Druckschrift 
Pastorale, sive Regula pastoralis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

SecundepartislibriPaſtoralis cure

tionale iudicij doctrinam veritatē: queerūt in pectore aaron quādo ingredit̉ co domino: geſtabit iudiciū filioꝝ iſraelin pectore ſuo: in conſpectu dn̄i ſemper.Sacerdotē quippe iudiciū filioꝝ iſrael inpectore corā domini cōſpectu geſtare eſtſubiectoꝝ cauſam ſola interni iudicisintentiōe diſcutere: vt nihil ſe ei humanitatis admiſceat: in hoc qd̓ diuina propoſitus vice diſpenſat: nec cor rectoris ſtudiapriuatus dolor exaſperet. Cūqꝫ contra aliena vicia emulator oſtendit̉: que ſua ſuntexequat̉: ne tranquillitatē iudicij aut latens inuidia maculet: aut preceps ira perturbet: ſed dum cōſiderat̉ terror eius: quiſuper om̄ia preſidet: videlicet iudicis intimi: ſine magno regant̉ timore ſubiectiQui nimirū timor duꝫ mentē rectoris humiliat purgat: ne hāc aut preſumptio ſpiritꝰ leuet: aut carnis delectatio inquinet:aut per terrenarū rerū cupidinē importunitas pollute cogitatiōis obſcuret. Quitamen pulſare rectoris animū nequeunt: ſed feſtinare neceſſe eſt: vt repugnatiōe vincant̉: ne viciū quod per ſuggeſtio temptat: mollicie delectatiōis ſubigatcūqꝫ hec ab animo tarde repellit̉ mucrone conſenſus occidat.Q rector ſemꝑ debeat eſſeoꝑatione p̄cipuus. Cap. III.It rector operatiōe precipuusvite viaꝫ ſubditis viuendo denunciet: vt grex: qui paſtorisvocem moreſqꝫ ſequit̉: per exempla melius ꝙͣ per verba gradiat̉. Quiem̄ loci ſui neceſſitate exigit̉ ſumma dicere. Hoc eadem neceſſitate compellit̉ ſumma moſtrare. Illa nāqꝫ vox libentius auditorū cor penetrat: quā dicentis vitamendat: quia qd̓ loquēdo imperat: oſtendendo adiuuat: vt fiat. Hinc etem̄ perphetā dr̄. Suꝑ montē excelſū aſcēde: tuqui euāgelizas ſyon: vt videlicet qui celeſti predicatiōe vtit̉ ima iam terrenoruꝫoperū deſerens: in rerū culmine ſtare videat̉: tantoqꝫ facilius ſubditos ad melio-

ra pertrahat: quāto per vite meritū de ſupernis clamat. Hinc diuina lege armū ſacerdos in ſacrificiū dextrū accipit ſeꝑaratū: vt ſolū ſit eius operatio vtilis: ſedetiā ſingularis: nec inter malos tantūmodo: que recta ſunt: faciat: ſed bene quoqꝫoperātes ſubditos: ſicut honore ordīs ſuperat: ita etiā morum virtute tranſcēdat.Qui in eſu quoqꝫ pectuſculū armo tribuit̉: vt qd̓ de ſacrificio precipit̉ ſumere:hoc de ſemetip̄o auctori diſcat immolarevt non ſolū pectore que recta ſunt cogitet:ſꝫ ſpectatores ſuos ad ſublimia armo operis inuitet. Nulla p̄ſentis vite appetat:nulla pertimeſcat: blādimēta mūdi reſpectu intimi terroris deſpiciat: terrores au conſiderato interne dulcedinis blādimento ꝯtemnat. Vnde ſuperne quoqꝫ vocis īperio: in vtroqꝫ humero ſacerdos reuelamine ſuꝑ humeralis aſtringit̉: vttra aduerſa ac ꝓſpera virtutū ſemꝑ ornamento muniat̉: qualenꝰ iuxta Pauli vocem per arma iuſticie a dextris ſiniſtriſqꝫgradiēs: ad ſola que āteriora ſūt nitit̉:in nullo delectatōis infime latere flectat̉.Non hūc ꝓſpera eleuēt: nec aduerſa perturbēt. Non blāda vſqꝫ ad voluptatē demulceant: aſpera ad deſperationē premāt: vt nullis paſſionibus intentionēmentis humiliat quāta in vtroqꝫ humeroſuꝑ humeralis pulchrytudīe tergat̉ oſtēdat. Qd̓ recte etiā ſuper humerale ex auro: hiacincto: purpura: diſtincto: cocco:tortabiſſo fieri precipit̉: vt quāta ſacerdoſclareſcere virtutū diuerſitate debeat demōſtret̉. In ſacerdotis quippe habitu ante oīa aurū fulget: vt in eo intellectus ſapiētie prīcipaliter emicet. Cui hiacinctꝰqui aereo colore reſplendet: adiungit̉: vtper om̄e intelligendo penetrat: adfauores infimos: ſed ad amorem celeſtiūſurgat: ne ſuis incautus laudibꝰ capit̉ip̄o etiā veritatis intellectu vacuet̉. Auro quoqꝫ atqꝫ hiacīcto purpura permiſcet̉vt videlicꝫ ſacerdotale cor ſumma quepredicat: ſperat. In ſemetip̄o etiā ſuggeſtiones vicioꝝ reprimat: eiſqꝫ velut ex re