LiberIOmeliaIX
clas ne hoc qd̓ prohibere mitteris: ip̄e cōmittas. Omnis etem̄ predicator intentaſemper debet mēte penſare: ne qui miſſuſeſt lapſos ſtringere al̓s erigere: ip̄e in prauitate operis cū lapſis cadat: ⁊ pauli hūcapoſtoli ſentētia feriat dicētis: In quo alterū iudicas teip̄m cōdempnas. Ro. 12.Ande Balaā dei ſpiritu repletus ad loquendū: ſed tamen in carnalē vitā ſuo ſpiritu detētus: de ſemetip̄o loquit̉ dicens:Dixit auditor ſermonū dei: qui nouit doctrinā altiſſimi: ⁊ viſiones om̄ipotētis videt: qui cadens apertos habet oculos.Num̄ 2 2. Cadēs apertos oculos habuit:qui rectū quod diceret vidit: ſed recte viuere al̓s videre cōtempſit. Cadens videlicet in peruerſo opere: ⁊ apertos habēsoculos in ſancta predicatiōe. Eſt tamenaliud qd̓ poſſit intelligi cur beatus Ezechiel qui ad predicationē mittit̉ eſſe exaſperās prohibet̉: niſi em̄ ad loquēda verba cū mittebat̉ obediret: om̄ipo tentē dominū ſicut populus de peruerſo opere: ſicꝓpheta de ſuo ſilentio exaſperaſſet. Naꝫſicut mali ideo deū exaſperāt: quia locuntur vel faciūt mala: ita nonunꝙͣ boni exaſperāt: quia reticent bona. Illis itaqꝫ culpa eſt peruerſa agere: iſtis recta reticere.In hoc ergo cū malis etiā boni ſimul deūexaſperāt. Quia cū peruerſa nō increpāteis per ſuū ſilentiū proficiendi licentiampreſtant. Sequit̉.¶ Aperi os tuū ⁊ comede quecunqꝫ do tibi.¶ Aperimus os noſtrū cū recta loquimur⁊ comedimꝰ que a deo accipimus: quia ⁊tribuit̉ ⁊ auget̉ in noſtris ſenſibus cibꝰ vſte: cū predicare ceperimus. Unde ꝓpheta alius dicit: Os meū aperui: ⁊ attraxiſpiritū. p̄s. 118. Non em̄ ſpiritū attraheret: niſi os aperiret: quia niſi ad predicandū proximis ſe impenderet: ſpiritalis doctrine in eo gratia nō creuiſſet. Sequit̉.¶ Et vidi ⁊ ecce manus miſſaad me: in qua erat inuolutus liber: ⁊ expandit illū corā me qui
erat ſcriptus intus ⁊ foris.)¶ Sicut per ꝓphetā predicatoꝝ ordo: fiper librū quē accepit: ſcripture ſacre pagine deſignant̉. Liber autē inuolutus eſt:ſcripture ſacre eloquiū obſcurū: qd̓ profp̄ditate ſententiarū inuoluit̉: vt non facileſenſu omniū penetret̉. Sed cora propheta liber expandit̉: quia corā predicatoribus ſacri eloquij obſcuritas aperit̉. Inuolutū librū manꝰ dei porrexerat: cū eusgeliſta dicebat: Simile factū eſt regnū celoꝝ homini qui ſeminauit bonū ſemen inagro ſuo: cū autē dormirēt homines: venit inimicus eius ⁊ ſuꝑſeminauit zizaniain medio tritici ⁊ abijt. Cum autē creuiſſet herba ⁊ fructū feciſſet: tūc apparuerūt⁊ zizania. Math̓. 13. ⁊ reliqua que charitas veſtra etiā me reticēte reminiſcit̉. Sꝫlibrū quē inuolutū oſtenderat expādit: cūhoc qd̓ per enigmata loquebat̉: expoſuitdicens: Qui ſeminauit bonū ſemen eſt filius homīs: ager autem eſt mūdus: bonūvero ſemē hi ſunt filij regni: zizania autēfilij ſunt neꝙͣ: inimicus autē qui ſeminauit ea eſt dyabolus: meſſis vero cōſūmatio ſeculi eſt: meſſores auteꝫ angeli ſunt.Sicut ergo colligunt̉ zizania ⁊ igne comburunt̉: ſic erit incōſummatiōe ſeculi. Inuolutus itaqꝫ liber exꝑandit̉: quādo hocqd̓ obſcrure prolatū fuerat: per latitudinēintellectus aperit̉. Hunc inuolutū librūveritas expādit: quādo in diſcipulis egitqd̓ ſcriptū eſt. Tūc aperuit illis ſenſumvt intelligerēt ſcripturas. Luce. 24. Dequo hic libro ſubdit̉.Qui erat ſcriptꝰ intus ⁊ foris. I¶ Liber em̄ ſacri eloquij intus ſcriptꝰ eſtper allegoriā: foris per hyſtoriā: intus ꝑſpiritalē intellectū: foris autē per ſenſumlittere ſimplicē: adhuc infirmitatibus cōgruentē. Intus qꝛ inuiſibilia ꝓmittit: foris qꝛ viſibilia p̄ceptoꝝ ſuoꝝ rectitudinediſpōit. Intꝰ qꝛ celeſtia pollicet̉: foris ātqꝛ t̓rena ꝯtēptibilia qual̓r ſint: vel in vſuhn̄da: vel deſiderio fugiēda p̄cipit. Alianāqꝫ de ſecretis celeſtibꝰ loqͥt̉: alia ꝟo indēexterioribꝰ actiōibus iubet. Et ea
F 2