Beati GregorijCap.papeX
tiam vſqꝫ ad arrogantiā ducit̉: dum quiaferre deſpectionē non poteſt: detegendoſemetip̄m in oſtētatiōe gloriat̉. Vnde ſcriptū eſt. Melior patiens eſt arrogāte: quiavidelicet elegit patiēs quelibet mala perpeti: ꝙͣ per oſtentatiōis viciū bona ſua occulta cognoſci. At cōtra elegit arrogansbona de ſe: vel falſa iactari: ne mala poſſitvel minima perpeti. Quia igit̉ cum patientia relinquit̉: etiā bona reliqua que iaꝫgeſta ſunt deſtruūtur: recte ab ihezechiele eſſe in altare dei foſſa perhibet̉: vt in eavidelicet ſuppoſita holocauſta ſeruētur.Si enim in altari foſſa nō eſſet: om̄e quodin eo ſacriffciū reperiret: ſuperueniēs aura diſpergeret. Quid vero accipimꝰ peraltare dei niſi animā iuſti: que quot bonaegerit: tot ſuper ſe ante eius oculos ſacrificia imponit? Quid autē altaris foſſa niſi bonoꝝ patientia que dū mentē aduerſatolerādo humiliat: quaſi more fouee hācin imo poſitā demonſtrig? Foſſa igit̉ in altari fiat: ne ſuperpoſitū ſacrificiū aura diſpergat: id aſt electoꝝ mens patientiā cuſtodiat: ne cōmota veto impatiētie: ⁊ hocquod bene operata eſt: amittat. Bene autem hec eadē foſſa vniꝰ cubiti eſſe memorat̉: quia nimirū ſi patientia non deſerit̉:vnitatis menſura ſeruat̉. Vnde ⁊ Paulus ait: Inuicē onera veſtra portate: ⁊ ſicadimplebitis legem xp̄i. Lex quippe xp̄ieſt charitas vnitatis quā ſoli perficiūt: qͥnec cum grauant̉: excedunt. Audiāt impatiētes quod ſcriptū eſt in prouerbijs.Melior eſt patiēs viro forti: ⁊ qui dominat̉ anīo ſuo expugnatore vrbiū. Minoreſt enī victoria vrbiū: quia extra ſunt queſubigunt̉. Valde aūt maius eſt quod perpatientiā vincitur: quia ip̄e a ſe animꝰ ſuperat̉: ⁊ ſemetip̄m ſibimetip̄i ſubijcit: quādo eum patiētia intra ſe frenari compellitAudiāt patientes quod dilectis ſuis veritas dicit. In patiētia veſtra poſſidebitis animas veſtras. Sic enim cōditi mirabiliter ſumus: vt ratio animā: ⁊ animapoſſideat corpus. Ius vero anime a corvoris poſſeſſione repellit̉: ſi nō prius ani-
ma a ratione poſſideatur. Cuſtodem igit̉conditionis noſtre: patientiam dominuseſſe mōſtrauit: qui in ip̄a nos poſſidere etnoſmetip̄os docuit. Quanta ergo ſit impatientie culpa cognoſcimus: per quā ethoc ipſum amittimus poſſidere quod ſumus: Audiant impatiētes quod per Salomonem rurſum dicitur. Totum ſpiritum ſuū. profert ſtultus: ſapiens autē differt ⁊ reſeruat impoſterum. Impatientiaquippe impeilente agitur: vt totus forasſpiritus proferatur. Quem iccirco citiusperturbatio eijcit: quia nulla interius diſciplina ſapientie circumcludit. Sapiensautem differt ⁊ reſeruat impoſterum. Leſus enim in preſenti ſe vlciſci non deſiderat: quia etiam tolerans parci optat: ſedtamen iuſte vindicari: omnia extremo iudicio non ignorat̉. At contra admonendi ſunt patientes: ne in eo quod exteriusportant: interius doleant: ne tante virtutis ſacrificium quod integrum foras immolant: intus malicie peſte corrumpant:⁊ cum ab hominibus non agnoſcitur: ſedtamen ſub diuina examinatiōe peccatur:tanto deterior culpa doloris fiat: quantoſibi ante homines virtutis ſpeciem vendicat. Dicendum itaqꝫ eſt patiētibus: vtſtudeant diligere quos ſibi neceſſe eſt tolerare: ne ſi patientiam dilectio nō ſequatur in deteriorē culpam odij: virtus oſtenſa vertatur. Vnde Paulus cum diceret:Charitas patiens eſt: illico adiunxit. Benigna eſt: videlicet oſtendens: quia quosex patientia tolerat: amare etiam ex benignitate nō ceſſat. Inde idem doctor egregius: cum patientiam diſcipulis ſuaderet dicens: Omnis amaritudo: ⁊ ira: ⁊ indignatio: ⁊ clamor: et blaſphemia tollat̉a vobis: quaſi cunctis exterius iam benigne compoſitis ad interiora conuertitur:dum ſubiungit: Cum omni malitia: quianimirū fruſtra indignatio: clamor ⁊ blaſphemia ab exterioribus tollitur: ſi in interiori viciorum mater malicia dominatur.Et incaſſum foras vicium ex ramis inciditur: ſi ſurreptura multipliciꝰ intꝰ in radi-