Fo.XCVII
mēſurabit. Quis animatis mētibus operantium premia explicabit. Hinc dominus noſter hieſus chriſtꝰ in euāgelio ait.Nolite timere puſillus grex. quia cōplacuit patri veſtro vobis dare regnū. tanqͣꝫſi diceret regni promiſſio vos adiugiterfortiterqꝫ laborandū confortet. vos excitet. vos impellat regni inquā ꝓmiſſio voſanimet. Cuiꝰ regni. nō humani. nō terreſtris. nō amiſibilis. nō corruptibilis. nonexpugnabilis. ſꝫ diuini celeſtis incōmutabilis ⁊ prorſus īuincibilis ⁊ eterni. Cōſuletur igitur p̄latus puſillanimes. vt tāſibi qͣꝫ ſubditis merito proficiat. vt vtrorūqꝫ oportune dignoſcat̉ ſalute conſulere.tātiqꝫ regni eterni pareſqꝫ fiāt poſſeſſoreſSequitur ſeptima conditio.Textus. Auguſtinus.ſ Uſcipiat infirmos.Commentū. AmbroſiꝰUſcipere infirmos nil aliud eſſearbitramur. quā eis cōꝑati. ⁊ prout eoruꝫ exigunt egritudines ſubuenire. At vero infirmitatuꝫ triplex eſt genus. vnū quidem ad corpus tantum. alterum ad animam tantū. terciū ad totumqd̓ ex his partibꝰ conſtat ſpectans primigeneris ſpecies ſunt vulnera. fracture. febres. ſincopis. ydropiſis. paraliſis. diſſinteria. ⁊ alie innumere. quibus poſt primihominis lapſum ꝓ pena originalis culpe. iure genꝰ humanū fuit affectū. Talesquidem infirmi in viſceribus cōpaſſiōisſunt a p̄lato ſuſcipiēdi. vt eis medicamēta tribuant opportuna. qd̓ ⁊ ſaluator noſterſuo exemplo docuit faciendum. qui vtapud euangeliſtā Lucā ſcribit̉. ſuper ſingulos infirmos cuiuſcūqꝫ generis lāguoris ad eum ductos manu imponēs curabat. ꝙ ſi ea gratia prelati non valent. medicos tamē accerſire non differant. qui ꝓſalute medicinas exhibeant ꝯgruentes.perinde Auguſtinus in ſuperioribus dixit. fiat ſine murmure d̓ cōſilio medicine.ita vt ſi nolit iubente p̄poſito fiat. qd̓ faciendum eſt pro ſalutē. Horum autem aliqui ſunt ex quadā naturali cōplexione in
firmi. quā ſcilicet debilē habent cōplexionem. quos prelatus ſic ſuſcipere tenetur.vt cū eis in victu. veſtitu. temporeqꝫ refocillande cōplexionis diſpenſet. de quibuſparens noſter intellexit cū dixit. ⁊ ſi eis.qui venerint ex moribus deliciatoribꝰ alquid alimentorum. operimentorum. veſtimentorumue dat̉. qd̓ alijs fortioribus. ⁊ideo felicioribus nō datur. nō debet alijsmoleſtuꝫ eſſe. Et hoc ideo quoniā nimiacorporis debilitas vt in quadam ſua inquit epiſtola. etiam vires anime frangit.mentis quoqꝫ ingenium marceſcere facitSecūdi generis ſpecies ſunt. ſuꝑbia.inuidia. blaſphemia. rancores. infidelitaſ⁊ cetera ſpiritus vicia. que ita egrotare faciunt animū vt ipſum ad mortem ducātſempiternā. de quibus apoſtolus Paulꝰſcribens ad Chorinthios ait. Conſcientia ipſorum cum ſit infirma polluitur. Etſcribens ad romanos inquit. infirmum infide aſſumite. Aſſumendi autē ſunt a p̄latis. vt in primis pro ipſis ieiunēt ⁊ rogēt.quatenus ex ſua pietate deus tam grauia⁊ periculoſa vicia ex eorum cordibꝰ euellat. quoniā hec ſunt illa demoniorum genera. que vt ſaluator inquit. nō niſi in ieiunio ⁊ oratione expelluntur. Subindead confeſſionem humiliationem ⁊ cognitionem veritatis ſunt inducendi. poſtmodum niti debent prelati vt depulſis vicijſoppoſitas illis virtutes in eorum mētesperſonam doctrinaꝫ. per exempla diuineſcripture. ⁊ per crebros actꝰ virtuoſos inducant. Tercij generis ſpecies ſunt. iraaccidia. gula. luxuria. ſtulticia. neces hominū. maloꝝ ſpirituū vexationes. ⁊ aliahmōi. quibꝰ ꝓculdubio ꝯſtat in felicē animū ſimul ⁊ corpꝰ affici humanū. ꝑ irā qͥdēcorpꝰ ſuccendit̉. Om̄ vt ab Ariſtotele eſtdefinita ira. eſt accēſio ſanguiniſ circa corNā ꝑ eā labia pallēt. dentes ſtridore. ⁊ cūcte fere extremitates per ſanguinis ab eisreceſſum tremore agitant̉. Per accidiam⁊ gulam. torpor ⁊ putredines in corporegenerantur. ⁊ ſic quidē vt plures ſicut dici ſolet. mactet gula. qͣꝫ interfiat tela Perlibidinē attenuant̉ vitales ſpiritus. ⁊ exhauſto naturali vigore miſerabilis vitaextinguitur. Et ideo apoſtolus ait. Quifornicat̉. in corpuſ ſuū peccat. ipſum .ſ. addebilitatem. ⁊ tandē ad interitu ducēs. ꝙ
p 3
b