Stipulatio

tium. ⁊ ſic eſt vera opinio Bar. Facit. c. ꝓ illoꝝ depreben. etiam ſi ſtatutū cōtineat talē materiā ꝙ nōvaluiſſet ſine ſuperiore. vt idē Pa. no. in. c. cū. M.de conſti. Si v̓o cōcernit fauorē alioꝝ vl̓ bonū puIblicū ſic vera eſt opinio Bal. ꝙ nō poſſunt ſine licentia ſuperioris. Rō qꝛ ꝯfirmādo videtur ſuperior ſuā diſpoſitionē facere. Nā oīa nr̄a facimꝰ quibus aucͣtatē impertimur. c. ſi apl̓ice. de prebē. li. vjet. l. j. C. de vete. iur̄. enucle.Quid ſit habes sͣ. paipulatio ctum. in prin.¶ Utꝝ ſtipulatio tranſeat ad heredesſti. qd̓ intellige verū ẜm glo. ibidē qn̄ poteſt ꝑ aliūRn̄. ꝙ ſic. l. veteris. C. de ꝯtrahe̓. ⁊ co.impleri factum ꝓmiſſum.2 ¶ Utꝝ aliquis poſſit alteri ſtipulari ꝓ altero. ℟.ꝙ non niſi ſit eius ſeruus vel filius. inſti. de inuti.ſtipu. §. ſi quis alij. vel ſi ꝓcurator. l. ſi ꝓcuratori p̄ſentis. ff. de ver. obli. glo. tamen tenet in. c. quotiēsel. pͥmo .j. q. vij. ꝙ de iure canonico promittens ticio ſe daturum ſempronio centū obligatur. ar. c. iuramenti. xxij. q. v. maxime ſi interuenit iuramentūar. l. j. ff. de conſti. pecu. Iteꝫ per iudices officiales:executores tabelliones alteri acquiritur. l. eum proquo. ff. de in ius vo.2 ¶ Qūo dꝫ eſſe actus ſtipulatis ⁊ cōpromittentis?Rn̄. ꝙ cōtinuus qꝛ ſi poſt interrogatiōeꝫ ſe diuertit ad alia nihil proderit. lꝫ eodē die ꝓmiſiſſet. l. cōtinuus. ff. de ver. obli.4 ¶ Obligatio ſtipulata ſine cōditōne neqꝫ ad certūdiē pn̄ti die debet̉. ſꝫ nō poteſt peti illo die quo ſtipulata eſt. inſti. de ver. ob. §. om̄is ſtipulatio. ⁊. §.cū quis. No. ꝙ non valet ſtipulatio vel legatū factū in genere de aliqͣ re nulla demōſtrata. ff. de iur.do. l. cū poſt diuortiū. Sed de legato dic. vt sͣ. legatum. j. §. xxxiiij.quomō debet vti ſacerdos quāSCOIAdo cōmunicat et legit euangeliuꝫ et dyaconus habes sͣ. Sacerdos. §.iiij.tudium vide sͣ. Mugiſter. ⁊ ſuclericoꝝ et religioſorum.pra Scientia. ⁊ quō ſtudiū liberaliū artium ad vtilitatem eccīe ſuadeatur. habes. xxxvij. diſt. de quibuſdaꝫ. in poetis ꝓbibeturibidem per totū. Iteꝫ in theologia cōmendatur inlegibus et phiſica reprobatur de quibus. vide ſupra Magiſter et ſcientia.dicitur a ſtupore. vnd̓ ẜmtultiCa Iſido. ij. ethimo. Stultꝰeſt qui ꝓpter ſtuporeꝫ nō mouet̉ et differt a fatuitate ẜm eundē. qꝛ ſtulticia importat ebetudinē mentis. Fatuitas auteꝫ importaipſius ſenſus prinationem. vide de hoc ſupra ebetudo. Et tunc ſtulticia eſt peccatum quando aduenit eo ꝙ homo īmergit ſe taliter in terrenis ꝙ nonpoteſt percipere que d̓i ſunt. al̓s non. cōcor. Tho.xxij. q. xlvi.eſt qͥ nō vult diſcedere a qͦſtultus cāqꝫ licite pōt. xxij. di. d̓ coſtantinopolitana.

l.. cOeſt inordinatus concuItu pruM pitus quo vginalis integritas corrūpitur. vel ſtuprum eſt illicita defloratio virginū ſub parentū cura exiſtentium.¶ Utrū ſtuprans virginē teneatur ad aliqͥd? ℟. IPa. in. c. i. de adul. ꝙ ſi ſeduxit vel decepit eā: tenet̉eam dotare et vltra dotationē eam accipere in vxorem ſi pater voluerit eā ſibi dare. vt in. d. c. i. et. ij. e.ti. vel ſi nō vult eam accipere debet corporalit̓ puniri. Unde ſola conſtitutio dotis non liberat eumẜm eundem Pa. ſi parentes volunt eam ſibi dareꝙ ſi nolunt ſaltem ad dotationē tenetur etiaꝫ in cōſcientia. niſi ẜm Rodu. cōponeret cū ea: vel ſibi remitteret. quod nota o cōfeſſor ꝓpter illos qͥ ſub deceptione accipiendi in vxorem puellas decipiunt.quia tales exquo acceperunt eas vl̓ ꝓmiſerunt accipere in vxores. et ſic habuerunt copulam ꝙ tenētur de neceſſitate eas accipere licet tunc habuerintanimū ip̄as decipiēdi ⁊ habendi copulam ꝙ ſi cōtraxerunt cum alia matrimoniū. vel pater nō vulteam dare ſaltem tenētur ad dotem: niſi ẜm Tho.eſſet tanta inequalitas ꝙ potius decipi ſe finxit qͣꝫſit decepta. Nec aliter poteſt abſolui anteqͣꝫ cōtrahat cum alia. ſi parētes volūt eam ſibi dare niſi vere eam accipiat in vxorē. et faciat dotē niſi ipſa dotem ſibi remiſerit. hoc ex Alex. xxij. tractatu. de ſtupro. et Ri. ⁊ Sco. in. iiij. di. xv. Scd̓m leges v̓o dꝫrelegari. et dimidia ꝑs bonoruꝫ eius publicari. Siv̓o ſit vilis ꝑſona dꝫ verberari. inſti. de publi. iudi.§. ij. Si aūt ꝑ vim fecerit capite plectitur. inſti. vbisͣ. §. ſin autē.¶ Quid ſi nō ſeduxit eam. ſꝫ ſpōte acquieuit. Rn̄. 2Pa. i. d. c. i. tenet ꝙ hꝫ etiam locū diſpoſitio p̄fati. c.qꝛ ſi nō eſſent homīs inſidie tantū facinꝰ non ꝑpetraſſet. vt dicit tex. in. l. vnica. C. de raptu virginūUnde preſumitur ſeducta. Sed ego credo veruꝫin foro contentioſo. Sed in cōſcientia ſufficit ꝙ q̄rat eam in bono ſtatu reducere quantū in ipſo eſtFacit regula ſcienti. Et quod ibi no. de regu. tur. li.vi. Et ſi cōtraxit an pater teneatur eam dotare. vide sͣ. dos. §. iiij.quomodo obligat ī damnoNAIO dato. vide ſupra furtum. §.xviij. ⁊. xixvide sͣ. ſponſalia. §☞ Lbarratloxij. ciā arra.non poteſt deleubdelegare̓ gatus principisetiam deputatus ad nudū miniſteriuꝫqn̄ eſt magnū et graue. ſicut iudicare etſimilia facere. Secus quando eſt paꝝ quia poteſtc. ꝙ autē. de iure patro. et magnū ſeu graue. ⁊ paruum arbitrio iudicis relinquitur. c. fina. de dolo ⁊contumacia.¶ Utrū ille cui cōmittitur p̄dicare crucē: excōmunicare vel abſoluere aliquos vel diſpenſare cū irregularibus vel iniūgere penitētias poſſit ſubdelegare alteri? Rn̄. ꝙ nō niſi ſit legatus a latere. vt incap̄. fi. de offi. dele. Similiter vbicunqꝫ cōmittituralicui vt illud ꝑſonaliter exequat̉. ſubdelegare nō