Fo.LXX.

ſapientia abijcitur. Quoniam quid. quoue ordine agendum ſit. omnino neſcitur.Quia uimirū intelligentie lucē ſubtrahitcum mentem promouēdo cōfundit. Periram ſpiritꝰ ſancti ſplendor excutitur. quino niſi ſuper humilem ⁊ quietū requieſcere dicit̉. qꝛ cum ira quietem menti ſubtrahit. ſuam ſancto ſpiritu habitationē claudit. cuiꝰ receſſione animꝰ vacuus ad aꝑtam morū inſaniam ducitur. ⁊ vſqꝫ ad ſuperficiem ab intimo cogitationū fundamento diſſipat̉. Per irā nunc ad iniectionem manuū. Nunc ad maledictionē.Nūc ad blaſfemias. nūc ad cōtumelias.Nūc ad ſegregandam amicitiaꝫ. Nūc adextinguenda beneficia. Nūc ad delendācaritatē. nunc ad negandū deum. nūc adinuocandum demonē. nūc ad interficiendos parentos. mactandos filios. perdendos fratres. ſuccendēdas vrbes. cōmoueda bella. faciendas ſeditiōes. predandospauꝑes. expoliandos viatores. ꝓdimenta. cōiurationes. ⁊ factiōes texendas. adſacrilegia. ſtupra. raptꝰ. ⁊ omne deniqꝫ execrabile vitiū quis erigitur concitat̉ ⁊ p̄cipitat̉ adeo vt neſciaꝫ quid interſit interſuccenſum hoīem. ⁊ ſolutum dyabolū.Quantum etiā rabies hec afficiat poſſeſſorem. explicari nō poſſet. nam eiꝰ ſtimulis ſuccenſum cor palpitat. ſanguis ebullit. dentes ſtridēt. lingua balbutit. vultusnūc palleſcit. nūc igneſcit. Labia nigreſcūt. oculi exaſꝑant̉. ⁊ nequaqꝫ recognoſcunt̉ voti. ore qͥd clamore informet. qͥdqꝫloquat̉ intus ignorat. ⁊ velut leo rugiēs.exaſperatꝰ draco. rabiduſqꝫ canis oēs inuadit. nullum timet. neminē veret̉. vitamnō curat. ⁊ ad oēm ſe ſuoſqꝫ exponit perniciem. Nec me māſuetudo teneat. ſi obiram nō viderim mox īpleureſim hominēincidiſſe. ⁊ aliuꝫ ita attenuari. ⁊ ſuffocari.vt neqꝫ loqui. neqꝫ hibere. neqꝫ comedere poſſet. Quibꝰ de rebus retundendiſunt ire ſtimuli. ⁊ eiꝰ metuenda damnatioqua dicit̉. qui iraſcit̉ fratri ſuo reꝰ erit iudicio. igit̉ ſi iratus es fratri tuo. infirmatus es in aīo tuo. quare ſi tue egritudiniſaffectus curationeꝫ. fac quod tibi medicꝰiubet ſalutis. Si offers inqͥt munꝰ tuumad altare vade priꝰ recōciliare fratri tuo.ac ſi diceret. Nō in corde tacitam precemimpacatꝰ effundas. niſi priꝰ offenſum ꝓ-

ximū ſatiſfaciendo ad lenitatis māſnetudinē ꝑducas. Munꝰ enim nr̄m or̄o noſtraeſt. Altare ꝟo nr̄m cor noſtrū eſt. Qui hͦfacere ſtuduerit premiſſaꝫ dānationē nōincurrit. ꝙ autē. qd̓ abſit. id facere recuſauerit. Quis euꝫ a iudicio eterne liberabitdānationis. nēpe inuanū orat. inuanu ieiunat. inuanū munera offert. inuanu carnē affligit. inuanū in ergaſtulo clauditurmonaſterij. Perinde preceptor nr̄ ſubdit. Qui aūt nō vult petere veniā. aut nōex aīo petit. ſine cā eſt in monaſterio. etiāſi inde nō proijciat̉. fruſtra ē in monaſterio. qͥ diſcordiā hꝫ cum fratre ſuo. ⁊ petereveniā non vult. Aut ſi nō ex aīo petit. vtꝙ inuitꝰ vel ficte petat. Recōciliatio enīex cordis dꝫ proficiſci armario. Vera dꝫeſſe ⁊ nō ficta fides. ⁊ nō ꝓditoria. Alioqͥn iudam imitat̉ qͥ pacis oſculo preceptorem ſuū ⁊ mundi tradidit ſaluatorem.Sꝫ ſūt nōnulli. Qui obſtinati. petēti ſibiveniā delicta remittere nolūt. ꝯͣ quos illa venit ſnīa. de qua etiā pauloante diximus. ſi nō remiſeritis pct̄a eoꝝ. nec paterveſter celeſtis remittet vobis pctā veſtra.Sūt alij qͥ bis ter qͣterqꝫ dimittūt. Sedſi pluries offendunt̉ remittēde iniurie bene ficiū penitꝰ negant. Quibus non ego.Sed iudex reſpōdet vniuerſoꝝ. Nā Petro petenti. Quotiēs peccabit in me frat̉meꝰ dimittam ei vſqꝫ ſepties. Definiēdoinquit. Nō dico tibi vſqꝫ ſepties. ſed vſqꝫſeptuagies ſepties. ac ſi patenter diceret.Totiens ei dimittere debes. qͦtiens ipſeex aīo petit dimittendū. neqꝫ enim numero. neqꝫ gradui alligata eſſe miſcd̓ia dꝫ.Quā etiam multi ſunt. qͥ mutua facta offenſiōe priores ad petendā veniaꝫ eſſe nolunt. aut qꝛ verent̉. ne a ꝓximis deſpiciantur. aut qꝛ mente inflati dedignantur.Quibus dicitur ꝙ carnale cor habēt. duꝫvel huius vite gloriam querentes humilitatem reſpunt. vel pluris mundi erubeſcētiam faciūt cum tāti officij priores executores eſſe contēnunt. Uertant hi talesanimū in ſummi dei maieſtatem quā cuꝫineffabili offendiſſemꝰ culpa. inter eamgenuſqꝫ humanum tanta fuit orta diſcordia. vt nulla quippe eſſet humana reconciliatiōe digna. Sed ipſa ſua īfinita īmeſaqꝫ mota miſcdia ad nos pͥꝰ ſuos legatoſpr̄iarchas .ſ. ⁊ ꝓph̓as deſtīauit. vt nos ad

h

g