Secundeᵐ partis libriPaſtoralis cure
improbe de tēporali ptāte gloriantur. Libet vt licēter ⁊ illicita faciāt. ⁊ ſubditorūnemo contradicat. Qui ergo ⁊ praua ſtudet agerę. ⁊ tamē ad hec vult ceteroſ tacere ipſe ſibimet teſtis ē: qꝛ plus veritate ſeappetit diligi ꝙͣ cōtra ſe nō vult defendi.Nemo quippe ē qui ita viuat: vt aliquatenus non deliquat. Ille ergo ſeipſo ampliꝰ veritatē deſiderat amari. qͥ ſibi a nullo vult cōtra veritatē parci. Hinc etenimPetrꝰ increpationē pauli libēter accepitHinc dauid correctionem ſubditi humiliter audiuit: qꝛ ⁊ rectores boni dū priuatodiligere amore ſe neſciūt. libere puritatisverbū a ſubditis obſequiū humilitatiſ credūt. Sed inter hec neceſſe eſt vt cura regimipis tāti moderaminiſ arte temꝑet̉. quatenus ſubditorū mēs cū quedā recte ſentire potuerit. ſic in vocis lebertatē prodeatvt tamē libertas in ſuperbiā nō erumpatne dū fortaſſe īmoderātius. lingue eis libertas conceditur: vite ab his humilitasamittat̉. Sciēdū quoqꝫ eſt qd̓ oportet vtrectores boni placere hominibꝰ appetātſcꝫ vt ſue eſtimatiōis dulcedine: ꝓximosin affectū veritatis trahāt nō vt ſe amarideſiderēt ſed vt dilectionē ſuā quaſi quandā viā faciāt ꝑ quā corda audientium adamorē cōditoris ſui introducāt. Difficilequippe eſt vt quālibet recte denuncianspredicator qui nō diligit̉ libēter audiat̉.Debet ergo qͥ preeſſe ⁊ ſtudere ſe diligi:quatenꝰ poſſit audiri: ⁊ tamē amorē ſuuꝫꝓ ſemetipſo nō querere ne inueniat̉ ei cuiſeruire ꝑ officiū cernit̉ occulta cogitatiōistyrannide reſultare. Qd̓ bene Paulꝰ inſinuat cū ſui nobis ſtudij occulta manifeſtat. dicenſ. Sicut ⁊ ego per omnia omnibus placeo. Qui tamē rurſus dicit. Egoſi adhuc hominibus placerē: Chriſti ſeruus non eſſem. Placet ergo Paulus etnon placet quia in eo qd̓ placere appetit.nō ſe ſꝫ ꝑ ſe hoībus placere veritatē q̄rit.¶ Q ſcire ſollicite rector debeat qꝛ plerūqꝫ vitia virtutes ſe eſſe mentimur.Cap. IX.
Cire etiā rector debet qd̓ pleʳrūqꝫ vitia virtutes ſe eſſe mentiunt̉. nā ſepe ſub Parſimonienomine. ſe tenacia palliat: contraqꝫ ſe effuſio ſub appellatiōe largitatisoccultat. Sepe inordinata remiſſio pietas credit̉ ⁊ effrenata ira ſpūalis zeli virtus eſtimat̉. Sepe precipitata. actio velocitatis efficatia: atqꝫ agēdi tarditaſ grauitaris conſiliū putat̉. Vnde neceſſe ē vt rector animarū virtutes a vitijs vigilāti cura diſcernat. ne aut cor tenacia occupet: ⁊par cū ſe videri in diſpēſationibꝰ exultet:aut cū effuſe quid impendit̉: largū ſe quaſi miſerādo gloriet̉ aut remittēdo qd̓ ferire debuit. ad eterna ſupplicia ſubditos ꝑtrahat: aut īmaniter feriēdo qd̓ delinquitur ipſe grauius delinquat: aut hic quodagi recte ac grauiter potuit. īmature preueniens leuiget. aut bone actionis meritum differēdo ad deteriora ꝑmutet.Quanta debeat eſſe diuerſitas artis predicationis.Capitulum..X.Ciendū quoqꝫ eſt. qd̓ aliquando ſubiectoruꝫ vitia prudenterdiſſimulāda ſunt: ſꝫ qꝛ diſſimulāter iudicāda. ¶ Aliqn̄ ⁊ aꝑtecognita. mature tolerāda. aliqn̄ vero ſubtiliter occulta ꝑſcrutāda. aliqn̄ leniter arguēda. aliqn̄ autē vehemēter increpandaNōnulla quippe vt diximꝰ prudēter diſſimulāda ſunt: ſꝫ qꝛ diſſimulant̉ iudicāda:vt cū delinquēs ⁊ deprehēdi ſe cognoſcit⁊ ꝑpeti has quas ī ſe tacite tolerari ꝯſiderat agere culpas erubeſcat ſe ſeqꝫ iudicepuniat. quē ſibi apud ſe rectoris patiētiaclemēter excuſat. qua ſcꝫ diſſimulationebene iudeam dominꝰ corripit. cū per prophetam dicit. Mētita es ⁊ mei non es recordata neqꝫ cogitaſti in corde tuo qꝛ egoſum tacens. ⁊ quaſi non videns. Et diſſimulauit ergo culpas ⁊ innotuit: qꝛ ⁊ contra peccant ē tācuit. ⁊ hoc ipſum tamē qͥa