TertiepartislibriPaſtoralis cure
ete mala redarguūt: inde per elatiōis impulſum in profundiora mergant̉. Admonēdi ſunt ne cū culpas prepoſitoꝝ cōſiderant: ꝯtra eos audaciores fiant: ſed ſi quavalde ſunt eoꝝ praua oꝑa ſic apud ſemetip̄os dijudicēt: vt tamē diuino timore cōſtricti: ferre ſub eis reuerētie nō recuſentQd̓ melius oſtendimus: ſi Dauid factūad mediū deducamꝰ. Saul quippe perſecutor eius cū ad purgandū ventre ſpeluncā fuiſſet ingreſſus: illic cū viris ſuis Dauid inerat: qui iam tam longo temꝑe perſecutiōis eius mala tolerabat. Cūqꝫ eumviri ſui ad feriendū Saul accenderēt: fregit eos reſponſiōibus: qꝛ manū mittere inxp̄m dn̄i non deberet. Qui tamē occulteſurrexit: ⁊ oram clamidis eius abſcidit.Quid em̄ per Saul niſi mali rectores qͥdper Dauid: niſi boni ſuꝑditi deſignātur.Saul igit̉ ventrē purgare eſt prauos prepoſitos conceptā in corde maliciā vſqꝫ adopera miſeri odoris extēdere: ⁊ cogitataapud ſe noxia factis exterioribus exequēdo monſtrare. Quē tn̄ Dauid ferire metuit: qꝛ pie ſubditoꝝ mentes ab om̄i ſe peſte obtrectatiōis abſtinētes prepoſitoꝝ vitā nullo lingue gladio percutiūt: etiā cuꝫde imperfectiōe reprehendunt. Qui etſiquādo ab ī firmitate ſeſe abſtinere vix poſſunt: vt extrem aquedā atqꝫ exteriora prepoſitoꝝ mala: ſed tamē humiliter loquātur: quaſi oram clamidis ſilenter incidūt:quia videlicꝫ dū prelate dignitati ſaltē innoxie ⁊ latēter derogāt: quaſi regis ſuperpoſiti veſtem ſecant. Sed tamē au ſemetip̄os redeūt ſe vehemētiſſime vel de tenuiſſimo verbi laceratiōe reprehendūt. Unde bene illic ⁊ ſcriptū eſt. Poſt hec percuſſit Dauid cor ſuum: eo ꝙ abſcidiſſetorā clamidis Saul. Facta quippe prepoſitoꝝ oris gladio feriēda nō ſunt: etiā cuꝫrecte reprehēdenda iudicant̉. Si quādovero cōtra eos vel in minimis lingua labitur: nec eſſe eſt vt per afffictionē penitētiecor premat̉: quatenus ad ſeip̄m redeat: ⁊cū prepoſite poteſtati deliquerit eius contra ſe iudiciū: a quo ſibi prelata eſt perhor
reſcat. Nā cū in p̄poſitis delinquimꝰ eiꝰordinatiōi qͥ eos nobis p̄tulis obuiamusvnde Moyſes quoqꝫ cū contra ſe ⁊ Aarōcōqueri populū cognouiſſet ait: Nos em̄quid ſumus? Nec cōtra nos eſt īveſtrū: ſed contra dn̄m.De diuerſo modo admonendi ſeruos atqꝫ dominos:¶ Capitulum. VI.Liter admonēdi ſunt ſerui: atqꝫ aliter dn̄i. Serui ſcꝫ vt in ſeſemper humilitatē conditiōisaſpiciant. Dn̄i vero vt natureſue qua equaliter ſunt cū ſeruis conditi:memoriā non amittāt. Serui admonēdiſunt: ne dn̄os deſpiciāt: ne deū offendantſi ordinatiōi illius ſuperbiēdo cōtradicūtDn̄i quoqꝫ admonēdi ſunt: quia ꝯtra dominū demunere ſuo ſuperbiūt: ſi eos quoſper conditionē tenent ſubditos: equalesſibi per nature confortiū non agnoſcunt.Iſt:admonēdi ſunt: vt ſciāt ſe ſeruos eſſe dominoꝝ. Illi admonendi ſunt: vt cognoſcāt ſe cōſeruos eſſe ſeruoꝝ. Iſtis nāqꝫ dicit̉ ſerui obedite dn̄is carnalibus. Etrurſum: Quicūqꝫ ſunt ſub iugo ſeruitutis dn̄os ſuos omni honore dignus arbitrent̉. Illis auteꝫ dicit̉ ⁊ vos domini eadem facite illis remittētes minas: ſciētisqd̓ ⁊ illoꝝ ⁊ veſter dn̄s eſt in celis.¶ De diuerſo modo admonen.di ſapientes atqꝫ hebetes:Capitulum. VII.Liter admonēdi ſunt ſapiēteshuiꝰ ſeculi: atqꝫ aliter hebetesSapiētes quippe admonendiſunt: vt ſciant amittere que ſciunt: hebetes quoqꝫ admonēdi ſunt: vt appetāt ſcire que neſciūt. In illis hoc primūdeſtruendū eſt qd̓ ſe ſapientes arbitrant̉.In iſtis iā edificandū eſt: quicqͥd de ſapīaſuperna cognoſcit̉: qꝛ dū minīe ſuperbiūt:quaſi ad ſuſcipiendū edificiū corda parauerūt. Cū illis laborandū eſt vt ſapiētiusſtulti fiant: ſtultā aūt ſapīaꝫ deſerūt: ⁊ ſa-