Expoſitio beati Gregorij pape ſuper Ezechielem

ram percutit: niſi quod aperte dat̉ intelligi: quia ſi ſancta animalia efficimur virtus in nobis virtutem excitat: dum vnaalterā ad perfectionē pulſat. Ecce etem̄quis habet iam verbi dei ſcientiā: diſcatvt viſcera etiā miſericordie habeat. Perſcientiam quippe verbi dei diſcit. Dateelemoſynā: ⁊ ecce omnia mūda ſunt vobis. Luce .11. Cunqꝫ iam eſſe miſeri corsin elemoſynis ceperit: verba ſancte aucͣtoritatis legit: ⁊ quicquid in eis de miſericordia dicit̉: vberius per experimentū intelligit. Ibi em̄ ſcriptū eſt. Pater erampauperū. Iob. 29. Quod fortaſſe antealegebat ⁊ p̄teribat. Sed cū in eius cordeiam miſericordia̓ ceperit imitari natura:quod eſt patrē eſſe pauperū: legit ⁊ recognoſcit: quia introrſus rediens: in ſemetip̄o intelligit quod foris audit. Aliud naͣqꝫ eſt elemoſynā ex precepto facere: atqꝫaliud ex charitate. Ex p̄cepto enim facerebonū: inchoantiū eſt: ex charitate autē bonū perfectoꝝ: qui non ſolū que iubent̉ faciūt: ſed etiam diligūt faciendo qd̓ iubetur. Hinc eſt em̄ quod in magna virtuteper pſalmiſtā dicitur. Uide quia mādatatua dilexi domīe: in tua miſericordia viuifica me. p̄s. 118. Mandata etem̄ dei proiuſſione facere ſeruiētis ⁊ obedientis eſt:diligēdo hec facere obediētis ⁊ amantis.Quia ergo ⁊ per ſcientiā charitas miſericordie diſcit̉: ⁊ per charitatē miſericordiein corde cōpuncto ſcientia multiplicat̉.Ala in nobis alam percutit: quia virtusvirtutē excitat. Sic qui caſtitatis bonū inſuo corꝑe cuſtodit: contra luxuriātes zelo accendit̉: vt ab immūdicie maculis expient̉. Et ſepe dum quoſdā in lapſibus inuenit: edomat: affligit: atqꝫ ad caſtitatismundiciā reſtringit: cuiꝰ ſi forte mens deīmundicia luxurie fuerit temptata: ex ip̄ozelo quo alios correxit: ſemetip̄m conuenit ⁊ erubeſcit immunda cogitare: que ſemalis recolit correxiſſe. In hoc ergo alaalā percutit: dū virtus virtutē pulſat: etab immūdicia cuſtodit. Si vero vt prefati ſumus viciſſim ſe alis ſuis animalia fe-

riūt: ⁊ alter ad alterā ala percutit̉ ſingulo.rū: huius quoqꝫ deſcriptiōis largiēte domino ſenſus patet. Quid eſt ergo qd̓ hecpennata anīalia viciſſim alas altera ad alteram feriūt: niſi quod om̄es ſancti ſeinuicem ſuis virtutibus tangūt: ⁊ ſeſe ad profectū excitant ex cōſideratiōe virtutis aliene? Non em̄ vni dant̉ om̄ia: ne in ſuperbiā elatus cadat? Sed huic dat̉ quod tibi non dat̉: ⁊ tibi dat̉ quod illi denegat̉:vt dū iſte conſiderat bonū qd̓ habes: ⁊ ip̄enon habet: te ſibi in cogitatiōe preferat.Et rurſum dū tu habere illū conſpicis qd̓ip̄e nō habes: te illi in tua cogitatiōe poſtponas ⁊ fiat qd̓ ſcriptū eſt. Superiores ſibijnuicē arbitrātes. Philip. 2. Vt enimpauca ex multis loquar: iſti mire abſtinētie virtus tribuit̉: ⁊ tamen verbū ſcientienō habet. Illi autē datur verbū ſcientie:⁊ tamen virtutē perfecte abſtinētie apprehendere conat̉ ⁊ nō valet. Huic libertasvocis tribuit̉: vt oppreſſis quibuſqꝫ ꝓtectiōis ſolatia impendens: ad defenſionēiuſticie libere loquatur: ſed tamē adhucmulta in hoc mūdo poſſidens relinquereom̄ia vult ⁊ nō valet. Illi vero iam datūeſt om̄ia terrena relīquere vt nihil in hocmūdo cupiat habere: ſed tamē adhuc auctoritatē vocis cōtra peccātes quoſqꝫ nōpreſumit exercere Et qui ideo plus loquilibere debuit: quia iam nō habet vnde inhoc mūdo teneat̉: loqui cōtra alios libere recuſat: ne ip̄am vite ſue quietē perdatIſti virtus ꝓphecie data eſt: multa iā queventura ſūt preuidet: ſed tamē preſentisꝓximi egritudinē conſpiciēs: atqꝫ comꝑatiens nō valet curare. Illi data eſt curatiōis gratia: atqꝫ a corpore ꝓximi moleſtiam que in p̄ſenti eſt oratiōibus repellit:ſed tamē quid ſeip̄m paulopoſt ſequaturignorat. Mira itaqꝫ diſpenſatiōe om̄ipotens deus ſic in electis fuis ſua dona diſpenſat: vt ⁊ iſti det quod illi denegat: etalteri maius qd̓ alteri minꝰ tribuat: quatenus dū vel iſte habere illū conſpicit qd̓i p̄e nō hꝫ: vel ille hūc maius accepiſſe cōſiderat quod ſibi minus adeſſe penſat: de