Fo. XXXVII

auctor fecit pietatꝭ. Ut nobis miſereret̉.ſui miſereri nō voluit vt nobis īdulgeret.Sibi nō pepercit. vt nos ſanaret a plātapedis vſqꝫ ad verticem capitis nō fuit ineo ſanitas. vt noſtrā deleret mortē. ꝓ nobis mori n̄ dubitauit. voluit igit̉ cruci atfigi. volult in ſepulchro recōdi. voluit adinferna deſcendere. voluit a morte reſurgere. voluit celos aſcendere. volut paraclitū mittere. ⁊ oēm deniqꝫ ſuā ꝑeregrinationē facere voluit. vt erga nos ſuā inexplicabilem infinitāqꝫ oſtenderet pietateꝫ.Meditemini igit̉ fratres clementiamſaluatoris. cōtemplemini miſcd̓iam redēptoris. attendite ad pietatē glorificatorꝭEt qͣꝫ miſericors pat̓. ⁊ qͣꝫ longanimis ſitdn̄s cōſiderate. Quid tā longanimū. qͥdtā multum in miſcd̓ia. peccat̉ ⁊ viuitur.accedūt peccata ⁊ auget̉ vita. blaffemat̉qͦtidie. ⁊ ſolem ſuū oriri facit ſuꝑ bonos ⁊malos. Uocat vndiqꝫ ad correctionē. vocat vndiqꝫ pnīam. vocat beneficia largiēdo. vocat tempꝰ viuendi imꝑtiundo. vocat perlectorē. vocat ꝑ attractioneꝫ. vocatꝑ intimā cogitationē. vocat per flagelluꝫcorrectionis. vocat ꝑ miſcd̓iam conſolationis. longanimis eſt gͦ dn̄s. ⁊ multe miſericordie eius. Adiſcamꝰ igit̉ frēs a tambono tāqꝫ miſericordie. magiſtro miſericordiā impēdere. ſequamur veſtigia eiusNā quid de nobis erit. ſi ſaluator noſter.clemens piꝰ ⁊ miſericors fuerit. ⁊ nos miſericordiā negauerimꝰ. Nonne ſi miſericordiā clauſerimꝰ viſcera. claudet̉ nobisoīno xp̄i ianua. Nā vt preceptor nr̄ Auguſtiuꝰ in ſermōe de miſcd̓iā ſcribit. Miſericordia ē porta dn̄i. ⁊ iuſti intrabūt ineam. hec nouū teſtamentū illumīat. ⁊ veteris rigore extenuāt. hͦ eſt lignū qͦ Moyſes aquas dulcorauit. hoc ē ſal quo Elizeus ſterilitatē exterminauit. hec ē farinaqua Alizeꝰ mortem q̄ in olla erat extirpauit. hoc ē oleum. qd̓ ſamaritanꝰ infunditvulnerato. hec ē aqua Iordanis qua curat̉ lepra Naaman ſyri. hic eſt ſola virtꝰ q̄diuidit int̓ crudelē ⁊ pium. int̓ regem ⁊ tyrannū. Nam propter eā ſanctus Ioſephfratrum ſuoꝝ oblitꝰ fuit īiurie Dauid rexbenigniſſimꝰ. filij perſequētꝭ deflebat dementiā. diua Monica ſui filij Auguſtiniīminentē deplorabat dānationē. Auguſtinus ianuarij lugebat finalē impeniten

tiam. propter eam Paulꝰ apl̓us dicebatQuis infirmat̉ ⁊ ego nō infirmor. qͥs ſcādalizat̉ ⁊ ego nō vror. propter eā Moyſes a deo petijt. vt aut ſuo ꝑceret populo. aut eū de libro vite deleret. propter eāidem pater Auguſtinꝰ diuine ſupplicauit maieſtati. vt aut īpios ꝓfugaret Garbaros. aut eū de huius vite medio tolleret. propter eā Abraham cunctādo petijtdeū contra nefandiſſimos hoīes miſericordit̉ agere. Sed diceret quis ex vobis ecce in monaſterio ſumꝰ. pauꝑes videre nō poſſumus. pupillas et viduas cōſolari nō valemus. mortuos ſepelire nequimꝰ. qūo miſericordie opera facimus.Audiatis in ſermōe de miſericordia optimi preceptoris reſponſionē ſue queſtiōisIpſe enī ibi inqͥt. Et ſi in ſeculo nō habitatis. nec gentiū cōmertium habere debetis. miſcd̓ie tn̄ opera bene exercere poteſtis. orando. obſecrādo. ⁊ ꝓ pupillis ⁊ orphanis deprecādo. qd̓ ſi ſatis eſſe nō videt̉. penſare debetis. qūo in monaſteriocentū ⁊ plures habitatis ſimul. hoc ad illos dicebat qͦs in monte ſub eiꝰ cura degēdos cōgregauerat. ſed nos ad vos oēsqui eiꝰ ſub regula degitis. ſimul cū eo dicimus. Nūquid ſepe infirmamini. Nunqͥd ſepe a dyabolo ⁊ a mūdo tēptamini.Nūqnid ſepe affligimini. nūqͥd ſepe patimini. nūquid ⁊ ſepe morimini. Int̓ vosergo poteſtis pietatis opera exercere. Nōtempꝰ. nō locus. nō conditio. nō profeſſio. nō quecūqꝫ res alia a vobis tollit. vtint̓ vos miſericordes eſſe non poſſitis.Quando igit̉ propt̓ egritudinis vetuſtatē aliqͥd aſpicitis fratribꝰ vr̄is delicatioreexhiberi. nō modo non moueri. turbariqꝫaīo. ſed eiꝰ potius cōꝑati miſereri. ⁊ in qͦbus poteſtis ſubuenire debetis. nec illosfeliciores putetis. qꝛ ſumūt qd̓ vos nō ſumitis. ſed ipſi potiꝰ gratulemini. qꝛ valetis qd̓ non valēt illi. Nāqꝫ meliꝰ eſt abſtinere qͣꝫ ſumere. Nā illud virtutis hͦ infirmitatis ē. Gratulari ſibi quiſqꝫ dꝫ. ꝙ dono diuine gratie tā ſanus ē ⁊ validus. vtpoſſit ſibi ſufficere cōis alioꝝ cibus ⁊ potus. qd̓ nihil delicatū querat. nihil ſuperfluū petat. Quanto enī quiſqꝫ minꝰ appetit. ⁊ quanto artiꝰ viuit tanto beatior critArta enī ⁊ anguſta via ē que ducit ad vitam. Gaudeat gͦ qui ꝓpter xp̄m viuere ꝑ-

f 3

b