Cap. X XIBeati Gregorijpape

nes viuūt: qua p̄ſumptiōe percuſſū mederi ꝓperat: qui in facie vulnus portat.Qualis quiſqꝫ ad regimē venire debeat: ¶ Capitulū. X.Cle igit̉ modis om̄ibus debetad exemplū viuēdi pertrahi: qͥin cūctis carnis paſſionibꝰ moriens: iā ſpiritaliter viuit: qͥ ꝓſpera mūdi poſtponit: qui nulla aduerſapertimeſcit: qui ſola interna deſiderat: cuius intentiōi bene cōgruens: nec oīno corpus per imbecillitatē: nec valde per cōtumeliā repugnat ſpūs: qui ad aliena cupiēda nō ducit̉: ſed ꝓpria largiter qui per pietatis viſcera citius ad ignoſcendū flectit̉:ſed nūqͣ plus quā decꝫ ignoſcēs: ab arcerectitudīs inclinat̉: qͥ nll̓a illicita ꝑpetratſꝫ perpetrata ab alijs: vt ꝓpria deplorat:qͥ ex affectu cordis aliene īfirmitati ꝯpatitur: ſicqꝫ in bonis ꝓximi ſicut in ſuis ꝓfectibus letat̉. Qui ita ſe imitabilē ceterisin cūctis: que agit: inſuguat: vt inter eosnō habeat: qd̓ ſaltē de trāſactis erubeſcatQui ſic ſtudet viuere: vt ꝓximoꝝ qͦꝫ corda arentia doctrine valeat fluētis irrigarequi oratiōis vſu ⁊ exprimēto iam didicit:qd̓ obtinere a dn̄o que popoſcerit: poſſit.Cui per effectus vocē iā quaſi ſpecialiterdicit̉. Adhuc loquēte te dicā: ecce adſuꝫ.Si em̄ fortaſſe qͥs veniat: vt ꝓ ſe ad intercedendū: nos apud potentē quempiā viꝝqui ſibi iratus: nobis vero eſt incognitusducat: ꝓtinus reſpōdemus. Ad intercedendū venire nō poſſumus: qꝛ familiaritatis eius noticiā non habemus. Si ergohomo apud hominē de quo mīme preſumit fieri interceſſor erubeſcit: qua menteapud dn̄i interceſſiōis locū ꝓ populo arripit: qui familiarē ſe eius gr̄e eſſe per vitemeritū neſcit? aut ab eo quō alijs veniampoſtulat: qui vtrū ſibi ſit placatꝰ ignorat.Qua in re eſt adhuc aliud ſolicitiꝰ formidandū: ne qui placare poſſe irā credit̉ hācip̄e ex ꝓprio reatu mereat̉. Cuncti em̄ liquido nouimus: qꝛ cū is: qui diſplicet: adintercedendū mittit̉: irati animꝰ ad detetiora ꝓuocat̉: qui ergo adhuc deſiderijs

terrenis aſtringit̉: caueat ne diſtricti in feirā iudicis grauius accēdens: dū loco delectat̉ glorie: fiat ſubditis auctor ruine.Solerter ergo ſe quiſqꝫ mētiat̉: ne locū regiminis aſſumere audeat: ſi qd̓ in ſe viriūdamnabiliter regnat: ne is quē crimē deprauat propriū: interceſſor fieri appetat ꝓculpis aliorum.Qualē ſe regens debeat exhibere: ⁊ ſine vicio corꝑis eſſe.¶ Capitulum. XI.Inc etem̄ ſuꝑna voce ad Moyſen dicit̉: Loquere ad AaronHomo de ſemine tuo per familias: qͥ habuerit maculā nō offeret panes deo ſuo: nec accedet ad mīſteriū eius. Vbi ⁊ repente ſubiungit̉. Si cecus fuerit: ſi claudus: ſi vel paruo vel grādi: ⁊ torto naſo: ſi fracto pede: ſi manu: ſigibbus: ſi lippus: ſi albuginem habēs inoculo: ſi iugē ſcabiē: ſi impetiginē: in corpore vel ponderoſus. Cecus quippe eſt qͥſuꝑne lumen cōtemplatiōis ignorat: quipn̄tis vite tenebris preſſus: dū venturaꝫlucē nequaꝙͣ diligēdo cōſpicit: quo egreſſum oꝑis porrigat neſcit. Hinc etem̄ prophetāte Anna dicit̉. Pedes ſanctoꝝ ſuorū ſeruabit: ⁊ impij in tenebris cōticeſcētClaudus vero eſt: qui quidē quo pergere debeat aſpicit: ſed per infirmitatē mentis vite viaꝫ perfecte nō valet tenere quāvidet: qꝛ ad virtutiſ ſtatū: dū fluxa ꝯſuerudo nō erigit̉: qͦ deſideriū innitit̉: illuc greſſus oꝑis efficaciter nō ſequūt̉. Hinc etem̄Paulus dicit. Remiſſas manꝰ ⁊ diſſoluta genua erigite: ⁊ greſſꝰ rectos facite pedibus vr̄is: vt nō claudicās erret: magisaūt ſanet̉. Paruo aūt naſo eſt: qͥ ad tenēdā menſura diſcretiōis idoneꝰ nō eſt: naſo quippe odores fetoreſqꝫ diſcernimus.Recte ergo per naſū diſcretio exprimit̉: ꝑquā virtutes eligimꝰ: delicta reprobamꝰvn̄ ⁊ in laude ſpōſe dicit̉: Naſus tuꝰ ſicutturris q̄ eſt in libano: qꝛ nimiꝝ ſctā eccl̓iaq̄ ex cauſis ſingulis tētamēta ꝓdeāt: ꝑ diſcretionē ꝯſpicit: ⁊ vētura vicioꝝ bella exalto deprehendit. Sed ſunt nōnulli: qui