Gregorij papeBeatiCap.VIII IX
plentē dei ſtulticiā diſcāt. Iſtis vero predicandū eſt: vt ab ea que putat̉ ſtulticia:ad verā ſapientiā vicinius tranſeāt. Illisnamqꝫ dicit̉: ſi quis videt̉ inter vos ſapiens eſſe in hoc ſeculo ſtultus fiat vt ſit ſapiens. Iſtis vero dicit̉: Non multi ſapiētes ſcd̓m carnē ⁊ rurſum: que ſtulta ſuntmūdi elegit deus: vt cōfundat ſapiētes:illos plerūqꝫ ratiocinatiōis argumenta:iſtos nōnunꝙͣ melius ꝙͣ exempla conuertūt. Illis nōnunꝙͣ prodeſt vt in ſuis allegatiōibus victi iaceāt. Iſtis vero aliquādo ſufficit: vt laudabilia alioꝝ facta ꝯgnoſcāt. Vnde magiſter egregius ſapientibꝰ⁊ inſipiētibus debitor cū hebreorū quoſdam ſapiētes: quoſdā vero etiā tardioresadmoneret. Illis de cōpletione teſtamenti veteris: loquēs eoꝝ ſapientiā: argumēto ſuperauit dicēs: Quod em̄ antiquat̉ ⁊ſeneſcit: prope interitū eſt. Cum vero ſolis exemplis quoſdā trahendos ad ſe cerneret in eadē epiſtola adiūxit. Sancti ludibria ⁊ verbera experti: inſuper ⁊ vincūla ⁊ carceres: lapidati ſunt: ſecti ſunt: temptati ſunt: in occiſiōe gladij mortui ſunt:⁊ rurſus memētote prepoſitoꝝ veſtrorū: qͥvobis locuti ſunt verbū dei: quoꝝ intuentes exitū conuerſatiōis imitamini fidem:uatenꝰ ⁊ illos victrix ratio frangeret: etiſtos ad maiora cōſcendere imitatio blana ſuaderet.De diuerſo modo admonenimpudētes: atqꝫ verecūdos:¶ Capitulum. VIII.Liter admonēdi ſunt impudētes: atqꝫ aliter verecūdi. Illosnāqꝫ ab impudentie vicio nonniſi increpatio dura compeſcit:iitos autem plerūqꝫ ad melius exhortatiomodeſta cōponit. Illi ſe delinquere neſciunt: niſi etiā a pluribꝰ increpent̉ iſtis plerūqꝫ ad conuerſionē ſufficit ꝙ eis doctormala ſua ſaltē leniter ad memoriā reducitIllos autē melius corrigit: qui inuehēdoreprehendit: iſtis autē maior ꝓuectus ad
ex latere tangat̉. Impudentē quippe ludeoꝝ plebē: dominꝰ aperte increpās ait?Frons mulieris meretricis facta eſt tibi?noluiſti erubeſcere. Et rurſus verecundātē refouet dicens: Confuſiōis adoleſcētietue obliuiſceris: et obprobrij viduitatistue nō recordaberis: qꝛ dn̄abit̉ tui qui fecit te. Impudēter quoqꝫ delinquētes galathas aperte Paulus increpat dicens:O inſenſati galathe: qͥs vos faſcinauit?Et rurſū. Sic ſtulti eſtis vt cū ſpū ceperitis: nūc in carne cōſumamini. Culpas vero verecundantiū quaſi cōpatiens reprehendit dicēs: Gauiſus ſum in dn̄o vehemēter: quoniā tandem aliquādo refloruiſtis ꝓ me ſentire: ſicut ⁊ ſentiebatis: occupati em̄ eratis: vt ⁊ illoꝝ culpas incretatio dura detegeret: ⁊ hoꝝ negligentiā ſermo mollior velaret.¶ De diuerſo modo admonen.ꝓteruos: atqꝫ puſillanimes:Capitulum. IX.Liter admonēdi ſunt proteruiatqꝫ aliter puſillāimes: illi em̄dū valde de ſe preſumūt: exprobrādo ceteros dedignant̉. Iſtiaūt dum nimis ſūt infirmitatis ſue cōſcij:plerūqꝫ in deſperationē cadūt. Illi ſingulariter ſūma eſtimāt cuncta que agūt Iſtideſpecta vehemēter putāt eſſe que faciūt⁊ iccirco in deſperatiōe frangunt̉. Subtiliter itaqꝫ ab arguēte diſcutiēda ſunt opera ꝓternoꝝ. vt in quo ſibi placēt oſtendat̉qꝛ deo oīſplicēt. Tunc em̄ ꝓteruos melius corrigimus: cū ea que bene egiſſe ſecredūt: male acta mōſtramꝰ: vt vnde adepta gloria credit̉: inde vtilis cōfuſio ſubſequat̉. Nōnunꝙͣ vero cū ſe viciū proteruiminīe perpetrare cognoſcūt: cōpendioſiꝰad correctionē veniūt: ſi alteriꝰ culpe manifeſtioris ⁊ ex latere reqͥſite improperioꝯfundant̉: vt ex eo qd̓ defendere nequeūtcognoſcāt ſe improbe tenere qd̓ defendūtvn̄ cū ꝓterue Paulus corinthios aduerſū ſe inuicē videret inflatos: vt aliꝰ Apollo: alius Pauli: alius Cephe: alius xp̄i