LiberIIOmeliaXVI F

locuta eſt. Archa em̄ que trecentis cubitis fieri in longitudine iuſſa eſt: ſexagintavero latitudine: triginta autē in altitudine: in vno eſt cubito cōſummata. Quidem̄ per archā niſi ſancta eccleſia figurat̉.que inferius ampla eſt: ſuꝑius anguſta?Que a trecētis ⁊ ſexaginta ac trigīta cubitis ad vnū cubitū colligit̉: qꝛ latitudinēquā ſancta eccleſia in mēbris ſuis adhucinfirmātibus habet: pauliſper anguſtata⁊ in altū ꝓficiēs ad vnū tendit. Ip̄a enimratio exigit vt credamꝰ ꝙ in illa arche latitudine om̄es beſtie: cūcta quadrupediaatqꝫ reptilia in inferioribꝰ fuerūt. Homovero atqꝫ volatilia nimirū in ſuperioribꝰIuxta ſuperiorē etem̄ partē feneſtra fuitin latere: de qua coruū vel columbā dimiſit homo: vt ſi iā diluuij trāſiſſet aqua cōgnoſceret. Et qꝛ archa eadem in vno fuitcubito ꝯſummata: homo ⁊ volatilia iuxtacubitū fuerūt. Recte itaqꝫ per archā vniuerſa eccleſia deſignat̉: que adhuc in multis ſuis carnalibꝰ lata eſt: in paucis ſpiritalibus anguſta. Et quia vnū hoīem quieſt ſine peccato colligit̉: quaſi in vno cubito ꝯſumat̉. Uidemus etem̄ multos intraeiuſdē ſancte eccleſie ſinū in ſuperbia erigi: in carnis voluptate diſſolui: acqͥrēdisterrenis rebꝰ inhiare: impetrāte auariciamare tranſire: deſeruire iracūdie: iurgijsvacare: ꝓxīos quos preualēt ledere. Sꝫqꝛ eos adhuc ſancta eccleſia tolerat vt cōuertat: quaſi in arche latitudine deorſuꝫbeſtie morant̉. Uidemus alios iā alienanō querere: illatas iniurias equanimiterportare: rebus ꝓprijs eſſe ꝯtentos: humiliter viuere. Sed quia iſti iam pauci ſuntanguſtat̉ archa. Alios autē cōſpicimusetiā poſſeſſa relinquere: nullū terrenis rebus ſtudiū dare: inimicos diligere: carnēa cūctis voluptatibus domare: motꝰ omnes ſubratiōis iudicio premere: per celeſte deſideriū contemplatiōis pennas ſubleuare. Sed qꝛ tales quiqꝫ valde rari ſūt:in archa luxta cubitū ducunt̉ vbi homīes⁊ volatilia cōtinent̉. Querat̉ tamen ſiqͥsin eis eſſe valeat ſine peccato: ⁊ nullus in

uenit̉? Quis itaqꝫ homo ſine peccato eſtniſi ille qui in peccato natus non eſt? Invno ergo cubito cōſummat̉ archa: qꝛ vnꝰeſt anctor ⁊ redemptor ſancte eccleſie ſinepeccato: ad quē omnes proficiūt qui ſe eſſe peccatores nouerūt. Dicat̉ itaqꝫ de limine ⁊ porta. Et cubitus vnus finis vtrūqꝫ. Quia cum vnus mediator dei ⁊ hominū xp̄us Ieſus in maieſtate ſua apparuerit: om̄ia vtriuſqꝫ teſtamēti que predicta⁊ ꝓmiſſa ſunt compleuit. Sin vero vtraqꝫ hoc loco marginē ac thalamos memorat: neqꝫ hoc ab hac ſententia abhorret:quia cū maieſtas redemptoris noſtri fuerit oſtenſa finit̉ fides: cū iam ceperit videre homo qd̓ credidit. Et ad finem ſuū perueniūt thalami: quia corda fideliū incomparabiliter longe ꝙͣ modo ſunt in amoreAllius perficiunt̉. Cubitus ergo finis vtrūqꝫ eſt: quia vnius domini ⁊ ſaluatoris viſio in electis ſuis fidem finit: ⁊ charitateꝫperficit. Conſiderare libet: qui nos ſumus qui iſta tractamus Certe ex gentibꝰvenimus: certe parētes noſtri lignoꝝ aclapidum cultores fuerūt. Vnde ergo hocnobis: vt (ea quoqꝫ que nūc vſqꝫ hebreineſciūt) ezechielis ꝓphete tam ꝓfundamyſteria rimemur? Agamus ergo gratias toto deſiderio vni: qui cūcta que de eoin ſacro eloquio ſcripta ſunt opere impleuit: vt que intelligi audita nō poterāt: viſa panderent̉. Ibi quippe incarnatio: ibipaſſio: ibi mors: ibi reſurrectio: ibi aſcenſio illius continet̉. Sed quis noſtrū hecaudita crederet: niſi facta cognouiſſꝫ? Signatū ergo librū ſicut in iohānis apocalipſi legit̉: quē aperire ⁊ legere nemo poterat: leo de tribu iuda aperuit. Apocal̓. 5.quia om̄ia eius nobis myſteria in ſua paſſione ac reſurrectiōe patefecit. Et per hocꝙ īfirmitatis noſtre mala pertulit: ſue nobis potētie ⁊ claritatis bona monſtrauit.Caro em̄ factus eſt vt nos ſpiritales faceret: benigne inclinatꝰ eſt vt leuaret: exijtvt introduceret: viſibilis apparuit vt inuiſibilia mōſtraret: flagella pertulit vt ſanaret: opprobria ⁊ irriſiones ſuſtinuit: vt