lira. j.

paalia decem que ſibi denegabat cum tali pacto ꝙ ſa.tiſdet ſibi oportune de. xx. ſit vſurarius. Rn̄. ꝙ nōẜm Hoſti. in ſum. eo. ti. Et ideo illud verbū qd̓cūqꝫ poſitum in diffinitione intelligit̉ quodcunqꝫ .ſ.ad lucrū vel ſuperhabūdantiam. vel quodcūqꝫ extimabile pecunia qd̓ ſit plus. d. c. conſuluit. ⁊. xiiij.q. iij. per totum.10 ¶ In quibus caſibus accipitur vltra ſortem ſineVſura. Rn̄. ẜm glo. ⁊ doctores in. c. conqueſtus. devſu. inuenīo. xij. caſus.1 ¶ Primus quādo eccleſia vel laicus recipit a ſuovaſallo feudum in pignus. De quo. sͣ. Ieuduꝫ. §.xxx.12 ¶ Secundus quando emphiteota vel vſufructuarius pignorat domino vel proprietario. De quoſupra Feudum. §. xxxij.L3 ¶ Tercius quando quis retinet poſſeſſionē meaꝫpoſſum in pignore accipiendo fructus meos facere ſine vſura. quia recipio tm̄ meum. de vſu. c. j. ⁊ dec. conqueſtus. Secus eſſet in poſſeſſione alteriꝰ inpignore accepta. quia vſura eſſet faciendo fructusſuos. quia reciperet vltra ſortem nō ſuū. de pigno.c. illo vos.¶ Quartus quando ſine omni pacto ⁊ ſpe recipiEtur gratis oblatum. vnde j. q. ij. c. ſicut. Nullaminquit tex. obligatio ſuſcipienti culpe maculam ingerit q̄ non ex abiectis petitione procedit. Intellige quando dans liberaliter dat ſciens ſe non teneri. nec credens creditorem hoc exigere ⁊ recipiensrecipit liberaliter. vt. sͣ. dictum eſt. Reſtitutio. .j. inverbo vſurarius.¶ Quintus quando qd̓ recipitur rōne intereſſe recipitur. Et nota ẜm Pe. de ancha. ⁊ do. anto. in. c.ſalubriter. eo. ti. ⁊ Pa. in dicto. c. conqueſtus. ꝙ intereſſe conſiſtit non ſolū in damno habito. ſed in lucro ceſſante. dūmodo lucrū ceſſans eſſet in actu velquaſi in actu. hoc ē ꝙ ꝓbabiliter fuiſſet. quia ſic dicitur peti qd̓ aliquo mō eſt. ſecus eſſet ſi ſolum eſſein poſſibilitate. qꝛ ſic dr̄ potius non eſſe. hoc patꝫ ꝑl. ſi iactū rhetis. ff. de ac. emp. ⁊ vē. Ubi patꝫ ꝙ licetemptio que ſit de ſola ſpe. probabili quaſi in actu. ⁊idem de partu futuro. l. nec emptū. ff. de ꝯͣhē. empt.Secus eſſet de eo qd̓ eſt ſolum in poſſibilitate. Exquo patet quid dicendū de multis caſibus quos īferam pro maiori declaratione.¶ Quid de illo qui nō ſoluit ex culpa ſua creditoriſolito mercari in termino debito. Rn̄. ꝙ tenet̉ ei adlucrū ceſſans iudicio bonoꝝ mercatoꝝ. Et ideo talis creditor licite recipit vltra ſortē. Idem dic de illoqͥ volebat negociari vel poſſeſſionem emere ꝙ licite recipit vltra ſortem tantuꝫ qͣntuꝫ lucratus fuiſſetveriſimiliter vl̓ habuiſſet de fructibus poſſeſſionisaut alterius rei dūmō. v. cōcurrant. Primū ꝙ ꝯputet pericula ⁊ expēſas qꝛ lucrū intelligitur deductisexpēſis ⁊ laboribus ⁊ periculis. l. j. C. de fruc. ⁊ lit.expen. ⁊. l. fructus. ff. ſo. ma. Secundum ꝙ non ſiteius intentio lucrandi principaliter per hanc viamſed potius per mercantiā vel emptionē. Terciumꝙ non contrahat pactū ad ſemꝑ. ſed ad aliquod tēpus. quia aliter quo ad iudicium humanum videretur ꝙ potius vellet lucrari iſto modo qͣꝫ per aliā

viam. Quartū ꝙ ille cui mutuat nō ſit in tam artaneceſſitate ⁊ creditor in tali opulentia ꝙ ei teneaturgratis mutuare. quod qn̄ ſit. vide Elemoſina. §. j.Quintum ꝙ id quod accipit ſit vere intereſſe ſuuꝫꝓbabiliter ⁊ ꝓ intereſſe accipiat aliter eſſet vſura.Idem dic ẜm Inno. ⁊ Ray. de illo qui merces volens deferre ad alium locū ꝙ licite plus accipit qͣntum extimatur lucrum quod habuiſſet ſi p̄fata concurrant. Sed Hoſtien. dicit ꝙ hec opinio Innoc.⁊ Ray. multos duxit ad infernum. Io. an. v̓o concordat dicendo ꝙ ſi ſtatim precium ſoluitur ceſſatratio Hoſtien. ⁊ eſt vera opinio Inno. Si v̓o precium non ſtatim ſoluitur. ſic non licet. ⁊ Innocen.intellexit quando precium ſtatim ſoluitur. ⁊ hāc diſtinctionem Io. an. ſequūtur Io. cal. Pe. de ancha.⁊ Henrieus boie. in. c. in ciuitate. de vſu. ⁊ Lau. deRidol. in ſuis contractibus. Sed do. Anto. in dicto. c. in ciuitate. dicit ꝙ etiam ſi precium nō ſtatimſoluitur ꝙ licet quando probabiliter eſt certum ꝙlucratus fuiſſet. Et quod dicit Hoſtien. ⁊ Io. an.dicit ꝙ loquūtur preſumptiue. Sed quando certūeſt ꝙ nulla fraus interuenit. licet ⁊ preſumptio cedit veritati. Idem tenet Panor. ibidem. ⁊ ſic tene īconſcientia. Nec obſtat dictum Tho. vbi ſupra qͥdicit ꝙ non licet deducere in pactum id quod de pecunia non lucratur. intelligitur enim quando predicta non concurrunt. vt patet ex ratione ſua cumdicit. quia non debet vendere quod nondum habet. ⁊ poteſt multipliciter impediri. quia iſtis concurrentibus non poteſt impediri. aliter niſi ſic intelligeretur contradiceret ſibi ip̄i ibidem. vbi tenet licere deducere in pactum recompenſationem damni per quod ſubtrahitur ſibi aliquod qd̓ debet habere ⁊ ꝯtra id qd̓ expreſſe tenet ſcd̓a ſcd̓e. q. lxij. art.iiij. De quo. jͣ. §. lxxvij.¶ Quid de illo qui habens ducentos tradit centū 1Iohanni pro ſuis neceſſitatibus expendendis cuꝫpacto ꝙ tantum ſibi vltra ſortem reddet quantumlucrabuntur alia centum que ponit in negociationem. ℟. Inno. ⁊ Io. an. in. c. fi. de vſu. tenēt eē vſurariū. qd̓ veꝝ credo qn̄ nolebat ea in negociationēponere. ſꝫ ſi om̄es ducentos volebat in negociationem ponere. ⁊ ad inſtantiam Iohannis ſibi taliterdedit erit licitus contractus. dummodo concurrāt̉p̄dicta. v. precedentis. q.¶ Utrū ille qui vendit poſſeſſionem vl̓ quid ſimile ⁊ tradit emptori poſſit ſi emptor non ſibi ſoluit ītermino poſt terminū fructus poſfeſſionis ſuos facere ſine vſura. ℟. Glo. in. d. c. conqueſtus ꝙ pōt īͣpignus accipere tranſacto termino. ⁊ fructus ſuosfacere ẜm doc. Et in hoc caſu habet actionē ex contractu vel officio iudicis ad intereſſe ẜm Ho. C. deac. emp. ⁊ vend. l. ij. ⁊. ff. de ac. emp. l. ij. Et ꝙ liceathabes glo. in. l. ij. C. de vſu. ⁊ in. l. curabit. C. de ac.emp. ⁊ ven. Et idem dic qꝛ ſi non vult ſoluere preciū tradendo vult ⁊ conuenit vt ſibi ſoluat̉ fictumſeu penſio debita. donec precium ſoluerit. tex. eſt ind. l. curabit. Et vide ſupra Emptio. §. v. Et ex hispatet ꝙ lucruꝫ ceſſans licite exigitur ſine vſura. Etpro hoc eſt tex. in. l. ij. in fina. ff. de eo quod cer. lo. ⁊indicta l. curabit. Et facit quod nota. iij. l. Iulia-

5

10

1Q