Fo.CIIII
virtꝰ. que nec eripi. neqͣꝫ ſubripi pōt. neqꝫnaufragio neqꝫ īcēdio amittit̉. neqꝫ tēpeſtatum neqꝫ tꝑm perturbatione mutaturqua prediti qui ſunt. ſoli ſunt diuites. ſoli enim poſſident res fructuoſas ⁊ ſempiternales. Soliqꝫ quod eſt proprium diuitiarum contenti ſunt rebꝰ ſuis. ſatqꝫ etſe putant quod eſt. nihil appetunt. nullare indigent. nihil ſibi ſentiunt deeſſe. nihil requirunt. Sicqꝫ in ea omnis deſiderij ſtatum locant. Nos auteꝫ multū interviam terminūqꝫ diſtare dicimus. Nō enīviam qua germani Romam veniūt quiſpiam recte aſſererat Romā eſſe. At enimper virtutem ad ſummū bonum tāqͣꝫ pergradus aſcendimus. Summū autem bonum non eſt. quoniam hoc incōmutabile eſt. Illa ꝟo deperdi vel ſaltē remitti poteſt. hoc inreferibile ad aliud eſt. Illa ꝟopropter hoc eſt. Rurſus habentem virtutem contigit quandoqꝫ dormire. ⁊ nihilprorſus agere. Et inſuꝑ in maximis malis atqꝫ aduerſitatibus fortune poſitū eſſe. At ꝟo qui felix eſt. qm̄ ſupremū poſſidet bonum. Ocioſus eſſe nō poteſt. ⁊ oīspenitus eſt expers mali. Ideo de illis quiſic felices erunt. veraciſſima inqͥt ſcriptura. Abſterget deꝰ omnē lacrimam ab oculis ſanctorum. ⁊ iam nō erit amplius neqꝫ luctus neqꝫ clamor. ſed neqꝫ vllus dolor. Et qͣꝫqꝫ virtus ipſum ſupremū bonum. vt diximus. non ſit. eſt tamen rectū iter ⁊ indeuium ad illud perueniendivehiculuꝫ. Eſt veſtis qua induti ad eiusadmittimur nuptias. Eſt pulchritudo. qͣillud nr̄i capitur amore. Eſt decor qͦ nosqͣꝫ dulciter amplexat̉. Eſt odor quo nosad ſe attrahit ⁊ copulat. Eſt dulcedo perquam illius guſtamꝰ ſuauitatē. Eſt ſplēdor. in quo lux illa ineffabilis ſuam recognoſcit ſimilitudinē. Eſt candidatus ornatus. quo nos ille qui eſt candor luciseterne. ſpeculum ſine macula dei maieſtatis. ⁊ imago bonitatis illius nos inſigniuit. Eſt clipeꝰ quo nos imperator ille celeſtis. de noſtris fecit hoſtibus triumphare. Eſt inſignium. quo dux ille inuictiſſimus nos ſuos milites ⁊ validos pugnatores extitiſſe cognoſcet. hos ⁊ alios vircutis effectus ipſe deus. qui ſolus eſt. quieſt ſummū bonum velut admirās. ſancteper Salomonē anime inquit. qͣꝫ pulchra
es amica mea. qͣꝫ pulchra es. oculi tui colūbarū abſqꝫ eo quod intrinſecꝰ latet. Capilli tui ſicut greges caprarum. que aſcēderunt de monte galaad. dentes tui ſicutgreges conſarū. que aſcenderunt de lauacro. Oēs gemellis fetibus ⁊ ſterilis nō eſtinter eas. Sicut victa coccinea labia tua.⁊ eloquium tuum dulce. Sicut fragmenmali punici. ita gene tue abſqꝫ eo ꝙ ītrinſecus latet. Sicut turris Dauid collumtuum. que edificata eſt cum propugnaculis. Mille clipei pendent ex ea. omnis armatura fortiuꝫ. Duo vbera tua. ſicut duohinnuli capree gemelli. qui paſcuntur inlilijs. donec aſpiret dies. ⁊ inclinent̉ vmbre. Uadā ad montem myrre. ⁊ ad colleꝫturris propter que mox tranſigit. tota pulchra es amica mea. ⁊ macula nō eſt in teEt vt virtutis beata ⁊ felix anima recipiat merita: eam ad ſe arceſſit dicens. Uenide libano ſpōſa mea. Ueni d̓ libano. Ueni coronaberis de capite amana. de vertice Sanir ⁊ hermon. de cubilibus leonū.⁊ de montibus pardorum. Sed illudnō eſt pretereundū. ꝙ ſicut corporis pulchritudo. ita ⁊ anime in duplici .ſ. qualitatꝭ quantitatiſve ꝓportione cōſiſtit. Nōenī pulcher quis dicitur. ſi in magnitudine exceſſum vel defectū patiat̉. ſed potiꝰquidem monſtrū. Neqꝫ ſi cōis eſt ſtature⁊ membra habeat difformia. Quis enī illum appellabit pulchꝝ qͥ tricubitum hn̄scorpus cubitalē haberet naſum. Aut qͥsetiā ſi mēbra ſingula ꝓportinata habeat.pulcher eſſet. ſi male coloratꝰ eſſet. Etenīſicut alia mēbra maiora alia minora ſint.oportet ſic alit̓ illa. aliter ꝟo hec colorataſint opꝰ eſt. bn̄ igit̉ ſenſere ph̓i. pulchritudinē in varietate aſtruentes. Conſpiciamus picturas ſi tote rubee. vel tote nigreſunt. pulchre nō ſunt. In hͦ ineffahilis ſapiētia ⁊ potētia laudat̉ creatoris. ꝙ duoentia oīno ſil̓ia non fecit. Nam ſi oīno ⁊prorſus in omnibꝰ ⁊ ſingulis ſil̓ia eſſent.duo profecto non eſſent. Sed in quibꝰiā proportionibꝰ mentis conſiſtit pulchritudo. videamꝰ. ſacre littere beate virginispulchritudinē deſcribentes eā rutilanteꝫvt auroram. pulchram vt lunā. electaꝫ vtſolem. ⁊ vt caſtroꝝ aciem ordinatā. terribilem dixerūt. Et rurſus de ſeipſa inqͥt. Nigra ſum ſed formoſa filia irl̓m. Sed qͥd
I