Druckschrift 
Pastorale, sive Regula pastoralis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PPaſtoralispartis libriTertiecure

eſſe ſe. diceret inceſtus culpā in mediū deduxit: que apud eos perpetrata fuerat: etincorrecta remanebat dicēs: Audit̉ intervos fornicatio: tal̓ fornicatio: qualis necinter gētes ita vt vxorē patris quis habeat: vos inflati eſtis: magis luctumhabuiſtis: vt tolleret̉ de medio veſtrū quihoc opus fecit. Ac ſi aperte dicat Quodvos per proteruiā huius vel illiꝰ dicitis:que per diſſolutionē negligentie nulliusvos eſſe mōſtratis. At ꝯtra puſillanimesaptius ad iter bene agendi reducimus: ſiquedā illorū bona ex latere requiramus:vt in eis alia reprehēdendo corripimꝰalia amplectēdo laudemus: quatenus eo teneritudinē laus audita nutriat: ꝙͣ culpa increpata caſtigat. Plerūqꝫ autē vtilius apud illos ꝓficimus: ſi eoꝝ bene geſta memoramus: ſi qua ab eis inordinata geſta ſunt: iam tanꝙͣ perpetrata corripimꝰ: ſed quaſi adhuc ne perpetrari debeāt prohibemus: vt illa que approbamus: illatus fauor augeat: cōtra ea quereprehēdimus: magꝭ apud puſillanimesexhortatio verecūda conualeſcat. Vndeidē Paulus theſſalonicenſes in accepta predicatiōe perdurātes: quaſi de vicino mūdi termino quadā cognoſceret puſillanimitate turbatos: priꝰ in eis que fortia ꝓſpicit: laudat: caute monēdo poſtmodū que infirma ſunt: roborat. Ait em̄:Gratias agere debemus deo ſemꝑ pro vobis fratres: ita vt dignū eſt: quoniā ſupercreſcit fides veſtra: abūdat charitas vniuſcuiuſqꝫ veſtrū inuicē: ita vt noſip̄i devobis gloriemur in eccleſijs dei: pro patientia veſtra fide. Qui blanda hec vite eoꝝ preconia p̄miſiſſet: paulopoſt ſubdit dicēs: Rogamꝰ autē vos fratres: peraduentū domini noſtri ieſu xp̄i: a noſtrecongregatiōis in idip̄m vt cito moueamini a veſtro ſenſu: neqꝫ terreamini: neqꝫper ſpiritū: neqꝫ per ſermonē: neqꝫ epiſtolā: tanꝙͣ per nos miſſaꝫ: quaſi inſtet dies domini. Egit em̄ verus doctor: vt prius audirent laudati recognoſcerent: etpoſtmodū exhortati ſequerent̉: quāte-

nus eorum mentē ne admonitio ſubiūctacōcuteret: laus premiſſa ſolidaret: et quicōmotos eos vicini finis ſuſpiciōe cognouerat: iaꝫ redarguebat motos: ſed quaſi tranſacta neſciēs adhuc cōmoueri ꝓhibebat: vt de ipſa leuitate motiōis predicatori ſuo ſe incognitos crederēt: tantoirreprehenſibiliores fieri: quāto cognoſci ab illo formidarent. De diuerſo modo admonendi impatientes: atqꝫ patiētes: Capitulum. X.Liter admonēdi ſunt impatiētes: atqꝫ aliter patientes. Dicēdum namqꝫ eſt impatiētibus:quia refrenare ſpiritū negligūt: per multa etiā que non appetūt: iniquitatū abrupta rapiunt̉: quia videlicetmentē impellit furor quo trahit deſiderium: agit cōmora velut neſciens vndepoſt doleat ſciens. Dicendū quoqꝫ impatientibus: quia motiōis impulſu precipites quedam velut alienati peragūt: vixmala ſua poſtꝙͣ fuerint perpetrata cognoſcūt: quia perturbatiōi ſue minime obſiſtūt: etiam ſi qua a ſe trāquilla mente fuerant: bene geſta confundūt: improuiſoimpulſu deſtruūt: quicquid forſitā diu labore prouido cōſtruxerūt. Ipſa nāqꝫ quemater eſt omniū: cuſtoſqꝫ virtutū: per impatientie viciū virtus charitatis amittit̉.Scriptū quippe eſt. Charitas patiēs eſt.Igit̉ cum minime eſt patiēs: charitaseſt. Per hoc quoqꝫ impatiētie vitiū ipſavirtutū nutrix doctrina diſſipat̉. Scriptūnamqꝫ eſt Doctrina viri per patientiā noſcit̉. Tanto ergo quiſqꝫ minus oſtēditurdoctus: quāto minus conuincit̉ patiens.Neqꝫ em̄ poteſt veraciter bona docendoimpendere: ſi viuēdo neſcit equanimiteraliena mala tolerare. Per hoc qͦꝫ imꝑatientie viciū plerūqꝫ mentē arrogantiſe culpa trāffingit quia deſpici in mūdo hocquiſqꝫ non patit̉: bona ſibi ſi qua occultaſunt oſtentare conat̉: atqꝫ ſic per impatiē