LiberIOmeliaVII
ab illa parte. Et totum corpusplenum oculis ⁊cͣ. vſqꝫ ad illampartem. Et audiebam ſonū alarum: quaſi ſonū aquarum mulAtarum.)Icut noſtis fratres chariſſimiconſuetudo ꝓphecie eſt nuncliſta: nūc illa cōſpicere: ⁊ ab aliis in aliud ſubito verba deriuare. Sicut pſalmiſta cū de domino loqueret̉ dixit: Deus iudex iuſtus: fortis longanimis: nūquid iraſcet̉ per ſingulos dies.Niſi cōuertamini: gladiū ſuum vibrauitarcum ſuū tetendit: ⁊ parauit illum: ⁊ inip̄o parauit vaſa mortis: ſagittas ſuas ardentibus effecit. p̄s. 7. Repēte ſubiūxit.Concepit dolorē ⁊ peperit iniquitatem.Lacū aperuit ⁊ offodit eū: ⁊ incidit in foueam quā fecit. Ecce cū domini narraretiuſticiā: quaſi nō mutata voce repēte peccatoris intulit cuipā. Quod vnū me exēpli cauſa dixiſſe ſufficiat. Quia quiſquisin ꝓphetis vſum lectiōis habet: quā crebro iſta faciant non ignorat. Vnde nuncEzechiel propheta cum de rotis loqueretur adiunxit.¶ Et totū corpus plenū oculisim circuitu ipſorū quattuor.¶ Qui em̄ non ipſarū ſed ipſoꝝ dixit: profecto indicat: quia repēte ſermo eius a rotis ad anīalia redijt: per que nimirū perfecti quiqꝫ vt predictū eſt: deſignant̉. Corpora itaqꝫ anīaliū iccirco plena oculis deſcribunt̉: quia ſanctoꝝ actio ab om̄i partecircūſpecta eſt: bona deſiderabiliter prouidēs: mala ſolerter cauēs. Et hoc eſt laborioſius: vbi al̓s quia ſanctoꝝ mens vehemēter inuigilat: ne ſe ante eoꝝ oculosmala ſub bonoꝝ ſpecie abſcondāt. Circūſpecta ergo eſt vita ſanctoꝝ: ne ſic ſit libera vt ſuperba ſit: quia ſepe ſuperbia excedit in verbis ⁊ videri appetit libertas puritatis. Ne ſic ſit humilis vt formidoloſaquia timor aliquando reſtringit animū vt
loqui que recta ſunt nō preſumat. Sed tamen in ip̄a timida cogitatione humilitatem eſſe ſe ſimulat. Ne ſic ſit parca: vt tenax ſit: quia plerumqꝫ tenacia parſimonia appetit eſtimari: vt iuſte ac neceſſarievideatur tenere: quicquid egenti proximo miſericorditer non vult impendere.Nec ſic ſit miſericors vt effuſa ſit: quia nōnunquā effuſio eſſe ſe miſcd̓iaꝫ putat. Aliud eſt enim pietatis ſtudio neceſſaria ꝓximis dare: atqꝫ aliud ea que poſſident̉ ſinę mercedis intentiōe diſpergere. Quicquid ergo agitur in radice intentiōis pēſandum eſt: quo merito apud iudiciumcreatoris habeatur. Vnde ⁊ iſdem creator dicit. Si oculus tuus ſimplex fuerit:totum corpus tuum lucidum erit. Matthi. 6. Oculum videlicet intentionē: corpus vero actionem nominans. Quia ſinoſtra intentio apud deum ſimplex fuerit: in eius iudicia noſtra actio tenebroſanon erit. Igitur: quia ſancti viri ſollerterinuigilant: vt ſe vndiqꝫ aſpiciant: ⁊ vbiqꝫcuſtodiant: ne aut mala propter ip̄a appetant: aut hec eadem ſub ſpecie bonorumagant: ſcilicet ne ſe eis vicia virtutes eſſementiantur: totum corpus plenum in circuitu oculis habent: quia omnis eorumactio prouidentia ſollicitudinis ⁊ repletur ⁊ circumdatur. Hinc̄ enim qd̓ paulusapoſtolus dum cuidam penitenti de perpetrato facinore corinthios proſpiceretvoluiſſe miſereri ait: Si cui aliquid donaſtis ⁊ ego: nā ⁊ egoʳ quod donaui propter vos in perſona xp̄i: vt nō circūueniamur a ſathana. Non em̄ ignoramus cogitatiōes eius. 2. Corinth̓. 2. Si enim parcendum erat: cur ſe humilitate tanta voluntati diſcipulorum magiſter egregiusſociat: vt neqꝫ ip̄e a diſcipulis: neqꝫ ab eodiſcipuli in compaſſionis cauſa diuiſi viderentur: Niſt quia ſollicito prouidentieoculo attendit: quod plerumqꝫ dum alterdonat: alter iraſcit̉. Et quale eſt iam miſericordie ſacrificium quod cum diſcordiaproximi offertur. Vnde recte ait. Vt noncircūueniamur a ſathana. Non em̄ ignoa