in terris fiat acceptius. qͣꝫ cōcilia cetuſqꝫhoīm iure ſocietatis. que ciuitates appellant̉. harum rectores ⁊ cōſeruatores hinccelum oſtendens ꝓfecti huc reuertunturquā ſnīam noſtri priꝰ docuerūt aſſerentesoēm poteſtatem a dn̄o deo eſſe. a quo rectum facientes iudiciū eternum eſſent p̄miū ſuſcepturi. Eis igit̉ omnibus quipro rei publice ſalute aliqua oꝑant̉ ⁊ illanō ꝓ mundi gloria faciant. ſed ad iuſticiecaritatiſqꝫ precepta ſeruāda dirigūt. magna debet̉ merces. caritas autē in amoredei ⁊ proximi cōſiſtit. In dei autē amoretria ſunt p̄cepta ſeruanda. primū vt ipſūex toto corde diligamꝰ. hoc eſt vt oēs cogitationes noſtras ad ipſum refaramus.Alterū vt ex tota anima ipſum amemus.hoc eſt vt omnes anime affectiōes dirigamus in ipſum. Tertium vt ex tota menteipſum colamus. hoc eſt vt oēm qua intelligimꝰ ⁊ diſcernimꝰ in ipſum habeamusrationē. In ꝓximi autem dilectione duoſunt tenenda. Alteꝝ vt qd̓ tibi nō vis fieri. alij ne feceris. Alterū vt que vultis vtfaciant vobis homines. ⁊ vos illis faciatis ſic obtemꝑabimus p̄cepto dicenti. diliges ꝓximū tuū ſicut teipſum. Ex hac qͥdem gemīa in ꝓximū dilectionis virtute.omnes quibꝰ appetenda deſideramꝰ. autfugienda vitamꝰ oriunt̉ virtutes. qm̄ hisFouetur beneficijs. ⁊ nulla ledit̉ malicia.In omnibus igit̉ quibus vtitur tranſitoria neceſſitas. debet ſuꝑeminere caritas.qm̄ quicquid cogitamꝰ. quicquid loquimur. quicquid operamur. in dei ꝓximiqꝫdilectionem debet verſari. hoc faciētes legem adimplemꝰ. qm̄ in his duobus mādatis tota lex pendet ⁊ ꝓphete.Textꝰ qͣdrageſimuſ qͥntus AuguſtinꝰOnſequens ergo eſt. vt cū quis filijs ſuis. aut aliqua neceſſitudinead ſe ꝑtinentibꝰ in monaſterio cōſtitutis aliquā cōtulerit veſtem. ſiue quodlibet aliud int̓ neceſſaria deputandū nonocculte accipiat̉ ſed ſit in ptāte prepoſiti.vt in rē cōem redactū cui neceſſe fuerit tribuat̉. ꝙ ſi aliqͥs rem ſibi collatā celaueritfurti iudicio condēnet̉.Cōmentū qͣdrageſimūqͥntū Ambroſiꝰ

I quecūqꝫ munera. ſi oīa etiā lucra ex ꝓprijs laboribus ⁊ ſudoribus adepta in rē cōem redigi debent. ꝯſequens nccͣio fit. vt ſi illi qͥ ſunt inmonaſterio ꝯſtituti a ſuis parentibꝰ ſiue agermanis. ſiue a qͥbuſcūqꝫ ſuis affinibusvel quacūqꝫ neceſſitudine. hͦ ſanguinis cōiunctione ad ſe ꝑtinentibꝰ. vel etiam amicis veſtē aliquā ſiue quodlibet aliud interneceſſaria victꝰ. veſtitꝰ. aut cuiuſcūqꝫ monaſterij oportunitatꝭ deputandum ſuſceperint. nō illud occulte ꝓ ſe accipiant. ſedp̄poſito conſignent. in cuiꝰ ptāte ſit. in rēcōem redigere. ⁊ cui neceſſe fuerit ẜm eiuſdem arbitriū tribuere. ſic enī extinguiturauaricia. ſic reſecat̉ ſuꝑfluitas. ſic nutrit̉caritas. ſic ſcā cuſtodit̉ paupertas. ſic animus ad celeſtia anhelat. ſic etiaꝫ faciēs inhoc mūdo int̓ btōs incipit cōputari. Siautem. qd̓ abſit. rē ſibi collatam celaueritvt inqͥt. furti iudicio cōdēnet̉. Sed qͣleſit furti indiciū. qͥſqꝫ aꝑte dignoſcet. ſi int̓que crimina furtū connumeret̉ intelligatNempe in ſcd̓a mandatoꝝ tabula. ſic oīpotentis dei digito ſcriptu eſt. nō adulterabis. nō ſurtū facies. nō falſum teſtimoniū dices ⁊cͣ. Unū ergo ex his eſt criminibus. q̄ eterna merent̉ ſupplicia. qͣre iuxta ſacroꝝ canonū ſnīam. quēadmodumde adulterio. homicidio. falſo teſtimonio⁊ ceteris hmōi. ita ⁊ de furto vnuſquiſqꝫdꝫ iudicari. ꝓpterea fures ⁊ latrōes. apl̓sPaulus ait. regnum dei nō poſſidebuntCaueant ergo fratres rem ſibi collatā celare. ne furti iudicio condēnent̉. hoc ē neregno dei priuent̉ ⁊ eternis cruciatibꝰ afficiant̉. Fiantqꝫ ſil̓es Iude proditoriin ſupplicio. qui ſimiles ei volunt eſſe incrimine. Ille enim appetendo lucrum. illa que ei cōmittebantur a domino abſcōdebat. Tu monache que tibi donant̉ occulte vis retinere. Ille loculos ī collegiohabebat apl̓oꝝ. Tu peculiū q̄ritas in conuentu monachoꝝ. Ille ob auariciā prodidit magiſtrum ſuum. Tu ex cupiditatedecipere credis p̄ceptorem tuū. Par culpa parem exigit penaꝫ. ille ꝓinde laqueoſe ſuſpendit. tu laqueata lingua ſine ꝯfeſſione peribis. ille in agro ſanguinis crepuītm edius. tu in ſterquilinio euiſceratꝰatqꝫ maledictꝰ cū pecunia tua iacebis. ille in eternū tartareos ignes patiet̉. tu ge

ẜ

q̄