OmeliaXIILiberI
lectu diſcuſſimus placet vt iuxta cōſiderātionē littere leniter tangēdo tranſeamusQuid em̄ amplius nobis per ip̄a verbahyſtorie ꝙͣ virtus obediētie comendat̉.Cum modo ad tranſmigrationē iuxta fluuiū chobar pergere: modo in campū egredi: modo ex campo ad domū redire ꝓphete p̄cipit̉ vt prius ex iuſſiōe pergēs: ⁊ paulopoſt exiens: atqꝫ iterū domū rediēs ⁊ ſemetip̄m recludēs ſemper ſue volūtatis arbitriū ad diuini eloquij preceptū frangatqtn̄s ī celeſti iuſſiōe ſuſpēſus: nō ſuā ſedꝯditoris ſui volūtatē impleat. Cui dicit̉.Et tu fili hoīs: ecce data ſuntſuꝑ te vincula: ⁊ ligabūt te in eiſ⁊ nō egredieris in medio eoꝝ.¶ Qua in re notandū eſt qd̓ aduerſa propheta p̄noſcit: vt cōtra om̄ia paret̉: minꝰem̄ mala cōtra mentē preualēt: que inopinata nō veniūt: ⁊ tamen dū cōtraria prenoſcunt̉: quāta ſit in eo obediētie virtusoſtendit̉: qui ⁊ cognoſcit ꝙ aduerſa paſſurus eſt: ⁊ tamen voci dn̄ice inobediensnon eſt. Magna autē conſideratiōe indigent verba que ꝓtinus addunt̉.B¶ Et linguā tuaꝫ adherere facia palato tuo ⁊ eris mutus: necquaſi vir obiurgās: quia domexaſperans eſt.¶ Diſcernendū nobis quippe eſt: vtrumpro ſolis malis auditoribus: an aliquādo etiā pro vicio predicatiōis ſermo ſubtrahit̉? Quattuor em̄ qualitatibꝰ res heccōſiderata diſtinguit̉. Nam aliquādo ꝓpter malos auditores bonis tollit̉ ſermodoctoribus. Aliquādo vero ꝓpter bonoſauditores dat̉ ſermo doctoribus ⁊ malis.Ali quādo autē ꝓpter docentiū atqꝫ audientiū iuſtificationē bonis doctoribꝰ dat̉:vt ⁊ ip̄i per meritū creſcāt: ⁊ auditores eorū intellectu ⁊ vita ꝓficiāt. Aliquādo vero quia neqꝫ hi digni ſūt accipere quibusdoctrine verbū profert̉: neqꝫ illi doctrineverbū ꝓferre qui locū docēdi tenent p̄dicatiōis ſermo tollit̉: vt vtraqꝫ pars diſtri-
cte iudicet̉. Propter malos nāqꝫ auditōres bonis ſermo doctoribꝰ tollit̉ ſicut nūcad ezechiel dicit̉: Linguā tuā adhereſcere faciā palato tuo ⁊ eris mutus: nec quaſi vir obiurgās: quia domꝰ exaſperās eſt.At ſicut paulo dicit̉: Feſtina ⁊ exi velociter ex hieruſalē: quoniā nō recipient teſtimoniū tuū de me. Et ſicut volētibus apoſtolis p̄dicare in aſia ſcriptū eſt. Quia ꝓhibuit eos ſpūs ieſu. Actu. 16. Propterbonos auditores etiā malis doctoribusſermo dat̉: ſicut de phariſeis dn̄s dicit:Om̄ia quecunqꝫ dixerint vobis ſeruate ⁊facite: ſcd̓m opera vero eoꝝ nolite faceredicūt em̄ ⁊ non faciūt. Math̓. 23. Propt̓docentiū quoqꝫ meritū ⁊ audentiū iuſtificationē ſermo doctrine tribuit̉ ſicut ſanctis apl̓is dicit̉. Euntes docete om̄es gentes. Mar. 16. Propter malos vero auditores ⁊ indigna vitam eoꝝ: qui docere debuerāt ſermo doctrine ſubtrahit̉. Sicuthely ad corrigēdos filios ſuos: diſtricteincrepatiōis verbū nō habuit: quia ⁊ eiꝰnegligētia ⁊ filioꝝ exigebat vita: vt cumeis ⁊ populus caderet: ⁊ archa dn̄i captaad aliophilos trāſiret. r. Reg. 2. 3. et. 4.Magna em̄ om̄ipotentis dei eſt gratia cūinique agētibus durus a doctoribꝰ ſermoincrepatiōis ꝓfert̉. Quo cōtra nūc dicit̉Et eris mutus nec qͣſi vir obiurgās. Delinquentes etem̄ obiurgaſſet: ſi digni ip̄aobiurgatiōis gr̄a fuiſſent. Sed cū in doctrina atqꝫ ſilentio ſit meritoꝝ tāta diuerſitas: vt ſciri facile nō poſſit: vtrū ex auditoris: an ex eius vicio qui doctrine locūvidet̉ tenere docēdi ſermo ſubtrahat̉: qͥdaliud nobis ꝙͣ ſeruare ſꝑ in rebus dubijshūilitas iubet̉ vt ⁊ qn̄ loqui poſſumuſ nōextollamur: ne fortaſſe hec ip̄a locutiōisnr̄e gratia nō nobis ſed auditoribus noſtris collata ſit. Et rurſus quando loquinon poſſumus: hi qui. nobis cōmiſſi ſuntminime nos dijudicēt: ne fortaſſe non exnoſtro ſed ex peccato audientiū loqui minime poſſumus. Adhuc ergo nobis cuncta de meritis noſtris incerta ſūt: vt vnācertam gratiā teneamus humilitatē qua