vUotum. iiij.

Secus eſſet ſi non ex voto ſoluꝫ deo facto. Sed exaliquo alio reſpectu ſe homini obligaſſet. qꝛ ſic nōabſolueret̉ ꝑ religionis ingreſſum. nec etiam ꝑ diſpenſationē ſuperioris. niſi ſecūdū ꝙ dixi. sͣ. Papa.S. vj. ⁊ Iuramentū. vj. in pͥnci.¶ Utꝝ ille qͥ ꝓmiſit pr̄i aūt alteri votū eoꝝ īplerez poſſit illud ī religionē ꝯmutare Rn̄. Tho. in qͣdāq. de qͦlibꝫ. ꝙ ſic. qꝛ ſicut ſuffict ꝓ ſe. ita ⁊ pro pr̄e.¶ Utꝝ omne votum poſſit cōmutari auctoritateſuꝑioris. Rn̄. ẜm Ric. vbi. sͣ. ar. ix. q. j. ꝙ ſic. Et dehoc vide. sͣ. Papa. §. j. Et hoc firmiter teneas quianullū ē votum voluntarium quin poſſit in meliuscōmutari. ⁊ ſi nō ip̄i cui cōmutat̉ ſaltē cōmunitatiItem aliqn̄ votum militaret cōtra ſalutem ꝓpriā.vt patꝫ in illo qui caſtitatem vouit quā tn̄ ex fragilitate ſua videt veriſil̓r ſe fracturū. Et ideo ſuperioris auctoritas nobis dimiſſa ē a deo in hmōi ꝓuidendis. ⁊ nō cures de tenētibus aliud.¶ Quis eſt ſuperior cuiꝰ auctoritate vota poſſintcōmutari. Rn̄. ꝙ qͦ ad qͣtuor vota ſolus papa diſpenſat .ſ. in voto religionis. In voto hieroſolimitano. voto ſancti Iacobi. ⁊ voto viſitandi liminaapl̓oꝝ Petri ⁊ Pauli. ⁊ ſic ẜuat̉ in facto licet nulloiure inueniat̉ expreſſum. niſi de voto ꝓ ſubſidio terre ſancte. vt in. c. ex multa de voto. vbi tenet Pan.ꝙ etiam legatus de latere non poteſt diſpenſare cūrequirat̉ ſpecialis delegatio. vt in. d. c. ex multa. patet. Sed ſi factum eſſet ſolum pro deuotione nō ꝓſubſidio. ſic tenet idem Pa. ibidem ꝙ ep̄us poteſtdiſpenſare. Et ſimiliter ſi vouiſſet ſolum ex deuotione ire ad ſanctū Iacobū non in ſubſidiū preſtan̄.Et facit pro hoc tex. c. ꝙ ſuper his. ⁊. c. ex multa. e.ti. que fundant ſe ſuper ſubſidia terre ſancte. Et licet iſtud ſit verū de iure. Quia tamen conſuetudoita ſe habet. vt etiaꝫ ex deuotione factum pertineatad papam eius diſpenſatio. ⁊ etiam quia maiorescauſe ad papaꝫ ſunt referende. vt in. c. maiores. debap. Ideo conſulo recurrendū fore ſemper ad papam in huiuſmodi. Si tamen ep̄us diſpenſaret ſequēdo opinionē Pa. credo valeret. quia poſſet dici ꝙ lꝫ cōiter remittant̉ ad papam. nō tamen ꝓpterhoc eſt caſus papalis. poteſt em̄ quis mitti ad papam aliquādo ad terrorem. aliqn̄ pro maiori cauteia. aliquādo ex reuerentia. Et ideo hoc non probateſſe qd̓ ad hoc cōtingit abeſſe. l. neqꝫ natales. C. deꝓba. In alijs aūt votis a predictis pōt epiſcopusdiſpenſare quo ad ſuos ſubditos. Abbas ⁊ alij prelati religioſoꝝ poſſunt quo ad religioſos eis ſubditos ſiue votū fecerint ante ingreſſum religionis ſiue poſtea. Alij aūt inferiores ep̄is qui nō ſunt p̄lati religioſoꝝ diſpenſare nō poſſunt. niſi tales haberent iuriſditionē ep̄alem in ꝑſonas de iure ſpāli. Facit glo. in cle. j. de re. ec. non alie. ⁊ quod noͣ. Innoc.in. c. ſtatuimus. de ma. ⁊ obe. ⁊ Pa. in. c. ſignificaſti.de fo. compe. vel ex ſpeciali iure vel conceſſione hoceis cōcederet̉. Et hoc ſequūt̉ cōiter docto. in. c. fi. depoſtu. p̄la. Hoſt. tn̄ in. c. j. de voto. dicit ꝙ tex. d. c.primi ꝓbare videt̉ ꝙ qͥlibet preſidēs in iſtis votisdiſpēſare poſſet. Fatet̉ tn̄ ꝙ de cōſuetudine ſeruat̉.vt inferiores ep̄is nō poſſint diſpēſare. niſi vt dictūeſt. ⁊ minime mutanda q̄ longa cōſuetudine inter

i. iiij.pretationē acceperūt. l. minime. ff. de legi.¶ Utꝝ ep̄us ⁊ ſimiles poſſint diſpenſare in votis ga ſe emiſſis. ſicut poſſunt diſpenſare in ſubditorumvotis? ℟. Pan. in. c. magne. de voto. ꝙ non ⁊ facitiſtud. c. magne iūcta glo. ꝓ hoc. Nam nō debꝫ qͥsauctorizare in facto ſuo ꝓprio. vt in cle. ij. de re. eccl̓.nō alie. ⁊ in. l. j. ff. de aucto. tuto.¶ Utrum abbas vel prelatus religioſus qui conceſſit licentiaꝫ eius ſubdito vouendi poſſit cum eo 7poſtea diſpenſare. ℟. Ric. vbi. sͣ. ar. iiij. q. iij. ꝙ ātevotum emiſſum poteſt licentiam reuocare. ⁊ ſic nōtenebit poſtea factum. Sed poſt votum emiſſumdicit tutius eſſe ꝙ ſubditus recurrat ad ſuperioreꝫſui prelati. vel ad papam ſi aliuꝫ non habet. Et iſtaopinio eſt ſatis equa. ne videatur auctorizare in facto ſuo. ſed tamen de veritate iuris poteſt diſpenſare. ar. c. manifeſtum. Et qd̓ ibi no. xxxiij. q. v. Itemſicut rationabiliter conceſſit licentiam. poteſt etiamrōnabiliter ſi cauſa occurrat diſpenſare. nec ē iſtudin facto ꝓprio ſꝫ alieno. niſi forte ſolum vellet diſpēſare ꝓpter ſuū cōmodū. quia ſic non poſſet al̓s ſic. ſiꝓpter neceſſitatem ſubditi.¶ Quid de voto caſtitatis an inferior a papa poſſit gdiſpenſare? Rn̄. diuerſa fuit opinio. ſed ſaluo meliori iudicio credo dicendū ꝙ aut votū caſtitatis ēſimplex ⁊ ꝑpetuum. ⁊ tunc propter duo ep̄us pōtdiſpenſare. Primuꝫ ſi votum caſtitatis fuit aliqualiter meticuloſum a prin. licet non fuerit iuſtus metus. vt vult glo. in. c. veniens. qui cleri. vel vo. Secundū ꝓpter ꝑiculum fornicationis. quando veriſimiliter timetur de incontinentia. Et hoc etiam tenet. d. Car. ⁊. d. Anto. in dicto. c. veniens. Et ſic limito dictum Spe. ti. de le. §. nūc de epiſcoporum.v̓. ciij. ⁊ Io. an. ⁊ doc. qui dicūt ep̄m poſſe diſpenſare quando votum caſtitatis eſt ſimplex ⁊ perpetuum. ⁊ glo. in. c. rurſus. qui cle. vl̓ vo. que dicit eccleſiam poſſe diſpenſare. In alijs autem caſibus ſolꝰpapa diſpenſabit. Et ſic intellige glo. in. c. j. de votocum alijs docto. tenentibus ꝙ non poteſt epiſcopꝰdiſpenſare. A fortiori poteſt diſpenſare cum eo quifecit votum non nubendi. quia proprie non eſt votum caſtitatis quod patet. quia ſi fornicaretur nonfrangeret votum. licet peccaret mortaliter. Si v̓ovotum non ſit ſimplex ſed ad tempus. puta vſqꝫad annum ⁊ huiuſmodi. ſic poteſt epiſcopus diſpeſare. Similiter diſpenſat epiſcopus in voto caſtitatis emiſſo ab altero coniugum ratione periculi. vtetiam exigere poſſit. vt no. doctores in dicto. c. rurſus. Et ibi do. Io. an. de ſancto Georgio epiſcopꝰAlex. Si v̓o votum ſit ſolenne. ſic ſolus papa ſimiliter diſpenſat ẜm omnes in capitulo. cum ad monaſterium. de ſta. mona. vbi etiam aliqui voluerūtꝙ nec etiaꝫ papa poſſit. lꝫ non ſit veꝝ ẜm Archi. inc. ſunt quidam. xxv. q. j.¶ Quid requiritur vt dīſpenſatio vel cōmutatioſit legitima. Rn̄. Inno. in Rubrica de obſer. ieiu. ⁊ꝯArchid. in. c. preſbiter. lxxxij. diſt. dicunt ꝙ duo requiruntur. ſcilicet cauſa legitima in vouēte. Et ẜmꝙ votum cōmutetur in melius vel deo magis acceptum. Panor. v̓o in. c. j. de voto dicit ꝙ ſt cauſalegitima ſubſit in vouente. licet non cōmutetur in