiſunt incolumēs: ne oportunitatem ſalutis imperpetuū promerende deſpiciant.Scriptum nāqꝫ eſt. Ecce nūc tempus acceptabile: ecce nunc dies ſalutis admonēdi ſunt: ne placere deo ſi cū poſſunt noluerint cum voluerint: ſero nō poſſint. Hinceſt em̄ qd̓ poſt ſapientia deſerit: qͦs priusrennuētes vocauit dicens: Vocaui ⁊ rennuiſtis: extendi manū meam ⁊ nō fuit quiaſpiceret. Deſpexiſtis om̄e conſilium meum: ⁊ increpatōes meas neglexiſtis. Egoquoqꝫ in interitu veſtro ridebo: ⁊ ſubſannabo cum vobis quod timebatis aduenerit. Et rurſum. Tunc inuocabūt me: ⁊ nōexaudiam: mane conſurgent ⁊ non inuenient me. Salus itaqꝫ corporis: quandoad bene operandum accepta deſpicitur:quanti ſit muneris amiſſa ſeutitur. Et infructuoſe ad vltionū queritur que cōgruoconceſſa tempore vtiliter non habetur:vnde bene per Salomonen rurſum dicitur: Ne des alienis honorem tuum: ⁊ annos tuos crudeli: ne forte impleantur extranei viribus tuis: et labores tui ſint indomo aliena: ⁊ gemas in nouiſſimis: quādo conſumpſeris carnem: et corpus tuū:qui namqꝫ alieni a nobis ſunt: niſi maligni ſpiritus qui a celeſtis ſunt patrie ſorte ſeparati. Quis vero honor noſter eſt:niſi quod etiam in luteis corporibus conditi ad conditoris tamen noſtri ſumꝰ imaginem et ſimilitudinem creati. Vel quisalius crudelis eſt: niſi ille apoſtota angelus: qui ⁊ ſemetipſum penam mortis ſuperbiēdo pertulit: ⁊ inferre mortē humano generi etiam perditus non pepercit.Honorē itaqꝫ ſuuꝫ alienis dat: qui ad deiimaginē ac ſimilitudinē cōditus: vite ſuetemꝑa malignoꝝ ſpirituū voluptatibusadminiſtrat. Annos etiam ſuos crudelitradit: qui ad voluntatē male dominan-