BeatiGregorijpapeCap.V
titudinē. ſemetip̄m quoqꝫ inuiſibilia appetendo tranſcēdat ne aūt alta petēs ꝓximorū infirma deſpiciat. aut infirmitatibꝰproximorū congruēs. appetere alta derelinquat. Hinc eſt nāqꝫ ꝙ Paulꝰ in paradiſum ducit̉. celiqꝫ ſecreta tertij rimatur.⁊ tamē ille inuiſibiliū contemplatione ſuſpenſam ad cubile carnaliū mētis aciē reuocat: atqꝫ in occultis ſuis qualiter debeant cōuerſari diſpēſat. dicens. Propterfornicationes autē vnuſquiſqꝫ ſuā vxoreꝫhabeat: ⁊ vnaqueqꝫ ſuū virū habeat. ⁊ vxori vir debitū reddat. ſimiliter ⁊ vxor viro. Et paulo poſt. Nolite fraudari inuicēniſi forte ad tēpus vt vacetis orationi: etiterū reuertimini in idipſum. Ecce iaꝫ celeſtibus ſecretis inſerit̉. ⁊ tamē ꝑ condeſcēſionis viſcera carnaliū cubile ꝑſcrutat̉Et quē ſubleuatus ad inuiſibilia erigit:hūc miſeratus ad ſecreta imfirmantiū oculū cordis flectit. Celū contēplatione tranſcēdit nec tamē ſtatū caſualiū ſollicitudie deſerit qꝛ cōpage charitatis ſūmis ſimul ⁊ infimis iunctus ⁊ in ſemetipſo virtute ſpūs ad alta valenter rapitur ⁊ pietate in alijs equanimiter infirmat̉. Hinc eteeim dicit. Quis infirmat̉: ⁊ ego nō infirmor? Quis ſcādalizatur. ⁊ ego nō vror?hinc rurſus ait. Factus ſum iudeis tāꝙͣiudeꝰ. Qd̓ videlicet exhibebat nō amittendo fidē ſed oſtendendo pietatē: vt in ſeperſonā infideliū tranſfigurās. ex ſemetipſo diſceret: qualiter alijs miſereri debuiſſet quatenus hoc illis impēderet. qd̓ ſibiipſi ſi ita eſſet impēdi recte voluiſſet.Hinc iterū dicit̉. Siue mente excedimusdeo: ſiue ſobrij ſumus nobiſ: qꝛ ⁊ ſemetipſum nouerat contēplando tranſcēdere. ⁊eundē ſe auditoribꝰ ꝯdeſcendo temꝑare.Hinc Iacob dn̄o deſuꝑ īnitente ⁊ vnctodorſum lapide aſcendētes ac deſcēdenteſangelos vidit: quia .ſ. predicatores rectinō ſolū ſurſum ſanctuꝫ caput eccleſie vicꝫdn̄m ꝯtēplando appetūt ſed deorſuꝫ quoqꝫ ad mēbra illius miſerādo deſcendunt.Hinc moyſes crebro tabernaculū ītrat etexit. ⁊ qui intꝰ incontēplationē rapit̉. ſo-
ris infirmantiū negotijs vrget̉. Intꝰ deiarchana cōſiderat. foris onera carnaliumportat. Qui de rebus quoqꝫ dubijs ſemper ad tabernaculū recurrit: corā teſtamēti archa dn̄m cōſulit. exem plū ꝓculdubiorectoribꝰ prebēs vt cū foris ambigunt qd̓diſponant ad mentē ſemꝑ quaſi ad tabernaculū redeāt: ⁊ velut corā teſtamenta archa dn̄m conſulāt: ſi de his in quibꝰ dubitant: apud ſemetipſos intus ſacri eloquijpaginas requirāt. Hinc ipſa veritas perſuſceptionē noſtre humanitatis oſtēſa nobis in monte orationi inheret miracula īvrbibus exercet. imitationis videlicet viābonis rectoribꝰ ſternēs: vt ſi iam ſūma cōtemplando appetūt: neceſſitatibꝰ tamē infirmantiū ꝯpatiēdo miſceant̉: qꝛ tūc ad alta charitatiſ mirabiliter ſurgit: cū ad imaproximorū ſe miſericorditer attrahit. ¶ Etcū benigne deſcēdit ad infima: valēter recurrit ad ſūma. Tales autem ſeſe qui preſunt exhibeāt: quibus ſubiecti occulta qͦqꝫ ſua ꝓdere nō erubeſcāt: vt cum temptationum fluctus paruuli tolerant ad paſtoris mentē quaſi ad matris ſinum recurrant. Et hoc quod ſe inquinari pulſantisculpe ſordibus preuidēt: exhortatiōis eiꝰſolatio ac lachrimis orationis lauent. vnde ⁊ ante fores tēpli ad abluendas ingredientiū manus: mare eneū: id eſt lateremduodecim boues portāt. Qui quidem facie exterius eminēt: ſed ex poſterioribuslatent. Quid nāqꝫ duodecim bobus niſivniuerſus paſtorū ordo ſignatur. de quibus paulo diſſerente lex dicit: nō obturabis os boui trituranti. Quorū quidē nosaꝑta oꝑa cernimꝰ ſꝫ apud diſtrictū iudicēque illos poſteriꝰ maneāt in occulta retributione neſcimꝰ. Qui tn̄ cū ꝯdeſcēſionisfide patīam diluēdis ꝓximorū cōfeſſionibus preꝑant. velut ante fores tēpli laterēportat: vt quiſquis intrare eternitatisⁱ ianuā nititur. tēptationes ſuas mēti paſtoris indicet: ⁊ quaſi in bouꝫ latere cogitationis vel operis manus lauet. Et ſit plerūqꝫ vt dum rectoris animus aliena temptamēta condeſcēdo cognoſcit. auditis etiB