Expoſitio beati Gregorij pape ſuper Ezechielem
lijs polleret. familia creſceret. gregeſ exuperarent. in tanto omnipotentis dei timore perſtitit: vt inter cuſtodiam diſcipline.inter acta iuſticie. inter multa humilitatis obſequia. miſericordie operibus intētus. ſacrificijs offerendis deditus. holocauſta domino pro ſingulis filijs immolaret: ne quis eorum ſaltē in corde peccaſſet. Penſemus ergo quāta erat cuſtodiaboni operis: qui in filijs ſuis expiabat ſacrifitijs culpas cordis. Sed ꝙͣ iuſtus eſſet in proſperitate innotuerat. Valde autem ignotum erat: ſi perſeuerare iuſtus ⁊inter flagella potuiſſet. Tangēdus ergoerat verbere vir ille ſanctus in proſperis:interrogatur aduerſis. vt qui notus eratomnipotenti domino: notus per flagellafieret nobis ⁊ ſibimet ipſi. Diſponente itaqꝫ domino conſumpti ſunt greges. interfecti cuſtodes. euerſa domus. extincti filij. percuſſa caro a planta pedis vſqꝫ adverticem. Remanſit vxor incolumis: queverborum iaculis vulnera augeret. Sedhanc vir ſanctus in tētatione ſanus. ī vulnere prudenter docet: eiqꝫ reſpondet dicens. Si bona accepimus de manu domini: mala quare non ſuſcipiamus. Iob. 2.Amici quoqꝫ ad conſolandū veniunt: adcontumelias prorumpūt. ⁊ in dolore vulnerum: addunt adhuc vulnera verboruꝫImmiſericordē dicunt. raptorem nominant. violentū denunciant. oppreſſorempauperū fatentur. Quid igitur miles defaceret inter dolētia vulnera ⁊ amara verba depreſſus? Ecce flagella dei ⁊ verbahominū ſimul arflicti animuꝫ ad deſperationem premunt. ſed virtute ſpiritus plenus: carnis vulneribus iacens. mētis robore ſtans. cōtra deſpe rationis impulſuꝫreduxit ad memoriam bona que egerat.Quia miſericors fuerat: dicit. Oculꝰ fuiceco: ⁊ pes claudo. Iob. 29. Et rurſum.Pater eram pauperum. Ibidem. Quiadiſcipline cuſtos ⁊ benignus: dicit. Cumqꝫ ſederem quaſi rex circūſpectante me exercitu: eram tamen merentiū conſolator.
Ibidem. Quia humilis fuerat: dicit. Sicontempſi ſubire iudicium cuꝫ ſeruo meo⁊ ancilla mea: cum diſceptarent aduerſuꝫme. Iob. 21. Quia hoſpitalis fuerit fatetur. Si deſpexi pretereuntē eo ꝙ non habuerit indumentum. Ibidē. Quia largꝰin donis: dicit. Si non benedixerunt mihi latera eius: ⁊ de velleribus ouiū mearum calefactus eſt. Ibidem. Quia violētus non fuerat teſtatur dicens. Si leuaui ſuper pupillum manum meam: cum viderem me in porta ſuperiorē. Ibidem. yQuia de inimici periculo nunꝙͣ exultauerit: dicit. Si gauiſus ſum ad ruinaꝫ eius: qui me oderat. Ibidem. ¶ Quia patiens fuit ⁊ etiam ſuorum maliciaꝫ equanimiter pertulit: dicit. Si non dixerunt viri tabernaculi mei: quis det de carnibuseius ⁊ ſaturemur? Ibideꝫ. Quid eſt hocꝙ vir ſanctus tot ſuas virtutes inter flagella enumerat? Quid eſt ꝙ ore ſuo opera que fecerat laudat: niſi quia inter vulnera ⁊ verba que hunc ad deſperationemtrahere poterāt ad ſpeꝫ animū reformat.Et qui in proſperitate humilis fuit: reuocatis bonis ſuis ad memoriam: infractusin aduerſitate permanſit. ¶ Cuius enimanimum inter tot flagella illa verba addeſperationem non impellerent: niſi ſibiad memoriam bona que fecerat reuocaſſet ¶ Uidit igitur ſanctus vir mentem ſuam auditis tot malis ad deſperationē concuti: ⁊ mirabiliter ſtuduit in ſpe certa exbonis ſuis actibus ſolidari. ¶ Sic impletur quod ſcriptum eſt. In die bonorumne immemor ſis malorum: ⁊ in die malorū ne īmemor ſiſ bonoꝝ. Accl̓. 11. Si eī cūbona hēmus maloꝝ remīſcimur: q̄ aūt iāpaſſi ſumus: aut adhuc pati poſſumus: accepta bona mentē non eleuant. quia eorum gaudium timor memorie malorū premit. Et ſi cum mala habemus bonorū reminiſcimur: que aut iam accepimus: autadhuc nos poſſe accipere ſperamus: malorum pondus animum ad deſperationemnon premit. quia hunc ad ſpem memoris