Druckschrift 
Canones Aurelii Augustini// iuxta triplice[m] qua[m] edidit re//gulam omni statui modu[m]// viuendi prestantes Iponensis episcopi sancte ecclesie doctoris precellentissimi : Hic Prelati. regendi copia[m] nanciscunt[ur], Subditi. suis curatis obseque[n]di debiturm prestare docent[ur], Mores accipiunt [Christ]i fideles vniuersi
Entstehung
Seite
IIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Fo. IIII

vt loquelā ipſam prorſus amitteret. qͦ intereis tabellis ſcriberet. opꝰ fuit vt ꝓ attenuando ſaltem dolore. qui ſecū aderantdeū exorarent. cuius deſiderio cognito.mox genua ſupplici fixerunt affectu. ⁊ inipſo deprecatiōis exordio protinꝰ dolorille fugit. qͥ talis ac tantꝰ fuerat. tanqͣꝫ extēplo ſedatus. vt de eius intētione ac repētino receſſu magnoꝑe paueret. diceretqꝫ nil eſſe mirū ſi aliqͥ in eam incidiſſentopinioneꝫ. vt ſummū locauerint bonū inſanitate aſſerebat qͦꝫ ab ineunte ſua etatepenā talem expertū fuiſſe nunqͣꝫ. quam qͥdem ob rē inſinuati ſunt ei in ꝓfundo nutus dei in cuius iā fide. qͣꝫqͣꝫ nondum baptiſma ſuſcepiſſet. ſic letꝰ. alacer viuebat.vt die noctūqꝫ laudare. bn̄dicere. glorificareqꝫ eius maieſtatē ⁊ celſitudinem ſinebat minime. Et vt in eiꝰ amore magismagiſqꝫ ſuccenderet̉ Diuo antiſtiti Ambroſio priſtinos errores ſuos. p̄ſenſqꝫ tūcvotū litteris inſinuās edoceri ab eo petijtqͥd de libris ſacris ei legēdū eſſet. quo diuine ꝑcipiēde gratie aptior fieret. atqꝫ paratior. Ille auteꝫ Eſaiā perlegi iuſſit. qm̄tū xp̄i miſterioꝝ. tum gentiū vocationislucidiſſimꝰ teſtator. enunciator clarꝰ. validiſſimuſqꝫ preco fuiſſet. Quippe ſaluatoris miſteria ſic deſcribit aꝑte. vt euangeliſte potiꝰ qͣꝫ prophete ſtilū ſapiat. Uerūcū prime lectiōis mentē non hauriret. totūqꝫ volumē tale arbitrās repetenduꝫ adillud vſqꝫ tp̄s diſtulit. qͦ in diuinis eloquijs ⁊ ẜmonibꝰ eēt exercitatior. Māſit autem in abditis his locis a tertio nonas maias: qn̄ ſubficū eū xp̄i caritas vulnerauit ad pridie vſqꝫ idus ſeptēbris. qn̄vindemiaꝝ edictis ferijs ſcholaſticis ſuis aliū verborū venditorē prouidendummediolanenſibꝰ inſinuauit. Eo tꝑe meditationū. ſoliloqͥoꝝ ⁊ alios libros multos maxime ꝯtēplatiōis ſcripſit. Ubi aūttempꝰ aduenit. qͦ ſicut tunc mos vigebatin eccl̓ia. de his qui cathecumini erāt. dare eū nomē oportuit. relicto rure Mediolanū remeauit. Sancte ꝟo reſurrectionis paſcha adueniēte. duꝫ triginta ageretannos Archadij. Honorijqꝫ tēporibꝰ abintegerrimo a preſule Ambroſio vnacuꝫAlippio ⁊ gnato ſuo Deodato in fontibus qͥ Diuo inſcribunt̉ Ioh̓i. cunctis admirantibꝰ. ac deū laudantibꝰ ineffabilis

indiuidue. ac ſanctiſſime trinitatis pr̄is.ſcꝫ filij ⁊ ſpūſſancti noīe publice baptizatus ē. Et vt de eiꝰ ꝯuerſione idē Ambroſius Datiꝰqꝫ recēſuit. Ambroſio Te deūlaudamꝰ exordiente. Auguſtino Te dn̄mꝯfitemur reſpōdente. ꝓut ſpūſſanctus eloqui illis dabat. tā precellentē. altiqꝫ tonātē hymnū alternatim decantantes cūctisſtupentibꝰ: cordeqꝫ orantibꝰ poſteris ediderunt. quē maxima cū veneratione eccleſia recipiēs poſt nocturnos ⁊ an̄ laudesreligioſe canendū iuſſit. qui ſic colletātesꝯgaudētes ſil̓qꝫ iubilantes. ⁊ pſallentesqͣſi multis diuitijs. ineſtimabilibuſqꝫ margaritis ditati cū gratiarum actiōe celeſteſumētes pabulum in ꝑhenni dei ſeruitioꝯfirmati ⁊ ꝯfortati fuere. At qui tantaī baptiſmate repletꝰ fuit gratia. vt nō modo ē mente oīs radix euulſa fuerit erroꝝ.Uerū etiā mundane vite preterite ab eoſollicitudo fugiēs. oīs humane ac diuineſapiētie fons ad xp̄i fidē defendendā. protegendā. irrigandāqꝫ eiꝰ in aīo ſcaturiuitOb eā rē. neqꝫ illis diebus. vt ip̄e in egregio ſuaꝝ ꝯfeſſionū volumine teſtis ē. ſatiabat̉ dulcedīe mirabili cōſiderare altitudinē ꝯſilij diuini ſuꝑ ſalutem generis humani. qͣꝫtū in hymnis ⁊ canticis ſuaue ſonantis eccl̓ie vocibus acrit̉ corpore menteqꝫ proſtratꝰ fleuerit. difficile eſſet dictu.Uoces qͦꝫ ille eiꝰ auribus influebāt. deiqꝫ veritas in cor ſuū eliquebat̉. ꝑinde pietatis eſtuabat affectꝰ. fluebat currebatqꝫeius ex oculis tāqͣꝫ duobus ex fontibꝰ indeficiēs irrigatio lacrimarū cū quippe qͥbus tā bn̄ erat ei. vt diuine celeſtiſqꝫ dulcedinis cōpos videret̉. cuiꝰ muneris ampliſſimi poſtmodū haud īmemor vt laudes gratiaſqꝫ ſuo redderet creatori dicere ꝯſueuit. Sagittaueras tu cor meū caritate tua dn̄e. ⁊ meis in viſceribꝰ tranſfixaꝟba tua geſtabam. tuoꝝ qͦꝫ ſeruorum. qͦsde nigris lucidos. de mortuis viuos feceras in cogitatiōis mee ſinū cōgeſta meexempla vrebāt. Grauēqꝫ torporem aſſumeba. ⁊ a ploratiōis valle aſcēdēti. ⁊ cantāti canticū gradū dederas ſagittas acutas tāqꝫ carbones vaſtatoris. Et vt lōge feruētiꝰ dei vacaret obſequijs. ſicut ip̄ein ſermone de filio ꝓdigo memorat ideꝫſanctꝰ Ambroſius eū Diui Pauli primiheremite habitū. cucullā .ſ. nigrā ad mun

⁊