PPaſtoralispartis libriTertiecure
eſſe ſe. diceret inceſtus culpā in mediū deduxit: que apud eos perpetrata fuerat: etincorrecta remanebat dicēs: Audit̉ intervos fornicatio: ⁊ tal̓ fornicatio: qualis necinter gētes ita vt vxorē patris quis habeat: ⁊ vos inflati eſtis: ⁊ nō magis luctumhabuiſtis: vt tolleret̉ de medio veſtrū quihoc opus fecit. Ac ſi aperte dicat Quodvos per proteruiā huius vel illiꝰ dicitis:que per diſſolutionē negligentie nulliusvos eſſe mōſtratis. At ꝯtra puſillanimesaptius ad iter bene agendi reducimus: ſiquedā illorū bona ex latere requiramus:vt dū in eis alia reprehēdendo corripimꝰalia amplectēdo laudemus: quatenus eorū teneritudinē laus audita nutriat: ꝙͣ culpa increpata caſtigat. Plerūqꝫ autē vtilius apud illos ꝓficimus: ſi ⁊ eoꝝ bene geſta memoramus: ⁊ ſi qua ab eis inordinata geſta ſunt: nō iam tanꝙͣ perpetrata corripimꝰ: ſed quaſi adhuc ne perpetrari debeāt prohibemus: vt ⁊ illa que approbamus: illatus fauor augeat: ⁊ cōtra ea quereprehēdimus: magꝭ apud puſillanimesexhortatio verecūda conualeſcat. Vndeidē Paulus cū theſſalonicenſes in accepta predicatiōe perdurātes: quaſi de vicino mūdi termino quadā cognoſceret puſillanimitate turbatos: priꝰ in eis que fortia ꝓſpicit: laudat: ⁊ caute monēdo poſtmodū que infirma ſunt: roborat. Ait em̄:Gratias agere debemus deo ſemꝑ pro vobis fratres: ita vt dignū eſt: quoniā ſupercreſcit fides veſtra: ⁊ abūdat charitas vniuſcuiuſqꝫ veſtrū inuicē: ita vt ⁊ noſip̄i devobis gloriemur in eccleſijs dei: pro patientia veſtra ⁊ fide. Qui cū blanda hec vite eoꝝ preconia p̄miſiſſet: paulopoſt ſubdit dicēs: Rogamꝰ autē vos fratres: peraduentū domini noſtri ieſu xp̄i: ⁊ a noſtrecongregatiōis in idip̄m vt nō cito moueamini a veſtro ſenſu: neqꝫ terreamini: neqꝫper ſpiritū: neqꝫ per ſermonē: neqꝫ ꝑ epiſtolā: tanꝙͣ per nos miſſaꝫ: quaſi inſtet dies domini. Egit em̄ verus doctor: vt prius audirent laudati ꝙ recognoſcerent: etpoſtmodū ꝙ exhortati ſequerent̉: quāte-
nus eorum mentē ne admonitio ſubiūctacōcuteret: laus premiſſa ſolidaret: et quicōmotos eos vicini finis ſuſpiciōe cognouerat: nō iaꝫ redarguebat motos: ſed quaſi tranſacta neſciēs adhuc cōmoueri ꝓhibebat: vt dū de ipſa leuitate motiōis predicatori ſuo ſe incognitos crederēt: tantoirreprehenſibiliores fieri: quāto ⁊ cognoſci ab illo formidarent.¶ De diuerſo modo admonendi impatientes: atqꝫ patiētes:¶ Capitulum. X.Liter admonēdi ſunt impatiētes: atqꝫ aliter patientes. Dicēdum namqꝫ eſt impatiētibus:quia dū refrenare ſpiritū negligūt: per multa etiā que non appetūt: iniquitatū abrupta rapiunt̉: quia videlicetmentē impellit furor quo nō trahit deſiderium: ⁊ agit cōmora velut neſciens vndepoſt doleat ſciens. Dicendū quoqꝫ impatientibus: quia dū motiōis impulſu precipites quedam velut alienati peragūt: vixmala ſua poſtꝙͣ fuerint perpetrata cognoſcūt: quia dū perturbatiōi ſue minime obſiſtūt: etiam ſi qua a ſe trāquilla mente fuerant: bene geſta confundūt: ⁊ improuiſoimpulſu deſtruūt: quicquid forſitā diu labore prouido cōſtruxerūt. Ipſa nāqꝫ quemater eſt omniū: cuſtoſqꝫ virtutū: per impatientie viciū virtus charitatis amittit̉.Scriptū quippe eſt. Charitas patiēs eſt.Igit̉ cum minime eſt patiēs: charitas nōeſt. Per hoc quoqꝫ impatiētie vitiū ipſavirtutū nutrix doctrina diſſipat̉. Scriptūnamqꝫ eſt Doctrina viri per patientiā noſcit̉. Tanto ergo quiſqꝫ minus oſtēditurdoctus: quāto minus conuincit̉ patiens.Neqꝫ em̄ poteſt veraciter bona docendoimpendere: ſi viuēdo neſcit equanimiteraliena mala tolerare. Per hoc qͦꝫ imꝑatientie viciū plerūqꝫ mentē arrogantiſe culpa trāffingit quia dū deſpici in mūdo hocquiſqꝫ non patit̉: bona ſibi ſi qua occultaſunt oſtentare conat̉: atqꝫ ſic per impatiē