IO.XCVI

periciin deſperationē ⁊ in perniciē labitur. hocem̄ modo in hominū mētes vt Bernardºait ſerpit. Reprobis tribulatio parit puſillanimitatē. puſillanimitas ꝑturbatōeꝫ.perturbatio deſperatōeꝫ. deſperatio interimit. Inde fit vt demones pre ceteris infeſtent puſillanimes. quoniā ꝑ eā facile eoducit ad interitū. nā ſicut accipitres colūbas ⁊ ceteras pauidas aues. ⁊ canes lepores. ceruos. cuniculos. ⁊ cetera huiuſmodi pauida animalia magis inſequunt̉ita callidꝰ hoſtis mente debiliores qͣꝫ ānimo fortes libentiꝰ aggredit̉. ⁊ hec nempecauſa fuit. quare potiꝰ euā qͣꝫ adā in ip̄omundi exordio inuaſerit. Merito igit̉ adhāc verſutiā. calliditatēqꝫ. antiqui hoſtiseuitandā glorioſus apl̓s Paulꝰ hoc pacto Epheſios alloquit̉. Cōfortamini fratres in dn̄o. ⁊ in potētia virtutis eiꝰ. Induite vos armaturā dei. vt poſſitis ſtareaduerſus inſidias dyaboli. Om̄ non eſtnobis colluctatio aduerſus carnē ⁊ ſanguinē. ſꝫ aduerſus principes ⁊ poteſtateſaduerſus mūdi rectores tenebraꝝ harumcōtra ſpiritalia nequicie in celeſtibuſ. Obeā rem eccleſiaſticus etiā inquit. noli puſillanimis eſſe in animo tuo. Quid plura. puſillanimes exteriꝰ interiuſqꝫ patiuntur. Hinc de eis in deuteronomio ſcriptūeſt. foris vaſtabit eos gladiꝰ. ⁊ intꝰ pauorpuſillanimes etiā ab om̄ibus minimis ⁊vltro ⁊ citro agitant̉. propterea de ip̄is inleuitico habet̉. Terrebit eos ſonitus folijvolantis. Et Iob. vndiqꝫ terrebunt eumformidines. puſillanimes ſine ceſſationeafficiunt̉. Vnde puſillanimi recte tribuipoteſt qd̓ in deuteronomio ſcriptum eſt.Timebis nocte ⁊ die ⁊ nō credes vite tueEt mane dices. quis mihi det veſperaꝫ. ⁊veſꝑe. quis mihi det mane. ꝓpter cordistui formidinē. puſillanimes fallaci ⁊ cōtinua fallunt̉ opinionē. Arbitrant̉ em̄ propter id qd̓ in ſcriptura dicit̉ Beatus virqͥ ſemꝑ eſt pauidꝰ. ſibi ad virtutē ⁊ felicitatē aſcribendā eſſe puſillanimitatē. cū nōintelligāt de pauore peccādi ⁊ peccatorūpenis ⁊ nō de aggrediendaꝝ virtutum timore ſcripturaꝝ fuiſſe locutā. Nā ī bonarū actionū aggreſſu om̄is eſt repellendaformido. Idcirco ad eas explēdas parēsnoſter a p̄latis iubet ſubditis ꝯferri ſola-

cū aiulIſeri em̄ eos debet. vt mala q̄ ex puſillanimitate proueniunt euitare poſſint. vt a ſancto ꝓpoſito nō diſtrahāt̉. vt ardua ⁊ ſancta religionis oꝑa hilariter oꝑentur. vt ⁊ip̄i prelati ex hoc magno pietatis officiomagnā a deo ꝯſequant̉ mercedē. Medicamēta aūt quibꝰ ad hāc animi egritudinē ſanandā vtendū eſt. ſunt diuinū verbū. dei auxiliuꝫ. eiꝰ noīs inuocatio. bonaſocietas. ꝯtrarioꝝ ꝓſtratio. diuine gratiebeneficiū. ⁊ eterne remuneratōis ꝯſideratio. Diuinū quidē verbū tante eſt efficiētie. vt nemo ſit ita remiſſus. quin ad benebeateqꝫ agēdū ꝑ illud reddat̉ audaciſſimus. Nā ſi homo homīeꝫ ſic ſuo ꝯfortatverbo. vt ꝑ illud etiā ſepenumero ad om̄egenꝰ mortis equo animo ferendū ꝯcitet̉.quāto magis animari debet homo ex diuini verbi ꝯcitatōne. at vero dei verbū eſtillud. qd̓ nobis in hoc mari magno ⁊ ſpecioſo nauigantibus. in quo ſunt reptilia.hoc eſt innumera genera periculoꝝ ait.Nolite timere. O magnā fiduciā. O magnū ⁊ inexplicabile ſolamē. qd̓ ſuſciꝑe debemus. qn̄ ip̄a infallibilis veritas. eternaſapiētia ⁊ omīpotens ſermo dei nobis d̓cit. Nolite timere. ac ſi diceret. Et licet inpericulo ꝯſtituti ſitis. ſi in me ꝯfiditꝭ. nōlite timere. ego em̄ p̄ſto adſum liberatordefenſor ⁊ cōſolator. Unde neqꝫ vllo pacto naufragiuꝫ pati valetis. ſi mihi abſqꝫheſitatōe inheretis. perinde petrū mergi.incipientē increpabat dicēs. Modice fidei quare dubitaſti. Quantū aūt diuinū auxiliū ꝯſolet̉. quis explicabit. hoc eīeſt in qͦ poſſumꝰ in oīa. hoc itē eſt. qͦ ſublato nihil profecto valemꝰ omnes. veritateteſtāte qͣait. Sine me nihil poteſtis facere. ⁊ ideo ip̄m ſine ceſſatōe petētes dicamus. Deꝰ in adiutoriū meū intēde. dn̄ead adiuuandū me feſtina. Sꝫ dicet quiſpiā. quo pacto nobis adeſſe dei auxiliuminnoteſceret Reſpōdet queſtioni pſalmigraphus dicens. Non deeſt .ſ. per auxiliūdeus timentibus ſe. quod ⁊ ipſe teſtaturapud Eſaiam. cum dicit. Nolite timere.quia ego redemi te. tanqͣꝫ ſi patenter aſſereret. ꝙ ego tibi auxilio preſto ſim. timere⁊ dubitare nullatenus debes. quoniā cūnihil eſſes creaui te. ⁊ cum tua culpa ſathane obnoxius eſſes poteſtati. proprio

p 2