Fo.XXI

co adiecit.Textus decimuſquintꝰ AuguſtinꝰOnes vnanimiter et cōcorditerviuite. ⁊ honorate inuicē deū invobis. cuius tēpla facti eſtis.Cōmentū decimūquintū AmbroſiꝰUod ait vnanimiter ad vnā ſpectat voluntatem. Qd̓ adiecit cocorditer. ad vnitatē cerimoniarū⁊ beatoꝝ moꝝ pertinet. Qd̓ annectit. honorate inuice deum in vobis. id nimiruꝫfit. ſi propter deū nos inuicē diligamus.ſi ſolliciti ſumꝰ. vt noſtrum vnuſqͥſqꝫ deiſeruet mandata. Unanimiter inquā viuimus. ſi vnū in deo aīm habeamus. vtomnes vnū ſentiamꝰ. qd̓ ad noſtram ſpectet ſalutem. Si oēs ſumus vniꝰ velle indei ſeruādis mandatis. vniꝰ nolle in euitandis ꝓfugandiſqꝫ vitijs. vtrūqꝫ enim ⁊velle ⁊ nolle ad voluntatē ſpectat. que ſiin aliquibus cōiungant̉. veri ſunt amici.qm̄ Criſpo Saluſtio teſte. idem̄ nolle ⁊idē velle ea demū firma amicitia eſt. a qͣMarcij Tullij nō diſcrepauit ſententia.cum diffiniret. amicitiā eſſe oīm humanarū. diuinarūqꝫ reꝝ cum beniuolētia etcaritate ſūmaꝫ conſentionē. Concordem autē ducimus vitā. ſi noſtris in actibus ſingulares nō fuerimus. Non enī decet in vno monaſterio cōſtitutos diſcrepantes eſſe in cerimonijs. Nō decꝫ quēpiam vt ſi cōuentus reficiat̉. ipſe vt ſingularis appareat. ieiunet ſi ꝯſtitutus ē in lectione: ipſe velit eſſe in oratione. vt ſi conſtitutꝰ orando ſtat. ipſe proſtratꝰ iaceat.multo minus moꝝ decet difformitatemvt cū alij taciturni. caſti. modeſti. ⁊ humiles ſint. ipſe loquax. luxurioſus. p̄ceps ſit⁊ ſuperbꝰ. Itaqꝫ frat̓ qui concorditer viuere affectat. priꝰ debet prauos relinquere mores. vt ꝑuerſus. inordinatꝰ. infeſtusindocilis ꝓcax. ⁊ petulās minime ſit. Deinde ſermoues. inceſſum. ſtatū. oēm motum. ⁊ oēm deniqꝫ vitam ſuā ſic liberare.vt cōcors ſit illis. cuꝫ quibus nouerit eſſeviuendū. Is itaqꝫ religioſoꝝ hoīm ērectus ordo viuēdi. Vt imprimis in eisſit vna volūtas. deinde cōcors ſeruet̉ vi-

ta. poſtremo deum in ſeipſis inuicem honorent. Honorat̉ autem a nobis deus. fieius ſeruamꝰ mandata. Honorat̉ deꝰ. ſidebitus latrie exhibeat̉ cultus. Honoratur in nobis deꝰ. ſi propt̓ ipſum noſipſosdiligimus. Hinc Saluator ait. In hoccognoſcit hoīes. qꝛ mei diſcipuli eſtis. ſidilectionē habueritis ad inuicē. honorat̉a nobis deus. ſi bona opera que agimꝰdeo attribuimus. ⁊ in eiꝰ referimus maieſtatem. Cum enī egerimus hec. eius templa facti erimus. per ſuperuenientē ⁊ inhabitantem ſpiritumſanctum eius in nobis. Ea ꝟo aſſequi non poſſumus. niſi ꝑfugam proprietatis. ⁊ ſuꝑbie ⁊ ꝑ paupertatis ⁊ humilitatis amplexū. Quoniamſicut illa duo omnis diſcordia. oīs odij.omnis diſſenſionis. omniū contentionūguerrarum ⁊ belloꝝ ſunt cauſa. Ita hecpaupertas ⁊ humilitas caritatē generāt.caritas ꝟo vnitatem nutrit atqꝫ concordiam. Unitas autem ⁊ concordia nos efficiunt templū dei. Propterea preceptornoſter ad cōmunionem ſeruandam. ad repellendam ſuperbiam. ad amplexandamvnionem ⁊ concordiaꝫ nos tanto ordinetantoqꝫ ſtudio concitauit.Textus decimuſſextus Auguſtinus¶ Oporibꝰ conſtitutis.Rationibus inſtate horis ⁊ temCōmentum decimū ſextum AmbroſiꝰNhelantibus celū aſcendere. opꝰeſt. vt imprimis caritate ferueāt.ſubinde quod ex altero neceſſario ſequitur. vnionem pacem ⁊ cōcordiam habeant. poſtmodum terrena ſuppeditent. Quarto vt reiecta ſuperbia humiles ſint. hec ad hunc vſqꝫ locū preceptornoſter iuſſa tradidit capeſſenda. nūc magnum vehemenſqꝫ vehiculū. quo ad deūmagnopere ſubleuamur. iubet aſcendereHec quideꝫ oratio eſt. que poſt predictaſane iubet̉. quoniā ſine illis prorſus abſqꝫ fructu habetur. Hinc probe dicimꝰ.ꝙ oratio ſerenat cor. ſi ſuit a caritate ſuccenſa. Purgat a vitijs. ſi cū fraterna emittatur concordia. Abſtrahit a terrenis. ſi apaupere ſpiritu fiat. Subleuat ad cele-

l

mi