Fo-LX
obedienria ſua cuſtodiret mādata. Et cūiubenti placuiſſet. celeſtiū mentium abſqꝫvlla morte adiuiſſet conſortiū oīm viſibilium inuiſibiliūqꝫ rerum perſpicuā habebat cognitionē. magna virtute preditꝰ toti imꝑabat vniuerſo. Nempe viuētia oīaceleſtes orbes ſoli luna ⁊ ſidera cūcta ſuoſubijciebant̉ imperio. Nulla ſibi a ſūmoopifice denegabant̉ munera angelorum⁊ ipſius deitatꝭ adhuc in terreſtri reſidēsſolio. ſepenumero letatus viſiōe. mellifluis reficiebat̉ colloquijs. Sed prochdolor ꝙ cū hō in tāta eēt celſitudine conſtitutus. tot affectꝰ honoribus. tātis decoratꝰ muneribus nō intellexit. ⁊ lō comꝑatus eſt iumentis inſipientibꝰ. ⁊ ſil̓is factꝰeſt illis quoꝝ peſſima ⁊ inſana hec eſt cōditio. vt impinguata ⁊ incraſſata. ꝯtra nutritorē. paſtorem cuſtodēqꝫ ſuum recalcitrent. Incraſſatus igit̉ ⁊ impinguatꝰ miſer hō tot ineffabilibꝰ mūeribꝰ. cōtra tantū largitorem recalcitrās. cunctiſciēs fierivoluit. ⁊ ſeducte feīe placere maluit. vt viliter periret. qͣꝫ ſui cōditoris ſeruare mandatū. vt in eternū regaliter viueret. ꝑindenō a loco tm̄ optimaꝝ voluptatū. inſqualentem ſentibꝰ terrā eiectus. ſed ab īmortalitatis conditiōe. ad mortis neceſſitatēa ſūma valitudine in oīm egritudinū genera. a maximo imꝑio ad deprimentē ſeruitutem. a cunctis oblectamētis ad innumeras amaritudines. ab ineffabilibꝰ bonis ad inexplicabiles erūnas ⁊ miſeriasa libertate maxima ad ꝑpetuā captiuitatem. iubente deo. angelico flāmeo pugione pellente ſuis exigentibꝰ demeritꝭ miſſus eſt. Et cū neqꝫ ipſe ꝓthoplauſtꝰ. neqꝫtotiꝰ ſue poſterioritatis quiſpiā nūqͣꝫ tanti fuerit. qͥ iuſtiſſimi ⁊ ſapiētiſſimi iudicispotuiſſet irā placare. eiuſqꝫ tollere maieſtatis offenſā. vt a tartareis hūano generi erepto carceribꝰ aditus in celo pateretipſe mīarū deus. antiqua ſua motꝰ pietate. nō ꝑ creaturarū quāpiā. cui tāte delende culpe nulla poterit eſſe ptās. ſed eternā ſuā deſtinauit ſapientiā. vt qui elatusī appetēda dei ſcīa peccauit. ꝑ humanatā humiliatāqꝫ ſapientiā eiuſqꝫ redimeretur. O mirabile myſterium. o īmenſampietatē. o inexplicabilem caritatē. deꝰ factus eſt hō. dn̄s factus ē ſeruꝰ. īmēſus factus ę circūſcriptus. īpaſſibilis paſſibilis.
īmortalis mortalis. maieſtas infirmitas.celſitudo glorie. obprobrium hoīm. ⁊ abiectio plebis. vt venundatus hō peccatisredimeret̉. dānatus ſaluaret̉. captiuꝰ liberaret̉. lapſus erigeret̉. miſer oppreſſuſqꝫglorificaret̉. extolleret̉ hō. O igit̉ deteſtanda hoīs ingratitudo. qͥ iugiter tot tātorūqꝫ non fuerit memor bn̄ficioꝝ. qui ꝓconſeruandis hmōi bn̄ficijs ſeipſū pudicum caſtū mundūqꝫ ſe nō conſeruat. Nōenī benigniſſimus deꝰ pro tāta erga nosmunificentia ſua a nob̓ aliud qͣꝫ nr̄e mentis mundicitiā poſtulat. Ipſe enī oīs glorie ⁊ pulchritudinis auctor. nos in cōſpectu celſitudīs ſue pulchros mūdos nitēteſqꝫ glorioſos eſſe affectat. Et qm̄ vt mūdi ſimꝰ precellentiſſimū nobis eſt munusnō nobis illud. ſed ſue eſt gr̄e aſcribendūſine qua etiā nō fuit nobis collatū. Nāqꝫſublimis ⁊ glorioſus deꝰ nulli aliqͥd debet. qꝛ gratuita oīa p̄ſtat. Et ſi quiſqͣꝫ diceret. aliquid ab illo ſuis meritis deberi.certe vt eſſet nō ei debebat̉. nō enim eratcui deberet̉. ⁊ inde qd̓ meritū eſt cōuertere debes ad deū. ex qͦ es. cū ex ip̄o etiā melior ſis. ex qͦ habes ꝙ ſis. qm̄ quid ē meritum hoīs ante gratiā. Quo merito ꝑcipiat gratiā. cū omne meritū nr̄m nō faciatin nobis niſi gratia. ⁊ cū deꝰ coronat merita noſtra. nil aliud coronat niſi muneraſua. quecūqꝫ igit̉ bona habemus eoꝝ auctor eſt deꝰ. Ei ſi bonoꝝ operū mīſtri ſumus. hoc inſuꝑ deꝰ gratuita bonitate cōfert. Itaqꝫ vt cardinē epilogemus ſermonis oē eſſe nr̄m. oē meritū. oē p̄miū. oē deniqꝫ bonū. ip̄e gratis ꝯtulit qͥ eſt ſūmū bonū. Ob eam rē in cōmētarijs Dauitice ꝓphetie. ita noſter q̄rit p̄ceptor. Quid dicturi ſumꝰ ei. qui primo gratis nos fecit.qꝛ bonus eſt. nō qꝛ illo aliquid meruimꝰDeinde de ipſa reꝑatione. de ſecūda. ſcꝫnatiuitate quid dicturi ſumꝰ. Merita noſtra feciſſe. vt nobis illa ſalus ꝑpetua mitteret̉ a dūo. Abſit. ſi enī merita nr̄a id facerent. ad dānationem noſtram venirent.Non enī venit ille ad inſpectionem meritorum. ſed ad remiſſionem peccatoꝝ. Nōfuiſti ⁊ factus es. Malus fuiſti. ⁊ liberatus es. Quid deo dediſti. Quid non abeo gratis accepiſti. Merito ⁊ gratia nominatur. quia gratis datur. exigit̉ ergo vt⁊ tu gratis colas eum. Attende igitur ad