Expoſitio beati Gregorij pape ſuper Ezechielem
throni miſſi ad miniſteriū nuncij nuſquālegunt̉: quia eis longe ſublimius creatoromniū preſidet. Vnde paulus apoſtolusordines celeſtiū agminū quos ad tertiumcelū raptus viderat deſcribens ait: Siuethroni: ſiue dominatiōes: ſiue principatus: ſiue poteſtates: om̄ia per ipſum ⁊ inip̄o creata ſunt. Coloẜ. I. Thronus igit̉ante eos angeloꝝ ordines dixit: quibusillos prelatos eſſe cognouit. Bene auteꝫthronus lapidi ſaphyro comparat̉: quoniā lapis ſaphyrus aeriū habet colorem.Uirtutes ergo celeſtiū lapidi ſaphyro deſignant̉: quia hi ſpiritꝰ quibus deus omnipotens altius preſidet: ſuperioris lociin celeſtibus dignitatem tenent. Superthronū vero ſimilitudo hominis: quia etſuper illas virtutes que et ip̄os angelosantecedūt: noſtri eſt gloria redemptoris.N otandū ergo qui ordo ſeruat̉. Superanimalia em̄ firmamentū: ſuper firmamētum thronus: ſuper thronū homo eſſe deſcribit̉. Quia ⁊ ſuper ſanctos homīes adhuc in hac corruptiōe corporis vluentesangeli: ⁊ ſuper angelos ſuperiores ⁊ deoproxime angelice poteſtates. Super poteſtates vero deo proximas eleuatus eſtmediator dei ⁊ hominū: homo xp̄s ieſus1. Tymoth̓. 4. Si vero vt prediximꝰ firmamēti nomine mediator dei ⁊ hominūpro aſſumpta humanitate debet intelligiquia ſub vnius nominis appellatiōe ſolent per prophecie ſpiritū multa ſignari.Uox ſuper firmamentū facta eſt: que ſuper baptiſatū dominū de celo ſonuit: dicens: Tu es filius meꝰ dilectus: in te cōplacui. Luce. 4. Uel ſicut per euangeliſtam aliū dicit̉: Hic eſt filius meus dilectus: in quo mihi cōplacui. Math̓. 3. et17. Queramus igit̉: quomodo hanc vocem anīalia audiūt: ⁊ alas deponūt? Abacuc ꝓpheta requiſitus dicat: Domīe audiui auditū tuū ⁊ timui: cōſideraui operatua ⁊ expaui. Abac. 3. Quid eſt autē qd̓pater de filio loquit̉ dicens? in quo mihicomplacui. Om̄is enim qui penitēdo corrigit aliqua que fecit: eoip̄o quo penitet
ſe ſibi diſplicuiſſe indicat: quia emendatquod fecit. Et quia om̄ipotēs pater ſicutintelligi ab hominbꝰ poterat: hūano modo locutus eſt de peccatoribꝰ dicens Penitet me feciſſe hominē ſuper terrā. Gen̄.6. quaſi ſibimetip̄i diſplicuit in peccatoribus quos creauit. In ſolo autē ſibi vnigenito domīo noſtro iheſu xp̄o complacuit:quia hūc inter homines hominē creaſſeeum nō penituit: in quo peccatū nullomodo īuenit. Sicut de illo per pſalmiſtā dicit̉: Iurauit dn̄s ⁊ non penitebit eū: tu esſacerdos ineternū: ſcd̓m ordinem melchiſedech. p̄s. 10 9. In ſolo ergo ſibi redemptore noſtro cōplacet pater. Mar. 1. quiain ſolo non inuenit culpā: in qua ſe reprehēdit quaſi per penitentiā. Sancta itaqꝫanīalia vocē ſuper firmamentū audiant ⁊pertimeſcāt. Quia ſi ſolꝰ ſine peccato eſtin eius innocētia inſpiciūt: in quātis ipſaquottidie delinquāt: que neceſſe eſt vt inceſſanter defleāt. Conſiderāt quoqꝫ quia⁊ ip̄e auctor vite: ſine paſſiōis dolore exhac vita nō exijt: ⁊ ergo hec vox ſuper firmamentū facta eſt: quia om̄ipotentis patris ſententia etiā de morte ac reſurrectione vnigeniti proceſſit. Sed cū vox ſuꝑ firmamentū fit: ſtant animalia ⁊ ſubmittūtalas ſuas: quia ſancti quiqꝫ cū ip̄m quoqꝫvnigenitū flagellatū in hoc mūdo conſpiciūt: deponūt ſi quid de ſuis meritis preſumūt. Nam ſi ip̄e hinc ſine flagello nonexijt: qui venit fine peccato: quomodo flagellis digni nō erūt: qui huc cū peccatovenerūt? Ip̄m ergo firmamentū qd̓ eſt ſuper caput animaliū: id eſt qd̓ tranſcenditmētes ſanctoꝝ: habet ſuper ſe vocē: quiaredemptor noſter eā quā cuꝫ patre diſpofuit ex diuinitate ſentētiā: pertulit in carne quā audientes iuſti terrent̉ ⁊ omnē deſuis viribus p̄ſumptionē deponūt. Quibuſlibet em̄ virtutibus polleat: quid digna vita peccatoꝝ: ſi ⁊ eius vita ꝓ nobisflagello ſubiacuit: que ſubdita nulli peccato fuit? Sed ecce grauis queſtio nobisorit̉ cum dicit̉: Quia ſuper firmamentūqd̓ erat imminēs capiti eoꝝ: quaſi aſpe-