Sponſalia

iera pars poteſt a ſponſalibus deſiſtere. ⁊ ne matrimoniū intimidetur ꝓpter ſolutionem pene. ⁊ iſtudſequit̉ Hoſt. in ſum. ⁊ Pan. in. d. c. gemma.¶ Queritur an recipiens arras lucret̉ eas ꝯtractomr̄imonio? ℟. Fede. in. d. cōſilio. poſt Io. plagiaꝝ⁊ Pa. in. d. c. gemma. ꝙ nō. ⁊ ſequit̉ Hoſt. in ſumma. licet in. d. c. gemma. teneat ꝙ lucrat̉. ſed nō eſtveꝝ cū nullo iure probetur. ⁊ ideo reſtituet. Sed ſinō ſeqͣtur ex defectu alterius partis. ſic lucrabitur.Si v̓o ex defectu ſuo ſic reddet dupluꝫ. l. arris. ⁊. l.fi. qͣ incipit mulier. C. de ſpon. Hoc veꝝ ſi accipiēseſt maior. xxv. annis. vel ſi veniā etatis impetrauital̓s non tenet̉. niſi ſimplū reſtituere. d. l. fi. ꝙͣuis exdefectu ſuo nō fuerit ſecutū mr̄imoniū.¶ Quō contrahuntur ſponſalia ſub conditōe. dicvt dictn eſt de matrimonio. ⁊ ẜm illas regulas. videMatrimoniū. iij. Impedimento. iij. Un̄ aduerteꝙ ante aduentū cōditionis ſponſalia non ſunt necoritur publice honeſtatis iuſticia. vt in. d. c. vnico.de ſpon. li. vj. niſi ꝑ factū a conditōe recedat. puta.cognoſcendo eam. de condi. appo. c. de illis. in tex.⁊ in glo. ⁊ in. c. ſuper eo. ⁊ in. c. ꝑ tuas.4 ¶ Quid ſi quis dicat alicui. do tibi fidē ꝙ te accipiam in vxorē. ⁊ illa nihil rn̄deat. nec v̓bo nec ſigno?Rn̄. ꝙ ſponſalia non ſunt. Sed tn̄ cōpellendus ētalis qͥ dedit fidē. vt eam ſeruet ſi alter voluerit ẜmRodo. Sed ego non credo qn̄ aliqua intermediainteruenerūt. anꝙͣ alter cōſenſum demonſtraueritff. de ver. ob. l. cōtinuus.¶ Quō ſponſalia diſſoluūtur. Rn̄. ꝙͣ. in. xvij. modis pͥmo per mutun conſenſum etiā ſi erant iuratahoc tenet Spe. ti. de legato. §. nūc on̄dendū. ⁊ Na.in. c. p̄terea. de ſpon. dicit hāc eē cōiorē opi. lꝫ glo. ind. c. preterea. teneat nō poſſe ſine pctō. Sꝫ mihi placet diſtinctio Innoc. in. d. c. ſ. ꝙ aut iurauit intuitudei aliquā mulierē accipere in vxorē ⁊ non poteſt illā remittere. Si v̓o non intuitu dei. ſed ꝓpter eiuscomplacētiā ſic pn̄t ſe abſoluere.¶ Sꝫ nūquid ſi ſponſalia non erant iurata poteritalter nō conſentiente altero recedere a ſponſalibusꝯtractis? ℟. ẜm glo. in. l. j. C. de ſpon. ꝙ ſic. etiaꝫ deiure canonico. ⁊ ſeqͥtur Cy. ibidē. ⁊ hoc idē vr̄ ſentire Gratianus. licet dubie. xxvij. q. ij. §. ſꝫ aliud.§. fi. Nec ob. c. deſponſatā. xxvij. q. ij. qꝛ loquit̉ inmatrimonio de preſenti. Item nec. l. j. ff. ex qui. ca.infa. irro. Ubi ſponſa efficit̉ infamis ſi bina ſpōſalia cōtrahit qꝛ ē veꝝ. niſi ſponſalibus primis renūciet. ſꝫ qn̄ ipſis renūciat habet locū. l. j. C. de ſpon. q̄dicit vna deſponſata alteri non prohibetur nubere. Nec ob. ꝙ nudum pactū eccleſta cōpellit obſeruare. c. j. de pactis. quia iſtud eſt ſpāle in matrimonio ꝓpter rōneꝫ lr̄e. vt ſit omnino libeꝝ. ar. c. requiſiuit. de ſpon. ⁊ qd̓ no. Inno. in. c. veniens. de iureiur. ⁊ placet mihi qn̄ aliqua noua cā cuꝫ ad hoc inducit. q̄ ſi a principio fuiſſet impedimentū dediſſetne contraheret aliter non credo ſine peeccato mortali poſſit recedere a ſponſalibꝰ primis cum alia cōtrahendo. altera nō conſentiēte.2 ¶ Scd̓o qn̄ alter intrat religionē etiā ante ꝓfeſſionem. c. veniens. qui cle. vel vo. ẜm vnū intellectuꝫqd̓ facere pn̄t ante carnalē copulā. etiam altero inui

to. vt. sͣ. Matrimoniū. iiij. §. xvij.¶ Tercio qn̄ alter ꝯͣhit cum alia ꝑſona ꝑ verba de 23pn̄ti. vel per v̓ba de futuro carnali copula ſubſecuta. d. c. ſi inter virū. ⁊. c. j. de ſpon. duo.¶ Sed quid ſi cognouit poſt ſpōfalia ꝯtracta aliaꝫ 24mulierē ⁊ poſt coitū ꝯͣxit cū ea ſpōſalia etiā. Rn̄. ꝙprima non ſoluētur ꝓpter hoc. ſꝫ oportet coitus ſequat̉ ꝯͣctū ſponſalioꝝ. c. veniēs. el. ij. de ſpon.¶ Sed quid ſi prima ſponſalia fuerūt ꝯtracta ſim.pliciter. ſcd̓a v̓o cū iuramento? Rn̄. ꝙ tenet̉ rediread pͥma. qꝛ nō diſſoluūtur ꝑ tale iuramentū. c. ſicutex lr̄is. de ſponſa. xxij. q. iiij. in malis ꝓmiſſis. ⁊ hoceſſet verū ſi nō intēderet a pͥmis recede̓. ſecus ſi a pͥmis intēdit recede̓ ex cā cū poſſit vt dixi. iō ſcd̓a tenebūt. et ad. d. c. ſic̄ ex lr̄is. dic ꝙ loqͥtur qn̄ ſine aliqͣnoua cā vult frāgere fidē quā dedit pͥme. al̓s non.¶ Quarto qn̄ alter ſe tranſfert ad aliaꝫ regionē vn̄.ſi nō ē ſpes de ꝓximo reditu. credo ꝙ diſſoluanturetiā iurata. vt videtur ſentire Pan. in. c. de illis. eo.ti. et etiā glo. in. d. c. de illis. dum dicit ẜm leges. qͣſiinnuat aliud eſſe de iure canonico. ⁊ placet mihi ꝓpter ꝑiculū incōtinentie. Nam ẜm leges ſi ꝑ bienniū expectauit alt̓ eū qͥ ē in ꝓuincia et nō executusfuit nuptias libē alteri pōt nubere. C. de ſpō. l. ij. etſi ē in alia ꝓuincia dꝫ expectare poſt tres annos vtin. l. ij. C. de repu. ⁊ hoc ſi ē abſens ex probabili cātm̄. Si v̓o ſit abſens ex probabili ⁊ neceſſaria cā. dꝫexpectare donec adſit. vt. ff. de ſponſa. l. ſepe. videglo. q̄ hic tenet in. d. l. ij. C. de ſponſa. nec ob. d. c. exlr̄is. qꝛ lꝫ dicat̉ ꝙ ꝑ quatuor ānos vel. v. expectauithoc nō ꝯſtabat. lꝫ fuexit allegatū. et ſi ꝯſtaſſet papapnīam non impoſuiſſet de ꝑturio. vel potes dicē̓ ꝙiō ibi imponit̉ pnīa qꝛ ſine aucͣtate ſuꝑioris nō debuit ꝯͣuenire iuramēto. Sꝫ ſi cum aucͣtate ſuꝑioriscōtraueniſſet. tūc credo euitaret etiā penā arrarumvt nō eas amitteret ſi interuenerūt ꝙͣuis etiam nōexpectet tēpus ſtatutū ꝑ leges et ẜm Ho. in. d. c. deillis. ⁊ alios doc. poſt ip̄m iudex dꝫ talē abſoluere ꝓpter ꝑiculū fornicationis. qd̓ bene nota.¶ Quinto qn̄ certus terminꝰ tꝑis appoſitus fuit. 27Nam ip̄o elapſo ille per quē nō ſtetit liber eſt ⁊ mibit ſine periurio. ſed alteri imponitur pnīa de ꝑiurio. vt in. c. ſicut ex lr̄is. eo. ti. Et hoc verū niſi a pͥncipio fuiſſet pure cōtracta ⁊ poſtea cōuenerunt dedie nuptiaꝝ. qꝛ per lapſum illius diei nō liberaturalter qꝛ terminus ex poſtfacto fuit appoſitus ꝓ ſolicitādo implemēto ꝓmiſſionis iam facte ⁊ pure. n̄ad finiendū ꝓmiſſionem ẜm theoricā do. Anto. ind. c. ſicut ex lr̄is.¶ Sexto qn̄ alter leprā vel paralaſim incurrit aut 28viſum vl̓ naſum amiſit. aut ei aliquid turpius euenit. vt in. c. lr̄as. de coniugi. lepro. ⁊. d. c. ſicut. ⁊ in. c.quēadmodū. de iureiur. in tex. ⁊ in glo. Et hoc verum ſi turpitudo aduenit poſt contractum. ſecus ſitēpore ꝯͣctus inerat. ſicut nec contrahens pōt allegare ſuſpectū debitorē ꝓpter pubertatem p̄cedentēſeu mores. ad quod facit. l. ſi creditores. ff. de p̓uile.cre. ⁊. l. fi. C. de ſpon. et ibi per Bar. et Panor. in. c.quemadmodū. de iureiur.¶ Septīo qn̄ alter fornicat̉ q̄ ad innocentē. ſꝫ ille qͥfornicatus ē nō pōt reſilire ſi alt̓ innocēs velit ꝯͣhe-

22

L9

18

47