Fo. XXVIII

leiunium reſoluens in ꝑnitiē mittit̉. Quiſciens indictū a xp̄o reſoluit ieiuniuꝫ. qͥdmeret̉. ſi Ionathas pro guſtu puſilli fauimellis iudicat̉ occidendus crapulatꝰ a vino. ⁊ impinguatꝰ ⁊ ingraſſatꝰ epularū varietatibꝰ quid patiet̉. Quare ſtatuta nobis ieiuniā fratres oī cū diligentia ⁊ deuoti one cuſtodiamꝰ. Domemus gͦ carnenoſtram abſtinentia eſce ⁊ potꝰ. vt hoſtesnoſtros ſpirituales carnaleſqꝫ vincamusCū ꝟo ſubdit qͣntum valitudo ꝑmittit virtꝰ cōmendat̉ diſcretionis. ſine qͣ ſingule noſtre bone ꝑeunt actiōes. ꝓptereaHieroꝰ. ait. prudent̓ enim deus ſibi vultſeruiri. non vt nimietate debiles fiant. etpoſt medicoꝝ ſuffragia requirāt. temꝑandum enī eſt. vt ſi fieri poteſt. ceptum obſequiū gradatim ꝓuehat̉. potiꝰqͣꝫ incōſiderantia minuat̉. Et Fulgentiꝰ inquit. Ieiunijs ſic eſt adhibēda teperies. vt corpꝰnoſtrum nec ſaturitas excitet. nec inediamoderata debilitet. qm̄ vt beatus Gregorius in moralibꝰ dicit. ꝑ abſtinentiū carnis vitia extinguēda ſunt non caro. Sicneceſſe eſt. vt artem ꝯtinētie quiſqꝫ teneatqͦ non carnem. ſed vitiā occidat. ſepe enīdum in ala hoſtē inſeqͥmur. etiam ciuemquem diligimꝰ trucidamꝰ. ⁊ ſepe dū noſtro cōciui ꝑcimus ad prelium hoſtē nutrimꝰ. ſic qͥ carnē ſuaꝫ. vt Hugo in ſua inqͥt in interp̄tatione. ſupra modū affligit.ciuem ſuū occidit. qui pluſqͣꝫ oportet alimentis eam paſcit. hoſtē nutrit. propterqd̓ Iohannes Caſſianº in libro de iuſtitutis monachoꝝ aſtruxit. meliorē eſſe rōnabilem qͦtidianam cū moderatione refectionem. qͣꝫ ꝑ interualla arduū. longūqꝫieiunium. nouit enim īmoderata inedianō ſolum mentis labefacere ꝯſtantiā. ſedetiam or̄onū efficaciam reddere laſſitudine corporis eneruatā. Ob eam cām Auguſtinꝰ tāqͣꝫ p̄ceptor ſūma diſcretōe pollens in regula nō determinata p̄cepit ieiunia. ſed ea nr̄o fieri arbitrio iuxta nr̄amvalitudinē dereliquit. Uū in ſermone deinſtitutione ieiunij ad poſtulandū nosab eo inuitat inqͥens. Sed dicetis. Nunqͥd in vita noſtra ſemꝑ ieiunare debemꝰ.⁊ reſpondens ait. Legē meam recepiſtis.⁊ audiſtis frequent̓ inter ceteta. ꝙ carneꝫvr̄am dometis abſtinētia eſce ⁊ potꝰ. qͣntum valitudo ꝑmittit. Nolo enī meip̄m

ligare. nolui onera vr̄a portare. ſꝫ hoc ſolum ſuꝑ vos ponere volui. ieiunantes etabſtinentes qͣntum facere deo fauēte poteſtis. Nolo. tū adiecit. ꝙ diebus dn̄icis ieiunētis. hͦ enim heretici ⁊ infidelesfaciūt. Omne autē ieiuniū exceptis dn̄icis bonū eſt ⁊ laudandum. ſi bn̄ fiat.Fit autem bn̄. ſicut alijs in locꝭ plene diſſeruit. ſi pium. ſi caſte. ſi humile. ſi diſcretum. ſi cū or̄one fiat. ſi nō ad mundi gloriam. ſed ad dei laudem ⁊ aīe ſalutem fiat. ſi ſimul cum ora ſingula membra ieiunent. Ieiunet igit̉ oculꝰ a curioſis aſpectibus. ⁊ oī petulantia. vt bn̄ humiliatuscoerceat̉ in penitentia. qui male liber vagabat̉ in culpa. Ieiunet auris nequiterpruriens a fabulis ⁊ rumoribꝰ. ⁊ quecūqꝫ ocioſa ſunt. ⁊ ad ſalutē minime ꝑtinētia. Ieiunet lingua a detractōe. murmuratione. ab inutilibꝰ. varijs. atqꝫ ſcurrilibus verbis. Interdum qͦꝫ ob grauitatemſilentij ab his q̄ videri poterant ncc̄ia. Ieiunet manꝰ ab occiſis ſignis. a rapinis. aꝑſecutionibꝰ. ⁊ ab oībus oꝑbus. que nōſunt licite imꝑata. Ieiunet pes a vanis ⁊ꝓhibitis inceſſibꝰ. Ieiunent genitalia aboī illicito cōcubitu. ſed multo magis ieiunet aīa a propria volūtate ſua. vt nihil appetat. nihil ꝯcupiſcat. qͦ dei offendat̉ maieſtas. qm̄ ſicut ſcriptū eſt. In diebꝰ ieiuniorum noſtroꝝ noſtre exquirunt̉ voluntates. que oīa Auguſtinꝰ in cōmentarijsſuꝑ Iohannē paucis complectit̉ in quiēsIeiuniū magnū ⁊ generale eſt abſtinereab iniquitatibꝰ. ⁊ illicitis voluptatibꝰ ſeculi.Textꝰ viceſimꝰ ſecundus AuguſtinusUando auteꝫ aliqͥs non pōt ieiuiunare. non tn̄ extra horā prandijaliqͥd alimentoꝝ ſumat. niſi cumegroratComentū viceſimūſecūdū AmbroſiꝰEcudū preceptum de mō vinendi in monaſterio ſeruandū eſt. vtſi ꝯtingat. vel propter īmoderatūexercitiū. vel ex naturali cōplexionis diſpoſitione. vel quacūqꝫ alia ex cā quēpiāieiunare non poſſe. talis extra horamprandij alimentorum nihil ſumat. niſi egrotus extiterit. Infirmis enim

v