Fo. CXVI
Uoniam tempꝰ nobis datum ē.vt illud totum vel in dei laudemvel in negocijs pro vita cōſeruanda expendamus. Ideo vir ſanctus oēmtemporis partem in debita diſtribuit exercitia. Nam a mane vſqꝫ ad horaꝫ ſextāinquit. manibus operentur. tum pro conſeruanda ſanitate. quoniam inquietenimia omnia membra fiunt languida.tum pro neceſſitatibus monaſterij ⁊ fratrum ſubuentione. tum ꝓ recreanda mente. Nā qͣꝫdiu anima in ergaſculo corporis manet illius paſſionum eſt particeps.⁊ ideo vacare contemplationi femꝑ nonpoteſt quinīmo ſi in vita contemplaritntitur. multis temptatiōibus obruitur. qͣsvt effugere poſſit ſalutiferū remedium eſtexercitium. propterea Hieronymus monet. ſemper aliquid boni operis facito. vtte dyabolus inueniat occupatum. nō enīfacile capitur a temptatore. qui bono vacat exercitio. Et addit a ſexta vſqꝫ ad nonam vacent lectioni. Et ad nonam reddant codices. Que autem lectiones. quarūqꝫ doctrinarum erant ille. Arbitramurnoui ⁊ veteris teſtamenti ⁊ earū nō modo diſciplinarum. que ad deuotionē excitabant animū. ſed que opus erāt ad diuinum verbum predicandum ⁊ ad tuendam. ⁊ defendendam ꝯtra hereticos chriſti fidem. quorum ipſe malleus ⁊ hoſtisacerrimus factus erat. ⁊ tales quales ip̄eerat ſuos cupiebat frēs euaſuros. Redditis autem codicicibus eorū cuſtodi ad refectionem accedebant ⁊ quidem fameliciquoniam ocium faſtidium parit. exercitiūfamem. fames autem miromodo dulciareddit que faſtidium facit inſipida. qua qͥdem refectiōe cum gratiarum actione expleta iterum vſqꝫ ad horam lucernarij exercitium ſiue in orto. ſiue vbicunqꝫ opuserat faciebant. ⁊ eo pacto totam diem inbonis expendebant operibꝰ. ſciētes ꝙ deoī tempore amiſſo. erant reddituri rōem.Perinde beatꝰ Hieroꝰ. ad Demetriadeꝫinquit. nihil in ſctō ꝓpoſito ocio deteriuseſt. qd̓ non ſolū non acqͥrit noua. ſed etiāparta ꝯſumit ſctē vite rō ꝓceſſu gaudet ⁊creſcit ceſſatione torporis. Sequit̉Quintū preceptū de abdicatōe ꝓprietatꝭ
TextusAuguſtinusEmo ſidi aliqͥd vendicet propriūſiue in veſtimēto. ſiue in quacūqꝫre. Apl̓ica enī vita optamꝰ viuereCōmentumAmbroſiusIdens dei ſeruꝰ qͣꝫ graue peccatu eſt in religioſo ꝓprietas. mandauit vt ī nulla re aliqͥd ſibi vēdicent ꝓprium etiam in veſtimentis. que ſibi ad vſum ſunt conceſſa. ac ſi aperte diceret. ſi hec que vident̉ eſſe impartibilia debent dici cōmunia. vt dicatur noſtra tunica. noſtra cappa. quāto magis ⁊ alia oīaque diuidi poſſunt. Et rationem redditquare nemo debet ſibi vendicare aliquidproprium. qꝛ vt inquit. apoſtolica vita viuere optamus. Apoſtolica enī vita erat.vt in actibus ſcribitur apoſtolorū. vt nullus diceret aliquid propriū. ſed eſſent eisomnia cōmunia. ⁊ diſtribueretur vnicuiqꝫ prout cuiqꝫ opus erat. ad hanc auteꝫcōmunem vitam ſeruandam caritas quenō querit que ſua ſunt. nos impellit. Deibenignitas ſuper iuſtos ⁊ iniuſtos effuſa nos concitat. ſaluatoris clementia. quinon pro nobis tm̄. ſed pro peccatoribusmori dignatus eſt nos hortatur. Malicia item proprietatis ad eam abdicandāpropter quam iudas laqueo ſuſpenſus ēAnania ⁊ Caphira perierunt. Ianuariꝰdamnatus eſt. ⁊ alij innumeri eterno cruciantur igne nos mouet. Sequit̉Sextum preceptū de euitanda murmuratione.TextusAuguſtinusEmo cum murmure aliquod faciat. vt nō ſimili iudicio murmuratorum pereat.CōmentūAmbroſiusUare que pro fratribus ⁊ monaſterio facienda ſunt ſine murmure fieri debent. ne ſimili iudiciomurmuratorum pereant. Sed quod.⁊ quale murmuratorum fuerit iudicium.
o
n