Cap. VIIIBeati Gregorijpape
terior. Inter hec itaqꝫ metuendū ſempereſt et vigilanter intuēdum: ne dum curaab eis exterior agitur: ab interna intentione mergantur. Plerūqꝫ enim vt prediximus corda rectorū: dum temporali ſollicitudini incaute deſeruiūt: ab intimo amore refrigeſcūt: ⁊ foras fuſi obliuiſci nō metuūt: quia animarū regimina ſuſceperūt.Sollicitudo ergo que ſubditis exteriusimpendit̉: ſub certa neceſſe eſt mēſura teneatur. Vnde bene ad Ezechielē diciturSacerdotes caput ſuū non radent: neqꝫcomā nutrient: ſed tondentes attundeātcapita ſua. Sacerdotes namqꝫ iure vocati ſunt: qui vt ſacrū ducatum prebeant: fidelibus p̄ſunt. Capilli vero in capite exteriores ſunt cogitatiōes in mente. Quidum ſuper cerebrū inſenſibiliter oriunturcuras preſentis vite exprimūt: que ex ſenſu negligentis: quia importune aliquādoprodeūt: quaſi nobis non ſentiētibus procedunt. Quia igit̉ cuncti qui preſunt habere quidem ſollicitudines exteriores debent: nec tamen eis vehementer incūbere. Sacerdotes recte ⁊ caput prohibēturradere: ⁊ comā nutrire: vt cogitatiōes carnis de vita ſubditorum: nec a ſe funditusamputēt: nec rurſus ad creſcendū nimisrelaxent. Ubi ⁊ bene dicit̉: Tondentestondeāt capita ſua: vt videlicet cure temporalis ſollicitudines: et quantū neceſſeeſt prouideant: ⁊ tamen reſecent̉ citius:ne immoderatius excreſcāt. Dum igitur⁊ per adminiſtratā exteriorem prouidentiam corporū vita protegit̉: et rurſus perimmoderatā cordis ſollicitudinē intentio non impedit̉: capilli in capite ſacerdotis ⁊ ſeruant̉ vt cutem cooperiāt: ⁊ reſe cātur ne oculos claudāt.¶ Que eſſe debeat Rectori diſcretio: correctionis: diſſimula.tionis: feruoris: ⁊ manſuetudinis.¶ Capitulum. VIII.
Nter hec quoqꝫ neceſſe eſt: vtrector ſolerter inuigilet: ne hūccupido placēdi hominibꝰ pulſet: ne cū ſtudioſe interiora penetrat: cum prouide exteriora ſubminiſtrat. ſe magis a ſubditis diligi: quā veritatē querat: ne cū bonis actibus fultus: amūdo videt̉ alienus: hūc auctori reddatextraneū amor ſuus. Hoſtis nāqꝫ redemptoris eſt: qui per recta oꝑa que facit eiuſvite ab eccleſia amari cōcupiſcit: qꝛ adulterine cogitatōis reus eſt: ſi placere puerſponſe oculis appetit: per quem ſponſusdona trāſmiſit. Qui nimirū amor ꝓpriꝰ:cū rectoris mētē ceperit aliqn̄ hāc inordinate ad molliciē: aliqn̄ ꝟo ad aſperi tateꝫrapit. Ex amore etem̄ ſuo mens rectirisin molliciē vertit̉: quia cū peccātes ſubditos reſpicit: ne erga hūc eoꝝ dilectio torpeat: corripere nō preſumit: nōnunꝙͣ vero ⁊ rata ſubditoꝝ que increpare debuerat: adulatiōibus demulcet. Un̄ bene perꝓphetā dr̄ Ue his qui ꝯſumūt puluillosſub oīm cubito manus: ⁊ faciūt ceruicaliaſub capite vniuerſe etatꝭ ad capiēdas aīaſPuluillos quippe ſub oī cubito manꝰ ēponere cadētes a ſua rectitudīe aīas: atqꝫin huius mūdi delectatiōe ſe reclinātes:blāda adulatiōe refouere. Quaſi em̄ puluillo cubitus vel ceruicalibꝰ caput iacentis eripit̉: cū correptiōis duricia peccantiſubtrahit̉: eiqꝫ mollicies fauoris adhibet̉vt in errore molliter iaceat: ꝙͣ nulla aſperitas cōtradictiōis pulſat. Sed hec rectores qui ſemetip̄os diligūt his ꝓculdubioexhibent: a quibus ſe noceri poſſe in ſtudio glorie tꝑalis timent. Nā quos nihilcōtra ſe valere ꝯſpiciūt: hos nimirū aſperitate ſemꝑ rigide inuectōis premūt. Nūꝙͣ clemēter admonēt: ſed paſtoral̓ māſuetudīs obliti iure dn̄atiōis terrēt. Quosrecte per ꝓphetā diuina vox increpat dicēs: Vos aūt cū auſteritate imꝑabitis eis⁊ cū potētia: pluſ em̄ ſe ſuo auctore diligētes iactāter erga ſubiectos erigūt: nec qͥdagere debeāt: ſed quid valeant attendūt.Nihil de ſubſequenti iudicio: metutū: